Fjalori

Rezultate në përkufizime për “flokëbardhë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARDHUL

BARDHÚL,~E mb. 1. Flokëbardhë, bardhosh.
2. Që ka kokërrvogël e të brydhët. Dardhë bardhule.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 1 të mbiemrit. Ky topi me lule-lule, / Seç ma mori një bardhule. (folk.). Bardhule, ballin me lule, / Moj bardhule. (folk.).

FLOKËBARDHË
FLOKËTHINJUR
FLOKËZBARDHUR

FLOKËZBÁRDHUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që i ka flokëtzbardhur; flokëthinjur. Ndjenjat e flokëzbardhurës.
Sin.: flokëthinjur, flokëbardhë, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur.

GJOK

GJOK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Kalë me qimebardha, kalë i bardhë. Gjok i shpejtë. I hipi gjokut.
2. bised. Njeri flokëthinjur, flokëbardhë; thinjosh.

PERÇETHINJUR

PERÇETHÍNJUR mb. 1. Që i ka balluket të thinjura; me flokëthinjur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.
Sin.: ballukethinjur, flokëthinjur, flokëbardhë, flokëzbardhur, i thinjur.

QIMEBARDHË
QIMEHIRTË

QIMEHÍRT/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka qimen dhe flokëthirtë; flokëthinjur. Qimehirtët po kuvendonin mes tyre.
Sin.: flokëthinjur, flokëbardhë, thinjak.

QIMEHIRTË

QIMEHÍRT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që e ka qimen dhe flokëthirtë; flokëthinjur. Qimehirta tregonte ngjarjet e jetës së saj.
Sin.: flokëbardhë, thinjak.

VETULLBARDHË
VETULLTHINJRUR

VETULLTHÍNJRUR mb. Që i ka vetullat të thinjura. Flokëbardhë e vetullthinjur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.