Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fshikartë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANGJELIKË

ANGJELÍK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. 1. (lat. Angelica) Shkurre e vendevengrohta mesdhetare, me degëholla e të gjata, me gjethe treshevogla e vezake, me luleverdhatrajtën e një fluturelidhin bishtajagjata e të fryra; drokth, karthpulë, fshikartë, vjegjës.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje angjelikash: Angjelika e butë (lat. Angelica archangelica, Archangelica officinalis) bimë barishtore dyvjeçare e ngrënshme, me kërcellshkurtër mishtor dhembuluar dendur me rrënjëgjata, me gjethemëdharrethojnë kërcellin me një fluturmajë, me lulegjelbra e të verdha, me fryt vezak, të sheshtëngjyrëverdhë e të bardhë e që përdoretmjekësinë popullore; drokthi i bardhë, kukuda e butë, angjelika mjekësore. Angjelika e përgjunjur (lat. Angelica genuflexa) angjelikërritet mbi dy metër lartësi, me gjethemëdhadhëmbëzuara, me kërcellrrumbullakët, të drejtë, të zbrazët dhedegëzuarmajë, me luleverdha e të bardhalulëzojnëkorrik e gusht, që përdoret edhemjekësinë popullore; angjelika kënetore; angjelika ligatinore, angjelika mjekësore, gjemb gomari, bari i shpirtitshenjtë. Angjelika e purpurt (lat. Angelica atropurpurea, Archangelica atropurpurea) angjelikërritet deri në 1.80 cm në lartësi, me kërcelllëmuar, të zbrazët e të degëzuarngjyrë vjollce, me gjethe vezake me skajedhëmbëzuara, të çara me lobecekëta e të thella, me lulebardha në të gjelbërformë ombrelle. Angjelika e pyllit (lat. Angelica sylvestris, A. illyrica, A. montana) angjelikërritet deri në dy metër lartësi, me gjethegjelbra në të errët, me lulevoglabardha erëkëndshme, që rritethapësiralagështa pyjore, në brigjet e përrenjve dhekanaleve, esenca vajore e së cilës përdoretmjekësi, kurse frytet e bluara përdoren si insekticide; angjelika e egër; kukuda e bjeshkës, kukuda e kuqe.
Sin.: drokthi, karthpulë, fshikartë, vjegjës, shtogiq, rrëfeshk, ferreckë, gjembaç, kukudë.

DROKTH

DROKTH,~I m. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Colutea arborescens) 1. Fshikartë.
2. bot. (lat. Cytisus monspessulanum) Vjegjës.
3. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje të drokthit. Drokthi i bardhë (lat. Cytisus albus) shkurre shumëvjeçare, me degëholla, me gjethevogla, me lulebardha, të shumta e të dendura, që rritettokathata dhe me diell. Drokthi i egër (lat. Lembotropis nigricanus) shkurre shumëvjeçare, me degëzeza a të errëta, me gjethe me tre fletëza, me luleverdha, që rritetzona pyjore e kodrinore, që përdoret si bimë zbukuruese ose për forcimin e tokës. Drokthi ujës (lat. Lotus uliginosus) bimë barishtore shumëvjeçare, me kërcellhollë, me gjethe me tri fletëza a me pesë fletëza, me luleverdhambledhuratufëza, që rritetvendelagështa, livadhe e këneta.
M’u drokthgrykë (diçka) shih m’u (m’u mblodh, m’u lidh) nyjëgrykë (diçka). *Iu buka drokth i mbeti bukagrykë, nuk i shkon buka, iu buka lëmsh (komb) në grykë (nga një lajm i hidhur, nga një hall etj.).

FSHIKËKARTË

FSHIKËKÁRT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fshikartë. Lulet e fshikëkartës.

FSHIKËZ
GARDHPULË

GARDHPUL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Shkurre e viseve mesdhetare, me gjethevogla, me luleverdhatrajtë vilejelidhin bishtajagjata e të fryra; drokth, karthpulë, fshikartë.
Sin.: drokth, karthpulë, fshikartë.

KARTHPULË

KARTHPÚL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Fshikartë.
2. mjek., veter. Bythëpulë, urdhje.

LULËBARDHË

LULËBÁRDH/Ë,~I m., bot. Fshikartë; drokth.
Sin.: fshikartë, drokth, karthpulë, fshikëz.

PSHIKARTË

PSHIKÁRT/Ë,~A f., bot. Fshikartë.

SHIKARTH

SHIKÁRTH,~I m. sh., bot. (lat. Colutea arborescens L.) Shkurre bishtajore me luleverdha, me bishtajafryratrajtë fshikedelvendethata; fshikartë, drokth. Shikarthi përdoret edhe si bimë zbukuruese. Lulet e shikarthit. Shikarthi rritetklimëngrohtë.
Sin.: fshikartë, fshikëz, drokth, karthpulë, kopaçë, kokartë, lulëbardhë, matare, mishkarthë, rrshekë, shitokartë.

VJEGJËS

VJÉGJËS,~I m. sh. ~, ~IT bot. (lat. Cytisus monspessulanum; Genista candicans) Shkurre e vendeve mesdhetare e të ngrohta, me degëholla e të gjata, me gjethe treshevogla e vezake, me luleverdhatrajtën e një fluturemajë të çdo kërcelli të ri, që rritetshumëshkëmbinj e në troje malore.
Sin.: drokth, fshikartë, karthpulë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.