Fjalori

Rezultate në përkufizime për “femohues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

APOSTAT

APOSTÁT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT libr. 1. fet. Hebre që ka braktisur fenë hebraike; i krishterbraktis fenë e vet; femohues.
2. fet. Murg ose prift që ka hequr dorë nga urdhri ose misioni i tij.
3. Ai që braktis një mision, një parti, një program; ai që braktis atdheun a kombin e vet.
Sin.: zvetënues, tradhtar, plëngprishës, mohues, prishës, çoroditës, përdhosës, shkapërdar, kombmohues, atdhemohues, bastard, dezertues.

DINSËZ

DINSËZ mb. 1. I pafe, femohues. Njeri dinsëz.
2. I keq e i pamoralshëm. Po nuk e kupton ti more sojsëz e dinsëz.
3. fig.ështënumër shumëmadh, që s’ka të numëruar; i panumërt.

DINSËZ

DINSËZ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri i pafe, femohues. Cili dinsëz nuk ma ka dhënë mendjen e tij?
2. Njeri i keq e i pamoralshëm. Me halldupë e me dinsëzë / Pam e pum rrëzërrëzë. (folk.).

FELËSHUES
FELËSHUES

FELËSHÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që e braktis fenë e vet; femohues. Numri i felëshuesve nuk kishte ndryshuar.

FEMOHUES

FEMOHÚES,~E mb. Që nuk beson ne fe, ateist; që mohon fenë e tij. Individ femohues.

ZOTMOHUES
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.