Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gërrudhë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MRROLË

MRRÓL/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Vijëbëhetfytyrë nga mërzitja, acarimi apo diçka tjetër që të bezdis, rrudhë. Kurrë nuk ma hapi derën pa njëqind mrrolafytyrë.
Sin.: vijë, rrudhë, gërrudhë.

RRUDHË

RRÚDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vijë e përthyerlëkurën e ballit, të fytyrës, të duarve etj., që bëhet kur mblidhet lëkura nga mosha, nga dobësimi, nga vuajtjet a nga një ndjenjë e rëndë; zhubër. Rrudhat e ballit (e gojës, e buzëve, e syve, e duarve). Kishte një fytyrë gjithë rrudha. Vuajtjet ia shtuan rrudhat.
2. Vijë e çrregullt, që mbetetvendin ku mblidhet e ngjeshet një pëlhurë a një petk; palë e vogël në një petk; zhubër. Shihte me habi rrudhat e këmishës. I shtriu rrudhat e fundit me hekur. Kostumi u me rrudha.
3. vet. sh. Valëzim i lehtësipërfaqen e diçkaje; vijangritura e të thelluarasipërfaqen e diçkaje. Rrudhat e drurëve (e tokës). Rrudhat e trurit. anat. ngritura e të thelluaracipën e trurit. Rrudhat e maleve (e luginave).
Sin.: gërrudhë, vijë, brazdë, hulli, dredhë, tutël, rrudhje, palë, dallgëzim, brazdë.
Mos t’i shoh rrudhatballë (për diçka) mos u mërzit; mos u bëj merak, rri i qetë, e kembaruar atë punë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.