Fjalori

Rezultate në përkufizime për “flakem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DEGDISEM

►DEGDÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Shkoj në një vend të largët a të panjohur, iki diku larg, vete në një vend të thellë a të humbur; zhdukem. U degdis në kurbet. Ku u degdis? S’panë se nga u degdisën. Ku u nis e ku u degdis! ndryshe filloi e krejt ndryshe mbaroi, ku filloi e ku mbaroi! Ku u nis, ku u degdis. (fj. u.).
2. pës. e DEGDÍS.
✱Sin.: dëbohem, largohem, zhdukem, flakem, përplasem, hidhem, batisem, bakarisem, shpërngulem.

QITEM

►QÍT/EM jovep., ~A (u), ~TUR 1. Pës. e QIT, bised. Largohem, dëbohem, hidhem, flakem, nxirrem nga diku. Qitem nga shtëpia. U qita nga qyteti. U qita në rrugë.
2. vet. III, moh. Nuk përballohet dot dikush a diçka, nuk i dilet. Nuk qitet me atë njeri. Nuk qitet kështu.
3. vet. III (me një trajtë të shkurtër të përemrit vetor në r. dhanore), bised. Më shfaqet një aftësi a prirje e veçantë për të kuptuar mirë e shpejt diçka a për të bërë diçka, më vjen ndoresh; më jepet. Kështu m'u qit. Nuk m'u qit.
✱Sin.: largohem, dëbohem, hidhem, flakem.

SIKTERISEM

►SIKTERÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e SIKTERÍS. Më përzënë prej shtëpie ose prej vendi; dëbohem. Pse duhet të sikteriset një njeri i tillë?
✱Sin.: arratisem, arsehem, fërfëllohem, përzihem, ndiqem, nxirrem, trumhasem, lipsem, karmohem, flakem, shporrem, zhdukem.

SIKTEROSEM

►SIKTERÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e SIKTERÓS. Sikterisem; dëbohem. Shumë intelektualë janë sikterosur për arsye politike.
✱Sin.: arratisem, arsehem, fërfëllohem, përzihem, ndiqem, nxirrem, trumhasem, turisem, lipsem, karmohem, hiqem qafe, flakem, shporrem, zhdukem.

VRULLOJ

VRULL/ÓJ jovep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Sulem me vrull kundër dikujt a diçkaje; vrapoj a eci me vrull, dal ose lëviz përpara me vrull; marr vrull. Vrulloi kundër armikut. Vrulluan kuajt. Vrulloi makina. Vrulloi drejt derës. Vrulloi era. Vrulloi me sa kishte fuqi. Vrulloi dhe kërceu.
✱Sin.: vrullem, turrem, flakem, derdhem, hidhem, vërsulem, vrundulloj, pilohem.

VËRSULEM

VËRSÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Turrem me vrull e me vrap për diku, sulem me vrull, lëshohem me vrap. Iu vërsul armikut. M'u vërsul qeni.
2. fig. E sulmoj dikë me fjalë a me kërcënime, i turrem. Iu vërsul me britma (me të shara).
✱Sin.: derdhem, vrullem, vrulloj, lëshohem, turrem, sulem, vërvitem, flakem, hidhem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë