Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BARDHÚC,~E mb. Flokëbardhë, leshbardhë, qimebardhë.
FLOKËBÁRDHË mb. 1. Që i ka flokët të bardhë. Nëna flokëbardhë.
2. Që i ka flokët të thinjur. Pleqtë flokëbardhë.
✱Sin.: leshbardhë, flokëthinjur, qimebardhë.
FLOKËTHÍNJUR mb. Që i ka flokët të thinjur. Grua flokëthinjur.
✱Sin.: i thinjur, leshrathinjur, flokëbardhë, flokëzbardhur, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur, leshrabardhë, perçethinjur.
FLOKËTHÍNJUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që i ka flokët të thinjur. Ishte një nga flokëthinjurit.
✱Sin.: flokëbardhë, flokëzbardhur, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur.
FLOKËTHÍNJUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që i ka flokët të thinjur. Flokëthinjura fliste me qetësi.
✱Sin.: flokëbardhë, flokëzbardhur, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur.
FLOKËZBÁRDHUR mb. Që i ka flokët të zbardhur; flokëthinjur. Fjalët e plakut flokëzbardhur.
✱Sin.: flokëthinjur, i thinjur, leshrathinjur, flokëbardhë, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur, leshrabardhë, perçethinjur.
FLOKËZBÁRDHUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që i ka flokët të zbardhur; flokëthinjur. Flokëzbardhuri na bëri përshtypje.
✱Sin.: flokëthinjur, flokëbardhë, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur.
FLOKËZBÁRDHUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që i ka flokët të zbardhur; flokëthinjur. Ndjenjat e flokëzbardhurës.
✱Sin.: flokëthinjur, flokëbardhë, flokargjend, qimethinjur, qimezbardhur.
LESHBÁRDHË mb. 1. Që e ka leshin të bardhë. Dele leshbardhë.
2. Flokëbardhë, flokëthinjur. Plakë leshbardhë.
✱Sin.: flokëbardhë, flokëthinjur, qimebardhë.
LESHRABÁRDHË mb. Flokëbardhë, flokëthinjur. Burrë (plak) leshrabardhë.
MUSTAQEBÁRDHË mb. m. 1. Që i janë thinjur mustaqet; me mustaqe të bardha. Plaku ishte flokëbardhë e mustaqebardhë. U ul në sofrën e pleqve mustaqebardhë. Maçoku (lepuri) mustaqebardhë. Ishte kokëthinjur e mustaqebardhë.
2. si em. m. Ai që i ka mustaqet të bardha.
PERÇETHÍNJUR mb. 1. Që i ka balluket të thinjura; me flokë të thinjur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: ballukethinjur, flokëthinjur, flokëbardhë, flokëzbardhur, i thinjur.
QIMEBÁRDHË mb. 1. Që i ka qimet e trupit të bardha (për kafshët); që i ka flokët të bardhë (për njerëzit); flokëbardhë; kund. qimezi. Ari qimebardhë. Dem i majmë qimebardhë. E ka mjekrën qimezi e qimebardhë.
2. Që i ka flokët të thinjur. Plak qimebardhë.
3. bot. Që lidhet me një organ bimor të pajisur me qime të bardha. Rrënjë balsami qimebardhë.
✱Sin.: flokëbardhë, bardhan, bardhok, i thinjur, leshbardhë.
QIMEHÍRT/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka qimen dhe flokët të hirtë; flokëthinjur. Qimehirtët po kuvendonin mes tyre.
✱Sin.: flokëthinjur, flokëbardhë, thinjak.
VETULLBÁRDHË mb. Që i ka vetullat të bardha ose të zbërdhulëta; kund. vetullzi. Vajzë vetullbardhë. Plak flokëbardhë e vetullbardhë. Kishe dalë e rrije në shkallë, moj syzezë vetullbardhë (kr. pop.).
✱Sin.: vetullabrash, vetullthinjur.
VETULLTHÍNJRUR mb. Që i ka vetullat të thinjura. Flokëbardhë e vetullthinjur.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë