Fjalori

Rezultate në përkufizime për “flakadan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AVULLA

AVULLÁ,~NI m. Zjarr i madh, bubulak. Flakë avullani.
✱Sin.: bubulak, babullan, babullur, bubullak, bubullur, barbullamë, flakadan, kapullanë, kapulan, kapullur.

BRAMBULL

BRÁMBU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT Burishtë.
✱Sin.: bubulak, flakadan, bubulan.

BUBALLAN

BUBALLÁN mb. Flakadan, bubulak. Zjarr buballan.

BUBULAK

BUBULÁK,~E mb. 1. Që digjet me vrull, me flakë të madhe dhe duke kërcitur, që brambullin (për zjarrin). Zjarr bubulak.
2. si em. m. Sipas kuptimit të mbiemrit. Bëmë një bubulak. Ndezi një bubulak të mirë. Kapërcenin bubulakun me radhë.
✱Sin.: flakadan, brambull, hamull, flakëkuq, kashtare, dumen, fugare.

BUBULINË

BUBULÍN/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT krahin. Zjarr, flakadan.

DUMEN

DUMÉN,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Flakadan. Ndez një dumen.
2. etnogr. Zjarr me flakë, që bëhej në ditë festash të caktuara, duke djegur pirgje me kashtë a me dëllinja në një shesh të hapët ose në majë të një kodre. Bëjmë një dumen.

FLAKADAN

FLAKADÁN ndajf. Si zjarr i madh me flakë, si flakë e madhe. Digjet flakadan.
✱Sin.: bubulak, brambull, hamull, flakëkuq, zhaglan, dumen, fugare, gaxhullan.

FLAKËKUQ

FLAKËKÚQ,~I m. sh. ~, ~TË bised. Zjarr i madh, zjarr bubulak; flakadan. Nga larg shiheshin flakëkuqtë.
✱Sin.: zjarr, flakadan.

FUGARE

FUGÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Zjarr me flakë të fortë; flakadan, zhagalan. U ndez fugarja.
✱Sin.: flakadan, zhagalan.

GAXHULLAN

GAXHULLÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Zjarr me flakë të madhe, flakadan.

HAMULL

HÁMULL,~I m. 1. Zjarr i madh me flakë, flakadan. Ndezi një hamull. Ngrohet në hamull ngrohet në zjarr.
2. si mb. Shumë i ngrohtë, valë. Qumësht hamull.
3. si ndajf. Në flakë të madhe, si flakadan, zjarr. Marrin hamull (drutë). U ndez zjarri hamull.
✱Sin.: flakadan, zjarr, flakë, valë.
♦ U bë (mori) hamull (dikush) shih mori zjarr (dikush). Si (do të) sillet hamulla! si do të rrjedhin ngjarjet, si do të ecin punët, fati i dikujt etj.; si do t’i vejë filli.

KASHTARE

KASHTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Mullar a pirg me kashtë.
2. Kasolle e mbuluar me kashtë. Banonin (flinin) në kashtare.
3. Hamullore e korrur drithi. Lëroi (plugoi) kashtaren.
4. Tendë prej kashte zakonisht në plazh. Rri nën kashtare.
5. Kapelë prej kashte. Vë (mbaj) një kashtare në kokë.
6. Kashtore.
7. Flakadan me kashtë, me dëllinja etj., që bëjnë fëmijët për Pashkë. Kapërcejnë fëmijët kashtaren.
✱Sin.: hamullore, kashtore, mullar, flakadan.

MASHALLA

MASHALLÁ,~JAII f. sh. ~, ~TË vjet. 1. Kuti teneqeje me hi e me vajguri, që përdorej për ndriçim. Ndiznin mashallanë.
2. Pishë a urë e madhe e ndezur që përdorej për ndriçim natën, pishtar, flakadan. Rrugët ndriçoheshin me mashalla. Herë pas here qyteti bëhej ditë nga mashallatë.
✱Sin.: pishtar, flakadan.

PAFIKSHËM

PAFÍKSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk fiket; i pafikur, i pashuar. Flakadan (zjarr) i pafikshëm.

PISHTAR

PISHTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Shandan prej druri a prej metali, ku vendoset një copë pishë e ndezur a diçka tjetër që bën flakë e ndriçon; një copë dru pishe, që ndizet për të bërë dritë (në malësi, natën nëpër rrugë jashtë fshatit a nëpër pyje). Në dritën e pishtarëve. Ecnin me pishtarë në duar.
2. fig., poet. Ai që me idetë e veta përparimtare e me veprimtarinë revolucionare u ndriçon e u hap rrugën masave të gjera të popullit në luftën për liri e pavarësi, për drejtësi shoqërore e përparim; ndriçues, udhërrëfyes. Pishtarë të lëvizjes për çlirim kombëtar. Pishtarë të përparimit dhe të kulturës. U bë pishtar i arsimit.
✱Sin.: pishak, vravashkë, çirak, flakadan, fener, shandan, udhërrëfyes, ndriçues.

SERNOJSHTË

SERNÓJSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zjarr i madh me shumë flakë. Bënë një sernojshtë. Duhej bërë shumë kujdes me sernojshtat. Kërcenin rreth sernojshtës.
✱Sin.: hamull, hamullore, hamullishtë, flakadan.

VRAVASHKË

VRAVÁSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. vjet. Copë e madhe pishe e ndezur që përdorej për të ndriçuar natën. Ndriçuan rrugën me vravashkë. Bënë dritë me vravashkë.
2. Copë pishe që përdoret për të ndezur zjarrin; copë pishe e ndezur. E ndezi zjarrin me vravashkë.
3. fig. Pishtar; flakadan, ndriçues, udhërrëfyes. Vravashka e lirisë.
✱Sin.: pishtar, flakadan, ndriçues.

ZHAGALAN

ZHAGALÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Zjarr i madh e me shumë flakë, flakadan. Fëmijët donin të kapërcenin zhagalanët. Me një kërcu lisi të thatë bëri një zhagalan të madh.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë