Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fundçe”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BYTHAK

BYTHÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Kërcu, cung. Bythak lisi (plepi, misri). Bythak i kalbur.
2. Gjethe duhani që del rrëzë kërcellit, fundçe.
✱Sin.: kërçep, trung, cubak, cumër, fundje, bythçe, fundëse, cimbla.

BYTHLË

BÝTHL/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT bised. 1. Lesh rreth bishtit të deleve; të përvjelat nga bishti i deles.
2. Gjethet e duhanit në fund të kërcellit, fundçe.

BYTHÇE

BÝTHÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. kryes. sh. Fundçe1. Bythçe duhani.
2. Pjesa e poshtme e bimëve së bashku me rrënjët. Bythçe misri. Bythçja e zhukës. Shkul bythçet.

CIMBËL

CÍMB/ËL,~LAI f. sh. ~LA, ~LAT 1. Cifël. Bëhet cimbla.
2. Gjethe e vogël në fund të kërcellit të bimës së duhanit; fundçe. Cimblat e duhanit.
3. Bisku a sythi i njomë i një degëze, që sapo ka filluar të rritet.
4. fig. Cen. Njeri me cimbël.
✱Sin.: cifël, grimcë, fundçe, bisk, cen.

DUÇ

DUÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Fundçe; bisht i cigares.

FUNDAK

FUNDÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Filiz që del afër rrënjës ose në rrëzën e trungut të drurëve frutorë. Fundakët e ftoit (e ullirit).
2. Fundçe. Ranë fundakët.
3. Ai që mbetet prapa të tjerëve në një punë. Nuk pati dobi nga fundaku.

FUNDJE

FÚNDJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Mbarim, fund; përfundim. I erdhi fundja.
2. Vend a pjesë që ndodhet në fund të diçkaje. Fundjet e arës.
3. kryes. sh. Fundçe. Këput fundjet e duhanit.
4. Shualli që vihet poshtë këpucëve kur ndreqen, balla. U vë këpucëve fundje.
✱Sin.: fund, fundçe, balla.

FUNDÇE

FÚNDÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Gjethe që del në pjesën e poshtme të kërcellit të një bime (zakonisht për duhanin). Fundçet e duhanit. Volën fundçet.
2. Bisht cigareje. Fundçe e shuar.
3. kryes. sh. Mbeturinat. Mblodhi fundçet.
✱Sin.: fundje, fundëse, bythçe, cimbla, mbeturinë.

LASTAR

LASTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Degë e njomë, e gjatë, e hollë dhe e drejtë, filiz; kërcell i hollë e i gjatë kryesisht i disa bimëve kacavarëse ose që shtrihen përtokë. Lastar i ri (i njomë). Lastar i gjatë. Lastar pemësh. Lastar ulliri (dardhe). Lastar rrushi. Lastar kungulli (domateje). Lëshoi lastarë. I këputi lastarët.
2. fig. Njeri me trup të gjatë, të drejtë e të zhdërvjellët.
✱Sin.: filiz, lumak, vishkull, vrushkull, kërcell, mugull, syth, bulë, thupër, degë, furatë, fidan, rasat, thithak, thithës, rremb, rrëfatë, rrënjëz, ngallë, ngallicë, krëndth, përpajnë, përparje, pipth, dredhkë, bilashnjok, cimak, mbishartesë, biskonjë, beronjë, bitonjë, bitme, kalem, fundak, fundçe, landare, smat, loze, smag, stërpik, pinjoll, sumbull, shpatull, trikë, bisk, bifkë, bimëz, rricë, dredhë, përdredhës, qerthull, bilonjë, fillak, mënjollë, endës, fregull, gem, grep, imshtak, fshikull, frushkull, fiskajë, çicërr, ngallë, bumbë, bumbeskë.
♦ Ha lastarë më të lartë (dikush) keq. e mban hundën përpjetë, del mbi të tjerët; shet mend; pështyn lart (përpjetë). Nuk lëshoi lastarë (dikush) shih iu shua pragu (dikujt).

MAJÇE

MÁJÇ/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET Gjethe e majës së një bime a të një peme, veçanërisht të duhanit; majiskë; kund. fundçe. Majçet e duhanit. Këput majçet.
✱Sin.: majiskë, majak.

MBETURINË

MBETURÍN/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT 1. Ato që kanë mbetur nga diçka e shkatërruar, e prishur, e thyer etj.; diçka që ka mbetur pasi është vjetruar, është përdorur gjatë etj.; gërmadhë. Mbeturinat e shisheve të thyera. Mbeturinat e një makine të prishur. Mbeturina teneqesh e hekurishtesh. Mbeturina anijesh të vjetra. Mbeturinat e një aeroplani. Mbeturinat e një muri të rrëzuar (e një kështjelle të rrënuar). Pastroj (grumbulloj) mbeturinat e gurta një shtëpi të rrënuar nga cikloni.
2. Ato që teprojnë ose që mbeten nga gjellët, nga të ngrënat e të pirat, të mbeturat, të lënat. Pastroj tavolinën nga mbeturinat e mëngjesit. Mbeturinat e drekës (e darkës). Mbeturinat e ushqimeve (e pijeve, të mishit). Mbeturinat e gjellëve. Mbeturinat nga tryeza e gostisë. Hëngri ca mbeturina. Mbledh (fshij, hedh) mbeturinat.
3. Pjesë e vogël a copë e diçkaje, që del gjatë përdorimit të saj, gjatë përpunimit etj. e mbetet mënjanë, hedhurinë. Mbeturinat e drurit (e zdrukthit). Mbeturinat e letrës. Mbeturina metali. Mbeturinat e leshit (e pambukut). Përpunimi (shfrytëzimi) i mbeturinave.
4. Ajo që kullon nga një lëng e mbetet në fund të një ene, llurbë, fundërrinë. Mbeturina e vajit në shishe. Mbeturina kafeje.
5. kim. Lëndë e padëshirueshme a e padobishme pas përdorimit kryesor, që duhet hedhur në mënyrë të përshtatshme. Mbeturina radioaktive (organike, kimike, spitalore). Mbeturina të rrezikshme.
6. Ajo pjesë që i ka shpëtuar shfarosjes së plotë ose zhdukjes (për njerëzit). Mbeturinat e ushtrisë mbretërore. Mbeturinat e fundit të njerëzisë.
7. Ajo që ruhet ende sot si diçka e vjetër, e trashëguar nga e kaluara. Mbeturinë e miteve të lashta. Mbeturina gjuhësore të së kaluarës. Mbeturinë e një kulture të hershme.
8. Koncept, mënyrë të menduari a paragjykim i mbetur prej së shkuarës dhe që mendohet si diçka negative dhe e dëmshme. Ajo ideologji ishte mbeturinë e së kaluarës.
✱Sin.: mbetje, gërmadhë, të mbetura, tepricë, hedhurinë, zgaq, fundçe, fundajë, rrëmbythje, rrozgë, rrezhdë, furde, mbijetojë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë