Fjalori

Rezultate në përkufizime për “flakëruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DHEZUR

DHÉZUR (i, e) mb. 1. I ndezur, që ka marrë flakë. Kandilin e harrovadhezur gjithë natën. Zjarrin e gjetadhezur.
2. I skuqurfytyrë. Hyri me një fytyrëdhezur. Sytë e dhezur nga pija.
Sin.: i ndezur, i skuqur, i kallur, i flakëruar.

FLAKËRUAR

FLAKËRÚAR (i, e) mb. 1. është ndezur mirë e lëshon flakë, që digjet me flakë. Zjarre të flakëruara.
2. Shumë i nxehtë, që djeg si flakë. Thëngjill i flakëruar. U dogj nga rëra e flakëruar.
3. është skuqur si flakë, i përskuqur. Kishte duar të flakëruara (ngaftohtët).
4. edhe fig. shkëlqen, që shndrit si flakë, vezullues, flakërues. Rreze të flakëruara. Ngjyrë e flakëruar.
5. fig. I zjarrtë, i flaktë; që shpreh një ndjenjëflaktë. Dëshirë e flakëruar. Vështrim i flakëruar. Zemër e flakëruar.
Sin.: i ndezur, i ndeztë, i përskuqur, i skuqur, vezullues, flakërues, i zjarrtë, i flaktë.

NDEZUR

NDÉZUR (i, e) mb. 1.është me zjarr, që vazhdondigjet, që ka flakë ose që ka prush; kund. i shuar, i fikur. Urë e ndezur. Zjarr i ndezur. Thëngjijndezur. Oxhak i ndezur. Sobë e ndezur. E mbajndezur nuk e lë të shuhet.
2. bën dritë, që nuk është shuar. Dritat ishinndezura. Llambë e ndezur. E lë të ndezur.
3.punon, që vazhdonpunojë; kund. i shuar, i fikur. Motor i ndezur. Kompjuter i ndezur. Rri i ndezur. Kondicioner (aspirator) i ndezur.
4. fig. ështëzemërim e sipër; që është skuqur nga zemërimi; që zemërohet shpejt, që merr zjarr shpejt. Djalë i ndezur. Flet i ndezur. Me kokëndezur. Me sy të ndezur.
5. fig. I zjarrtë, plot gjallëri; i tendosur, i acaruar. Bisedë e ndezur. Diskutim (debat) i ndezur. Atmosferë e ndezur. Situatë e ndezur. Garë e ndezur.
6. fig. Që i kapërcen kufijtë e zakonshëm, i theksuar, i fuqishëm. Fantazi (imagjinatë) e ndezur.
7. Që ka ngjyrëfortëhapur, e cila bie shumë në sy, që ndrit fort. E kuqe e ndezur. Portokalli e ndezur. Ngjyrandezura. Lulendezura.
Sin.: i pashuar, i flakëruar, bubulak, i ndeztë, i kallur, brambullitës, i hapur, i çelur, i lëshuar, qejfmbetur, i pezmatuar, i përndezur, i thekshëm, i zemëruar, i kërcyer, i zjarrtë, i skuqur, i zjarrtisur, i zijosur, i flaktë, i tendosur, i gjallë, i nderë, i acaruar, i theksuar, i ndritshëm, i fuqishëm, e ngridhur.
Me *gjakndezur. E mbajndezur (ndezur) (diçka) nuk lë të bjerë forca, interesimi a vëmendja për diçka, nuk e lë të shuhet. Me *ngjyrandezura libr. *Spicë e ndezur keq.

PËRFLAKTË
SKUQUR

SKÚQUR (i, e) mb. 1. është skuqur; që ka marrë ngjyrëkuqe a të kuqërremtë. Domateskuqura (domatepjekura).
2. është fërguar me yndyrë, i fërguar, i tiganisur. Mish i skuqur. Patateskuqura. Qepë e skuqur.
3. është nxehur sa ka marrë ngjyrëkuqe. Tel i skuqur. Hekur i skuqur.
4. është bërë si i kuqfytyrë a në një pjesë tjetërtrupit nga ardhja e gjakut me shumicë për shkak të të ftohtit, të të nxehtit, të ndonjë sëmundjeje etj. I ka grykëtskuqura. Me sy të skuqur.
5. fig. bised. Që ka sedër e cipë, që turpërohet lehtë. Është vajzë e skuqur.
Sin.: i kuqur, i stërkuqur, i përskuqur, i ndezur, i përndezur, i mbërdhezur, i përskuqur, i përkuqur, i lëkuqur, i përgjakur, i kuqërrisur, i kuqërruar, i flakëruar, i flakëritur.
E bëri për *gjalpëskuqur (dikë). E hëngri *telin e skuqur (dikush) përçm. vulg.

ZJARRTË

ZJÁRRTË (i, e) mb. 1. Që ka nxehtësi shumëmadhe dhe ndriçim verbues, që të djeg si zjarr, që është si zjarr; që digjet si zjarr. Lëmsh i zjarrtë. Brumë i zjarrtë. Diell i zjarrtë. Rrezezjarrta. Lumë i zjarrtë llave. Balli i zjarrtë ishte skuqur dhe ishte mbuluar me djersë.
2. Shumë i kuq (zakonishtfytyrë), i prushtë, lulekuqe. I kishte faqetzjarrta.
3. fig. është i pakapërcyeshëm a i pathyeshëm, që e vë dikë në një gjendje shumëvështirë e pa shpresë shpëtimi. Darë (unazë) e zjarrtë. Rreth (zinxhir, rrethim) i zjarrtë. Mbrojtje e zjarrtë.
4. fig. Që ka dëshirëmadhe për diçka, i dhënë me mish e me shpirt pas diçkaje; që është shumë i vendosur e guximtar, që ka shpirt luftarak; i flaktë. Luftëtar (atdhetar) i zjarrtë. Mbrojtës (mbështetës) i zjarrtë. Rini e zjarrtë. Skuadër e zjarrtë. Me zemër (me shpirt) të zjarrtë. Pamja e zjarrtë e Dijes i futi dridhmën.
5. fig. bëhet me vrull dhe pa u përmbajtur, i fortë; që shpreh ndjenjafuqishme, shumë i ngrohtë, i ndezur, i flaktë. Dashuri (dëshirë) e zjarrtë. Ndjenjazjarrta. Përshëndetje (përgëzime, urime) të zjarrta. Përkrahje (pritje) e zjarrtë. Vështrim i zjarrtë. Lutje e zjarrtë. Shprehje e zjarrtë e miqësisëngushtë. Ndërkaq, nga autobusi fluturoi një këngë e zjarrtë, burrërore, e shoqëruar me thirrjerinjsh. Me sytë e zjarrtë, të ndezur si nga një vetëtimë, shihte luftëtarëthidheshinsulm.
5. fig. Shumë i gjallë e i fuqishëm, që bëhet e zhvillohet me tërë forcën; që zien, që vlon, i flaktë (për diskutimet etj.). Betejë e zjarrtë. Ditët e zjarrtaluftës. Atmosferë e zjarrtë. Diskutim (fjalim) i zjarrtë. Mbledhje e zjarrtë. Fjala e tij e zjarrtë është shqiptuar madhështore dhe dhembshurore. Një debat i zjarrtë kishte shpërthyer ato ditëdhjetorit.
Sin.: i përzjarrshëm, i përflaktë, i flaktë, i flakëruar, flakërues, i prushtë, i pashuar, i fortë, i ndeztë, zjarrmor, i gjallë, i fuqishëm, i vrullshëm, luftarak.
Me *zemër (me shpirt) të zjarrtë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.