Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fjalamane”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BIZBIQKË

BIZBÍQKË mb., keq. Që nuk i pushon goja, që flet shumë e pa pushim, fjalamane, llafazane; që flet me pesë gojë, që e ndal diellin me fjalë. E ka gojën bizbiqkë.

FJALACAKE

FJALACÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që merret me thashetheme; fjalamane. Bisedë fjalacakeje.
✱Sin.: fjalamane, llafazane, fjalatar, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALATARE

FJALATÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Fjalamane; llafazane. Biseda e fjalatares.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, fjalacake, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALËGJATË

FJALËGJÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që ka shumë fjalë; llafazane. Fjalëgjata nuk u ndal as të dëgjonte të tjerët.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, fjalacake, fjalëshumë, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

FJALËSHUMË

FJALËSHÚM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që flet shumë; ajo që s’i pushon goja, llafazane; kund. fjalëpakë. E këshilloi fjalëshumën.
✱Sin.: fjalamane, llafazane, fjalacake, fjalatare, fjalëmadhe, fjalëgjatë, llafemadhe, gojaçe, gojëkamare, gojëpashmagje, llapane, llapëse, llapatore, llapëtore, llapaqene, llomotare, sqepgjatë, lehaqene, llogobere.

LLAFAZANE

LLAFAZÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që flet shumë e pa pushim; ajo që flet vend e pa vend, pa i peshuar fjalët; fjalamane. Llafazanes nuk i mbyllet goja. Llafazania e lagjes.
✱Sin.: fjalamane, llafatore, llapëmadhe, llapaqene, llafeshumë.

LLAÇAVËR

LLAÇÁV/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. Ajo që flet shumë e kot, grua fjalamane.
2. Thashethem. Na ngopi me llaçavra! (iron.).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

RRËFIMTARE

RRËFIMTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Tregimtare. Rrëfimtare e zonja.
2. fet. Ajo që rrëfehet te prifti. Ishte radha e rrëfimtares së parë të rrëfehej.
3. Ajo që nuk mban fjalë; fjalamane. Ishte në fshat një rrëfimtare që nuk i pushonte goja.
✱Sin.: rrëfyese, pendestare, kallëzimtare.

SPITHURE

SPITHÚRE,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që bart fjalët, fjalamane, llafazane. Ishte një spithure e madhe ajo grua. Fjalët e spithures i futën të gjithë në grindje.

TRAKULLUESE

TRAKULLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është llafazane, fjalamane, dërdëllitëse.

VATALLARE

VATALLÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është fjalamane; llafazane; që flet me fjalë të mëdha. Ajo vatallarja gjithë ditën bën llapa-llapa.
✱Sin.: llafatore, llafemadhe, fjalëgjatë, gojaçe.

VËRCËLLANE

VËRCËLLÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Fjalamane.

VËRTËLLUESE

VËRTËLLÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që flet shumë e pa pushuar, që flet kot; që llomotitë.
2. Ajo që flet nëpër dhëmbë, me inat; që flet me zë të ulët. Nuk durohet, as nuk dëgjohet ajo vërtëlluesja.
✱Sin.: llafazane, fjalëse, fjalamane, llapamadhe, llafeshumë, llapaqene, daradelle.

ZDËRRE

ZDËRR/E,~JA f., bised. 1. mjek. Sëmundje që shkakton jashtëqitje të shpeshtë e të hollë; barku i keq. E kishte zënë (e hiqte) zdërrja.
2. Bajga e hollë e lopës; bizgë.
3. edhe sh. ~E, ~ET shar. Grua a vajzë llafazane, fjalamane, zdërranike. S'i pushonte goja, zdërres. - Qepe, moj zdërre! - U bëtë si ato zdërret plaka.
4. fig., shar. Njeri llafazan; goja e dikujt që flet shumë. E ka hapur shumë zdërren. - Mbylle zdërren!
✱Sin.: bark, zdërranike, zdërracikë, bizgë, llafazane, fjalamane, ngjelkë, llapë, gjuhë, gojë.

ZHANGËLLICË

ZHANGËLLÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Këmborë e prishur që nxjerr tinguj të çjerrë. Ia hoqi zhangëllicën.
2. fig., shar. Grua a vajzë fjalamane; llafazane. Filloi zhangëllica.
3. si mb. Sipas kuptimit 2 të emrit. Grua zhangëllicë.
✱Sin.: këmborë, troke, llafazane, fjalamane.

ÇAKAKE

ÇAKÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që flet shumë dhe keq; llafazane.
✱Sin.: llafazane, fjalamane, llapaqene.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë