Fjalori

Rezultate në përkufizime për “forcues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMPLIFIKUES

AMPLIFIKÚES,~E mb., fiz. Që amplifikon.
✱Sin.: zgjerues, rritës, shumëzues, forcues, përforcues, zmadhues.

AUGMENTATIV

AUGMENTATÍV,~E mb., libr. Që ka të bëjë me zgjerimin, rritjen, shtimin, shumëzimin e diçkaje; kund. diminutiv.
✱Sin.: zmadhues, shtues, rritës, zgjerues, forcues, përforcues, përmirësues.

DOBËSUES

DOBËSÚES,~E mb. 1. Që të dobëson, që ka të bëjë me dobësimin; kund. forcues, fuqizues. Dietë dobësuese. Bar dobësues.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Dobësues i efektshëm.

FORCUES

FORCÚES,~E mb. 1. Që i jep fuqi njeriut, që ia forcon shëndetin, që e bën trupin më të fortë. Ushqim forcues.
2. edhe fig. Që shërben për ta bërë më të fortë e më të qëndrueshme diçka, përforcues. Mure forcuese. Rregulla forcuese.
✱Sin.: fuqizues, përforcues.

FUQIZUES

FUQIZÚES,~E mb. Që fuqizon; forcues. Rregulla fuqizuese.

LIDHËS

LÍDHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që lidh duajt e të lashtave; ai që lidh diçka me rrip ose me një lidhëse tjetër. Lidhësit e duajve. Lidhësit e shartesave. Lidhësi i dengjeve të barit. Lidhës bari. Lidhësi i librave (shtypshkr.) libralidhës.
2. hek. Punëtor i hekurudhës që lidh varg vagonët e trenit. Lidhësi e dha sinjalin.
3. Tel i trashë, litar etj., me të cilin lidhim diçka për ta mbajtur drejt më këmbë; varg prej metali që bashkon a lidh dy pjesë të një vegle ose të një mjeti. Lidhësi i shtyllave të telefonit. Lidhësi i qostrës vargu që bashkon boshtin me dorezën.
4. Pjesë e mullirit si lopatë, e cila e kthen ujin që të mos bjerë në rrotën me fletë dhe ndalon kështu blojën. Lidhësi i mullirit. I vuri (i hoqi) lidhësin.
5. tek. Pjesë e një vegle a e një makine, zakonisht si hallkë, që shërben për ta lidhur atë pas diçkaje. Lidhësi i plugut. Lidhësi i rimorkios. Lidhës vagonësh. Nuk lejohet të qëndrosh mbi lidhës.
6. ndërt. Lëndë ndërtimi (si çimento, rrëshirë etj.), që përdoret për të lidhur e për të forcuar një përzierje.
✱Sin.: lidhak, hallkë, bashkues, forcues, ngjitës.

NGURTËSUES

NGURTËSÚES,~E mb. Që shërben për të forcuar diçka; forcues.

PËRTËRITËS

PËRTËRÍTËS,~E mb. 1. Që e bën më të ri, që e bën të duket më i ri. Gjumë përtëritës.
2. Që ia përmirëson shëndetin, që i jep gjallëri e fuqi. Klimë përtëritëse.
3. Që e bën diçka të zhvillohet më mirë. Krasitje përtëritëse. Një shi përtëritës.
4. fig. Që i jep dikujt a diçkaje gjallëri e forca të reja, që i jep zhvillim të ri e më të fuqishëm; që e përtërin. Fryma (atmosfera) përtëritëse. Forca përtëritëse.
✱Sin.: rinues, gjallërues, shërues, fuqizues, forcues, jetëdhënës, këndellës, përmirësues, lulëzues, zbukurues, hijeshues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë