Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
EMBRIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET 1. biol. Organizmi i njeriut ose i kafshës në fazën më fillestare, në anin e femrës ose në vezë. Embrioni i njeriut. Embrioni i majmunit. Embrioni i zogut. Zhvillimi i embrionit. Banka anonime të embrioneve. Projektligj për dhurimin e qelizave riprodhuese ose embrioneve.
2. bot. Organizmi fillestar i bimëve që formohet në farën e tyre nga qeliza e pllenuar. Embrioni i bimës. Fara me embrione të paformuara mirë.
3. fig. Zanafillë, fillesë, farë, bërthamë. Embrioni i së ardhmes. Që në embrion që sapo fillon të shfaqet. Duhet ta ndalonte këtë që në embrion. Ky mentalitet duhet luftuar në embrion. Ai që mund të quhet embrion i romanit.
✱Sin.: zanafillë, fillesë, farë, bërthamë.
FILLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur fillojmë; bërje e hapit të parë në një punë, nisja e një pune. Është vetëm fillimi i punës. Në fillim e sipër.
2. Caku ku fillon diçka që shtrihet në hapësirë (një sipërfaqe, një rrugë etj.), vendi ku nis diçka, kreu; burimi, pikënisja; kund. fund. Nga fillimi deri në fund të rrugës. Fillimi i rreshtit. Shihte fillimin e lumit.
3. Pjesa e parë e një libri, e një vepre; kund. fund; mbarim. Fillimi i romanit. Ka parë vetëm fillimin e filmit.
4. Caku që shënon nisjen e një kohe; pjesa e kohës që lidhet me këtë cak; caku kohor që shënon nisjen e një pune, të një veprimi a veprimtarie etj.; pjesa e parë e një pune; kund. fund. E takoi në fillim të vitit. Fillimet e shkrimit shqip. Në fillim të shek. XXI.
5. Forma e parë, nga e cila lind ose zhvillohet më tej diçka; fillesë. Fillimet e jetës në Tokë.
6. kryes. sh. Parimet a njohuritë themelore të diçkaje; njohuritë fillestare. Fillimet e stilistikës.
✱Sin.: nisje, hyrje, çelje, krye, start, amë, mëmë, ballë, fillesë, pikënisje, nismë, burim, kryefill, fill, zanafillë, fillesë, pikënisje, prejardhje, alfë, uverturë, nismë.
♦ Fillim e mbarim. 1. Që të gjithë, të tërë; fund e krye (e majë). 2. Gjatë gjithë kohës, tërë kohën; fund e krye, plotësisht.
MONÍZ/ËM,~MI m. 1. filoz. Doktrinë sipas së cilës bota dhe të gjitha dukuritë kanë vetëm një fillesë a një bazë; kund. dualizëm.
2. libr. Sistem politik e shoqëror që pranon udhëheqjen e shtetit dhe përbërjen e qeverisë vetëm nga një parti; kund. pluralizëm.
3. Ideologji ose pikëpamje që mbështet një sistem të tillë; kund. pluralizëm.
NÍSM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Punë që e merr përsipër i pari dhe me vullnetin e me dëshirën e vet një person a një grup (kolektiv) për të bërë ose për të organizuar diçka, zakonisht të re e që kërkon përpjekje; iniciativë. Nismë e guximshme. Me nismën e vet. Morën një nismë. Përkrah nismën e studentëve. Nismë ligjvënëse drejt. e drejta për të propozuar a për të paraqitur i pari projektligje në organin ligjvënës.
2. Zanafillë; fillim. Nismë e mbarë. E ka nismën disa shekuj më parë.
3. Mbështetja nga nisemi për të bërë diçka; pikënisje. Duke e marrë nismën nga...
✱Sin.: fillim, fillesë, nisje, pikënisje, iniciativë, kryefill, zanafillë, burim.
PIKËNÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Vendi nga i cili nisemi për diku, pika e nisjes; kund. pikarritje, pikëmbërritje. U kthyen në pikënisje.
2. fig. Fillimi i një pune; hapi i parë që duhet bërë a që bëhet për t’ia arritur një synimi a qëllimi; e para e punës. Pikënisje e mirë. E ka si pikënisje.
✱Sin.: fillim, nismë, zanafillë, vendnisje, fillesë, abëcë, nisje, kryefill, ajth, prejardhje, burim.
VJÁSK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. E thelluar e ngushtë në sipërfaqen e diçkaje; e çarë, plasë, çallatë. Vjaskat e pëllëmbës së dorës. Vjaskat e trungut të drurit. Gur me vjaska.
2. usht. Vija të thella në trajtë spiraleje brenda tytës së pushkës a të një arme tjetër zjarri, që shërbejnë për t'i dhënë predhës lëvizje dhe shpejtësinë rrotulluese. Vjaskat e pushkës (e tytës).
3. Gjurmë si vijë që mbetet në një sipërfaqe pas kalimit nëpër të të diçkaje, vazhdë e hollë. Vjaskë gjaku. Vjaskat e lotëve.
✱Sin.: kanal, fillesë, vijëz, e çarë, plasë, tragë, çallatë, ravë, vazhdë.
ZANAFÍLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vendi a pika ku nis diçka, fillimi i diçkaje, pikënisja, burimi. Që në zanafillë. Zanafilla e një pune (e një ndodhie). Zanafilla e njeriut (e deteve, e jetës mbi Tokë). Deri në zanafillë. Zanafilla e universit. Zanafilla e familjes. Zanafilla e epidemisë. Eposi shqiptar ka zanafillë të hershme mesjetare. Fjalë me zanafillë vendase (fenikase, ilire). Për të mbërritur në zanafillën e një ngjarjeje.
2. Prejardhja, origjina. Zanafilla e një gjuhe. E ka zanafillën te... Kërkon zanafillën e diçkaje. Ia gjeti zanafillën. Shpjegoj zanafillën. Kanë zanafillë të përbashkët. Janë me zanafilla të ndryshme. Kishte aty gjithfarë zanafillash apo dromca kapitujsh, portrete personazhesh etj.
3. fet. Libri i parë i Testamentit të vjetër, që është dhe libri kryesor; themeli i Biblës së vjetër ku flitet për arsyen e krijimit të botës, për përmbytjen e saj dhe për historinë biblike.
✱Sin.: fillesë, fillim, burim, gurrë, nismë, krye, kryefill, pikënisje, prejardhje, mëmë, rrjedhë, origjinë, gjenezë, embrion.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë