Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BABARÁQ/E,~JA f., krahin. 1. Të ftohtë i madh; erë e ftohtë, fërfëllizë. Grykës së malit frynte babaraqja. I shtiu babaraqen. Mora babaraqen më hynë të dridhurat nga të ftohtit.
2. fig. Frikë e madhe, datë, lemeri, tmerr. I dha babaraqen fëmijës. Mori babaraqen. Më shtiu (më futi) babaraqen më trembi, më tmerroi. Fishkëllima e plumbit i kalli babaraqen.
✱Sin.: acari, ciknë cingërimë, thëllim, akullimë, fraq, athëtimë, cakërri, cingor, cegëm, fërfëllizë, frulli, fryjë, avër, datë, lemeri, lebeti, llahtar, tmerr, të keq, të lig, hata.
FRULLÍ,~A f. sh. ~, ~TË [FRULLÍZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT] Stuhi bore; fërfëllizë. Zuri një frulli e fortë.
✱Sin.: fërfëllizë, furtunë, stuhi.
FURTÚN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Erë e fuqishme, që shoqërohet zakonisht me shi të rrëmbyer, me breshër a me dëborë të dendur; erë e fortë që fryn në det kur është kohë e keqe; shtrëngatë, stuhi. Furtunë e madhe. Furtunë me borë. Filloi (shpërtheu) furtuna.
2. fig. Ngjarje e papritur me pasoja të rënda; tronditje e madhe. Furtuna e krizave. Përballimi i furtunës financiare.
✱Sin.: stuhi, shtrëngatë, duhi, tufan, furi, uragan, shqotë, tajfun, fërfëllizë, frulli, fërtymë, hershem, dallgë.
♦ U bë furtunë (dikush). 1. shih u bë veri (dikush). 2. shih u bë tapë (dikush). 3. U bë si i shkalluar, u egërsua shumë, u tërbua. Bëri furtunë (dikush) shkaktoi tronditje të madhe, përmbysi e shembi gjithçka; bëri zhurmë të madhe e rrëmujë. Furtunë (*stuhi, shtrëngatë) në gotë të ujit libr. iron. Mbolli *erën e korri furtunën (dikush) libr.
STUHÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Erë e vrullshme dhe e shpejtë, që mund të shoqërohet me shi ose me borë dhe që merr çdo gjë përpara. Stuhi me shi (me borë). U ngrit një stuhi rëre. I zuri stuhia në det. Stuhia kishte rrëzuar disa pemë. Të nisemi para se të fillojë stuhia. Karvani arriti ta çante stuhinë.
2. fig. Diçka në sasi të madhe që vjen me vrull. Në sallë shpërtheu një stuhi duartrokitjesh. E pritën me stuhi brohoritjesh.
3. fig. Ngjarje e papritur, e shoqëruar me vështirësi, turbullime e me pasoja të rënda për jetën e një vendi a të një njeriu. Stuhitë e jetës nuk e mposhtën. Do të përballojmë bashkë çdo stuhi. Do të kalojë edhe kjo stuhi.
4. fig. Lëvizje shoqërore ose ngjarje që zhvillohet me vrull dhe që sjell ndryshime të mëdha në jetën e njerëzve dhe të shoqërisë. Koha solli stuhi të tjera. Stuhia e luftërave kundër armikut.
✱Sin.: furtunë, shtrëngatë, shqotë, furi, duhi, duhmë, duhaç, tufan, lubi, uragan, fërtymë, fërfëllizë, frulli, skorratinë, vrull, hershem, lubi, breshëri.
♦ Stuhi (furtunë, shtrëngatë) në gotë të ujit iron. libr. zhurmë e kotë e pa pasoja që bëhet për diçka; kërcënim i kotë e pa rrezik i dikujt.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë