Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
RÉS/Ë,~AІ f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Lule në trajtë vileje, që lëshojnë disa drurë; gath, vastak, lëvare. Resat e arrës (e gështenjës, e lajthisë). Nxjerr resa. I bien resat.
2. bot. Radhiqe.
3. bot. Bimë barishtore e kënetave dhe e liqeneve, që bën fije të gjata, të cilat përdoren për të thurur; kashtë kënete, rerëz.
4. Thurimë prej kallami ose prej kashte kënete, që përdoret për çati, për trina, etj.; thurimë e tillë në trajtë hinke që përdoret për të zënë peshk etj. Resë kallamash (thuprash). Resa e çatisë. Resa e peshkut. Thur (bëj) një resë. Mbuloj çatinë me resë.
5. Vend në një lumë ku i zihet pritë peshkut për ta kapur natën me resa; pritë, pusi.
✱Sin.: gath, radhiqe, koce.
RÉZHD/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gath, vastak i disa drurëve; lëvare, resë. Rezhdat e arrës (e lajthisë, e dëllinjës).
2. Kokërr mani e papjekur. Rezhda mani.
3. Lapë që i varet dhisë nën gushë, vath; emri i dhisë që ka dy vathë nën gushë. Dhi me rezhda.
4. Fije rrecke, leckë; thekë që varen anës një rrobe. Rezhdat e shamisë (e bohçes).
5. vet. sh. Bishtajat që mbeten pasi u hiqen kokrrat; lëmishte, mbeturina. Rezhdat e fasuleve. Mullar me rezhda. Rezhda zdrukthi bluashkat që nxjerr zdrukthi.
6. bot. Pjesë e parë e emërtimit për një bimë barishtore që çel lule të vogla ngjyrë jargavani. Lule rezhde.
✱Sin.: gath, rezhdëz, vath, rruazë, gath, rrekë, rrekëz, lëvar, lape, leckë, thek, lëmishte, mbeturinë.
VASTÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bot. (lat. Corymbus) Tufëz lulesh a kokrrash, që dalin së bashku në një bisht ose në një kërcell të hollë dhe që varen poshtë si kalli gruri; vile, bistak. Vastak arre. Vastak shelgu. Vastak qershie. Vastak jargavani. Kishin rënë vastakët.
2. Diçka që ka trajtën e një vileje a të një kalliri të varur poshtë. Vastak akulli. Vastak krongjijshë (akulli). Vastakët e akullit në strehët e çatisë ngjasonin me stalaktite.
✱Sin.: vesh, resë, gath, grec, lëvare, kajlë, rezhdë, rëkore, krongjill.
VATH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Stoli prej ari, prej argjendi a prej lëndësh të tjera, zakonisht në trajtë rrethi e me zbukurime të ndryshme, që i varin gratë e vajzat në vesh. Vath i florinjtë. Vathë prej argjendi. Një palë vathë. Vathë me gurë të çmuar. Vë (mban) vathë.
2. Secili nga dy zgjatimet e mishta që i varen dhisë poshtë gushës, rezhdë. Dhi me vathë. Asaj vathës i shkonte keci prapa.
3. Formim nën sqepin e pulës që varet si dy fletë të vogla mishtake. Vathët e pulës. Vathët mishtake të pulës.
✱Sin.: gath, lapë, rruazë, rrek, vëth, tingëlla, rrekë.
♦ Mbeti pa vathë e pa rrathë (dikush) i humbi të gjitha, mbeti pa gjë fare; mbeti pa plëng e pa shtëpi; mbeti me gisht në gojë. I mbeti vath në vesh (dikujt) nuk iu nda, iu qep e nuk i shqitet; iu ngjit dikush aq shumë, sa nuk shqitet më e nuk e harron dot. E var (e vë, e mbaj, e kam) vath në vesh (diçka) e ruaj a e mbaj në mendje për një kohë të gjatë, e kam gjithnjë parasysh, nuk e harroj asnjëherë; e kam unazë në gisht; e mbaj nën jastëk; e ngul (e ngulit) në mendje (në kokë); e vë (e fut) në xhep. Vath i florinjtë në vesh të derrit mospërf. gjë e mirë në vend të keq, veti a cilësi e mirë e një njeriu që ka edhe disa anë të këqija; gjalpë i mirë në lëkurë të qenit.
VERÍG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Secila prej unazave të një zinxhiri; rreth prej metali ku varim diçka, hallkë. Veriga të forta. E vari në verigë.
2. edhe fig. Zinxhir prej unazash, të hekurta, pranga. I lidhnin me veriga. Verigat e robërisë. I këputën verigat e robërisë.
3. Zinxhiri ku varen enët në zjarr, vargor; zinxhir. Verigat e oxhakut. E vari kusinë në verigat e oxhakut.
4. Kunj prej druri ose prej hekuri, që lidh zgjedhën me shtizën e parmendës. Veriga e zgjedhës.
5. Veshi i enës, vjegë; dorezë në trajtë gjysmëharku që mbërthehet në diçka. Veriga e shtambës (e gjymit, e qypit, e kusisë). Veriga e saçit. U këput veriga.
6. Vesh rrushi, rezhdë arre, gështenje, plepi etj.; vile. Verigat e arrës. Këputi një verigë rrush. Hëngra dy veriga.
7. Lak prej dy a tri fijesh peri të fortë në një veshje ose në një perde, ku mbërthejmë kopsën, lidhim një fill tjetër etj.; vrimë në një rrobë ku futim kopsën për ta mbërthyer, ilik; fill i lidhur si lak, që mund të zgjidhet lehtë, vjegëz. Verigat e gunës (e pantallonave). Lidh (zgjidh) verigën.
8. fig. Hallka e diçkaje, e cila shërben si mbështetje për të parë anët e ndryshme të saj, e për të gjetur zgjidhjen e nevojshme. Veriga kryesore e një çështjeje.
✱Sin.: vjegë, vjegëz, filiqe, nyjë, heqës, gath, rezhdë, resë.
♦ I kanë rënë verigat (dikujt) iron. u plak, nuk ka më fuqi; zuri qoshen (dikush); i ka rënë bytha thjeshtligj. vulg. Gjen verigë (për diçka) gjen një shkak, sado të vogël, për t’u kapur në një çështje, për t’u përligjur për diçka ose për ta dredhuar në një punë. Ia gjeti verigën (*vjegën). Rri si *baloja në verigë (dikush) keq.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë