Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gërnetë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GËRNETË

GËRNÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT muz. Klarinetë e përshtatur për muzikë popullore. Tingujt e gërnetës. I bie gërnetës. Dëgjohej një gërnetë.

KABA

KABÁ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. muz. Pjesë a melodi popullore e shtruarluhet me gërnetë a me violinë. Kaba përmetare. Kaba me klarinetë (violinë). Ia mori kabasë. Gërnetxhi që e luan kabanë.

2. muz., bised. Iso me zë të trashë; avaz. Kaba e fortë. Ia marr kabasë.

3. bised. Diçka me vëllim të madh, por pa shumë peshë. Në shpinë i tundej një ngarkesë e madhe, kaba.

Sin.: avaz, iso.

KLARINETË

KLARINÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT muz. Instrument frymor i ngjashëm me fyellin, që ka një pipëzkrye dhe mjaft vrima e çelësa; gërnetë. I bie klarinetës. E shoqëronte me klarinetë.

LLAUTË

LLAÚT/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Vegël muzikore e ngjashme me buzukun, që ka tetë tela dhe që i bien me pendëfortë. Telat e llautës. Me llautë e me gërnetë. I bie llautës.

QARË

QÁR/Ë,~A (e) f. sh. ~A (të), ~AT (të) 1. Zëri i dikujtqan; qarje. E qara e foshnjës. E qara ngjitet si e qeshura (fj. u.).
2. bised. Ankim, ankesë. Nuk ka asnjëqarë. Kanë shumëqara për të.
3. muz. Pjesë muzikore me melodipërvajshme, që luhet zakonisht me ndonjë vegël popullore. E qarë me fyell. E qara me gërnetë.
Sin.: përloshje, vajtim, ankim, lotim, dënesë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.