Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fatzezë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUZËZEZË

BUZËZÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Grua a vajzë me buzëzeza, të lyera me kalem të zi.
2. fig. I ngrysur, i vrenjtur, që s’i qesh buza.
3. fig. Fatzezë; fatkeqe.

FATKEQE

FATKÉQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që ka fat të keq. Trokitiderën e fatkeqes.
Sin.: fatzezë, fatkobe, fatkorbe, fatligë, bjerrafate, ogurkeqe, lumëmadhe, orëkeqe, orëligë, orëprapë, orëfjetur.

FATKOBE

FATKÓB/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Fatzezë. Fatkobja u shfaqderë.
Sin.: fatzezë, fatkeqe, fatkorbe, bjerrafate, fathumbur.

FATKORBË

FATKÓRB/Ë,~JA f. sh. ~A, ~AT Fatzezë. Fatkorbës iu gjendën pranëafërmit.
Sin.: fatzezë, fatkeqe, fatkobe, bjerrafate, fathumbur.

GJUMËZEZË

GJUMËZÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fatzezë; fatkeqe. Fatzeza nuk mund t’ia hedhë sëmundjes.
Sin.: gjumëmadhe, ditëzezë.

GJËMËZEZË

GJËMËZÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Fatkeqe; fatzezë. Gjëmëzeza plakë qe pllakosur në zi.
Sin.: fatkeqe, fatzezë, gjëmëmadhe.

JETËKEQ

JETËKÉQ,~E mb. Që ka kaluar jetëkeqe, që bën jetëkeqe; kund. jetëmirë.
Sin.: fatkeq, fatzi, fatzezë.

LUMOSUR

LUMÓSUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Ajo që i shkojnë punët keq dhe prish gjithçka; fatkeqe, fatzezë.

LUMËMADHE

LUMËMADH/E,~JA f. sh. LUMËMËDHÁ, LUMËMËDHÁTË Ajoështë fatzezë e fatkeqe, ajoështë e gjorë. Ç’të gjeti moj lumëmadhe.

RREZIKZEZË

RREZIKZÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. 1. Ajo që i bie një fatkeqësi ose të cilën e ndjekinkëqijat; fatkeqe; e mjerë. Rrezikzeza unë! Iu shua vatra rrezikzezës!
2. Përdoret kur i drejtohemi asaj që ka pësuar a mundpësojë një të keqe, me kuptimin: “e zeza ti, e shkreta, e mjera ti”. Ç’të gjeti, moj rrezikzezë?
Sin.: e zezë, fatzezë, e gjorë, e shkretë.

TAKSIRATMADHE

TAKSIRAT/MÁDHE,~MÁDHJA f. sh. ~MËDHÁ, ~MËDHÁTË bised. Ajo që ka taksirate, fatkeqësimëdhajetë; fatkeqe, fatzezë, fatmjerë, fatmjerane. Ç’faj ka, taksiratmadhja? Bobo ç’e gjeti, taksiratmadhen!
Sin.: fatkeqe, fatzezë, taksiratzezë, taksiratligë, fatmjerë, fatmjerane.

VALËMADHE

VALË/MÁDH/E,~JA f. sh. ~MËDHÁ, ~MËDHÁTË Ajo i ka ndodhur një fatkeqësi, që i ka vdekur dikush nga njerëzit e shtëpisë a ngaafërmit; që ka parë shumë vdekje e fatkeqësi; që ka vuajtur shumë; fatkeqe. Ajo valëmadhja nuk është ligështuar asnjëherë. Ajo valëmadhja gjeti forcënmbijetonte.
Sin.: fatzezë, fatmjerë, fatligë, bjerrafatë, e pafat, hallemadhe.

VULËZEZË

VULËZÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo është vulëhumbur, që ka pësuar një fatkeqësimadhe; që e ka pësuar keq; e shkretë, fatzezë. Çʼe gjeti vulëzezën? Nuk iu ndanëzezat njëherë asaj vulëzezës. Ka hequr shumë vulëzeza e gjorë.
Sin.: vulëhumbur, fatkeqe, fatzezë.

YLLSHUAR

YLLSHÚAR,~A f., bised. E vdekura; e nxira, e shkreta; kund. yllndritura.
Sin.: fatkeqe, fatzezë, e vdekur, e nxirë, e shkretë, e mjerë, shkronjëzezë, vitorezezë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.