Fjalori

Rezultate në përkufizime për “frulli”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BABARAQE

BABARÁQ/E,~JA f., krahin. 1. ftohtë i madh; erë e ftohtë, fërfëllizë. Grykësmalit frynte babaraqja. I shtiu babaraqen. Mora babaraqen hynëdridhurat ngaftohtit.
2. fig. Frikë e madhe, datë, lemeri, tmerr. I dha babaraqen fëmijës. Mori babaraqen. Më shtiu (më futi) babaraqentrembi, më tmerroi. Fishkëllima e plumbit i kalli babaraqen.
Sin.: acari, ciknë cingërimë, thëllim, akullimë, fraq, athëtimë, cakërri, cingor, cegëm, fërfëllizë, frulli, fryjë, avër, datë, lemeri, lebeti, llahtar, tmerr, të keq, të lig, hata.

FRULLI

FRULLÍ,~A f. sh. ~, ~TË [FRULLÍZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT] Stuhi bore; fërfëllizë. Zuri një frulli e fortë.
Sin.: fërfëllizë, furtunë, stuhi.

FURTUNË

FURTÚN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Erë e fuqishme, që shoqërohet zakonisht me shirrëmbyer, me breshër a me dëborëdendur; erë e fortëfryn në det kur është kohë e keqe; shtrëngatë, stuhi. Furtunë e madhe. Furtunë me borë. Filloi (shpërtheu) furtuna.
2. fig. Ngjarje e papritur me pasojarënda; tronditje e madhe. Furtuna e krizave. Përballimi i furtunës financiare.
Sin.: stuhi, shtrëngatë, duhi, tufan, furi, uragan, shqotë, tajfun, fërfëllizë, frulli, fërtymë, hershem, dallgë.
U furtunë (dikush). 1. shih u veri (dikush). 2. shih u tapë (dikush). 3. U si i shkalluar, u egërsua shumë, u tërbua. Bëri furtunë (dikush) shkaktoi tronditjemadhe, përmbysi e shembi gjithçka; bëri zhurmëmadhe e rrëmujë. Furtunë (*stuhi, shtrëngatë) në gotëujit libr. iron. Mbolli *erën e korri furtunën (dikush) libr.

FËRFËLLIZË

FËRFËLLÍZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Borë shumë e imëtbie e shoqëruar me erë të ftohtë, stuhi me borëimët. Fërfëlliza ua kishte vështirësuar rrugëtimin.
Sin.: furtunë, stuhi, frulli, fryjë, babaraqe.

SHARTINË

SHARTIN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shi me stuhi, furtunë, tufan. E kishte zënë shartina. Po afrohej një shartinë nga lindja. I mbuloimbjellat, që t’i ruante prej shartinës.
Sin.: furtunë, furi, duhi, duhmë, fërfëllizë, frulli, frullizë, skorratinë, shtrëngatë, tufan.

STUHI

STUHÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Erë e vrullshme dhe e shpejtë, që mundshoqërohet me shi ose me borë dhemerr çdo gjë përpara. Stuhi me shi (me borë). U ngrit një stuhi rëre. I zuri stuhia në det. Stuhia kishte rrëzuar disa pemë. Të nisemi para se të fillojë stuhia. Karvani arriti ta çante stuhinë.
2. fig. Diçkasasimadhevjen me vrull. sallë shpërtheu një stuhi duartrokitjesh. E pritën me stuhi brohoritjesh.
3. fig. Ngjarje e papritur, e shoqëruar me vështirësi, turbullime e me pasojarënda për jetën e një vendi a të një njeriu. Stuhitë e jetës nuk e mposhtën. Do të përballojmë bashkë çdo stuhi. Do të kalojë edhe kjo stuhi.
4. fig. Lëvizje shoqërore ose ngjarjezhvillohet me vrull dhesjell ndryshimemëdhajetën e njerëzve dheshoqërisë. Koha solli stuhitjera. Stuhia e luftërave kundër armikut.
Sin.: furtunë, shtrëngatë, shqotë, furi, duhi, duhmë, duhaç, tufan, lubi, uragan, fërtymë, fërfëllizë, frulli, skorratinë, vrull, hershem, lubi, breshëri.
Stuhi (furtunë, shtrëngatë) në gotëujit iron. libr. zhurmë e kotë e pa pasojabëhet për diçka; kërcënim i kotë e pa rrezik i dikujt.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.