Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
EMETÚES,~E mb. 1. Që përhap, që hedh në qarkullim (monedhën, rreze, valë etj.); që emeton. Autoriteti emetues i monedhës kombëtare. Izotope emetuese gama. Koha si diskurs emetues në roman.
2. si em. Ai që hedh në qarkullim (rreze, valë etj.). Televizioni është një emetues i tipit informativ të përgjithshëm. Emetuesit me infra të kuqe. Djegie nga emetuesit.
✱Sin.: lëshues, çlirues, prodhues.
GÁMA f. Emri i shkronjës së tretë të alfabetit grek, përdoret me këtë shqiptim në matematikë, në fizikë e në astronomi për të shënuar pikën e tretë, këndin e tretë etj. Këndi gama (mat.). Rrezet gama (fiz.) rreze që dalin si valë elektromagnetike më të shkurtra se ato të rrezeve iks gjatë shndërrimit radioaktiv të bërthamave të atomit dhe që kanë aftësi shumë të madhe depërtuese.
GÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. libr. Tërësia e sendeve a e dukurive që kanë veçoritë e veta dhe që vijnë një pas një sipas një shkallëzimi. Gama e ngjyrave. Gama e prodhimeve. Gama e problemeve (e çështjeve, e temave). Gama e personazheve. E zgjeruan gamën e artikujve të rinj.
2. muz. Vargu ngjitës ose zbritës i tetë notave, të rregulluara sipas radhës së natyrshme të tingujve brenda një oktave. Gamë muzikore. Gamë ngjitëse (zbritëse). Gama e tingujve.
✱Sin.: galeri, varg, sërë.
RADIOLOGJÍ,~A f., mjek. Shkenca që merret me studimin dhe me shfrytëzimin praktik të rrezeve të ndryshme, veçanërisht të rrezeve iks e gama, për qëllime mjekësore, industriale e shkencore; teknika e përdorimit të aparateve radiologjike. Radiologjia mjekësore. Reparti i radiologjisë. Shërbimi i radiologjisë.
TÓN,~IIII m. sh. ~E, ~ET 1. fiz. Tingull i rregullt në një lartësi të caktuar, që prodhohet nga lëkundje të njëpasnjëshme të valëve të ajrit; tingulli në kundërvënie me zhurmën. Ton i thjeshtë (i përbërë). Ton i lartë (i ulët). Tone dhe zhurma. Ton i pastër.
2. muz. Tingull muzikor; intervali më i madh ndërmjet dy notave të njëpasnjëshme në gamën muzikore; tingull muzikor bazë, me të cilin nis një këngë a një vepër tjetër muzikore. Gama ka pesë tone dhe dy gjysmëtone. Një ton më lart (më poshtë, më ulët). I dha tonin korit (orkestrës).
3. Karakteristikë e zërit të njeriut kur flet a kur këndon; forca a lartësia e zërit kur flasim. Ngre (ul) tonin. Fliste me ton të lartë (të ulët). Me ton komandues (urdhërues).
4. zakon. sh., libr. Nuancë e hollë e një ngjyre, ngjyra a nuanca nga anon një ngjyrë tjetër. Me tone të hapura (të çelura). Me tone të errëta. Tonet e ngjyrës.
5. Mënyrë si flasim a si shkruajmë, mënyrë si i themi gjërat për të shprehur me qartë ndjenjat, qëndrimin e vlerësimin tonë për dikë a për diçka. Me ton të ashpër (të butë). Me ton të ngrohtë (të ftohtë). Me ton lutës. Me ton atëror (këshillues). Me ton të prerë (të vendosur). Me ton tallës (qortues). Me ton zyrtar. Iu përgjigj me po atë ton. Ndërroi (ndryshoi) tonin. Me ton hakërrues.
✱Sin.: tingull, zë, ngjyresë, ngjyrim, intonacion.
♦ I jep tonin (diçkaje) libr. e përcakton diçka, e bën të marrë një drejtim a një rrugë të caktuar (një mbledhje, një punë etj.); bën diçka që shërben si shembull për të tjerët, bëhet shembull për diçka.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë