Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fatmirë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FATBARDHË

FATBÁRDHË mb. 1. Që ka shumë fat, që ka fat të bardhë; fatlumtur (për njerëzit); kund. fatzi. Grua fatbardhë.
2. Që vjen me diçka të mirë, që sjell mbarësi; kund. fatzi. Ditë fatbardhë.
✱Sin.: fatlum, fatlumtur, fatmirë, fatmadh, fatmbarë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, punëbardhë, lumëbardhë, ogurmirë, ogurbardhë, i bardhë, i bekuar.

FATKEQ

FATKÉQ,~E mb. 1. Që ka fat të keq, që e ndjekin fatkeqësitë, fatzi; që është për të ardhur keq a për t’u mëshiruar (për njerëzit); kund. fatmirë. Djalë fatkeq.
2. Që vjen me diçka të keqe; që sjell vuajtje e hidhërim, që sjell fatkeqësi. Ditë fatkeqe. Ngjarje fatkeqe.
3. Që përfundon keq; që nuk mbaron me lumturi. Dashuri fatkeqe.
✱Sin.: fatzi, fatkob, fatkorb, fatlig, fathumbur, fatgremisur, fatpërmbysur, i pafat, bjerrafat, fatmjerë, taksiratmadh, ogurkeq, lumëmadh, gjëmëmadh, orëkeq, orëlig, orëprapë, orësharë, orëfjetur.

FATLUM

FATLÚM,~E mb. 1. Që ka fat të mirë, që është me fat të bardhë, i lumtur (për njerëzit). Njeri fatlum.
2. Që sjell lumturi, që sjell të mira e gëzime; i lumtur. Martesë fatlume. Përjetoi një çast fatlum.
✱Sin.: i lumtur, fatbardhë, fatlumtur, fatmirë, fatmadh, fatmbarë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, punëbardhë, lumëbardhë, ogurmirë, ogurbardhë, i bardhë, i bekuar.

FATLUM

FATLÚM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka fat të mirë, të bardhë. Në jetë kishte takuar shumë fatlumë.
✱Sin.: i lumtur, fatmirë, ditëbardhë, orëbardhë.

FATLUME

FATLÚM/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që ka fat të mirë, të bardhë. Fatlumja kishte marrë atë që dëshironte.
✱Sin.: e lumtur, fatmirë, ditëbardhë, orëbardhë.

FATLUMTUR

FATLÚMTUR mb. Fatbardhë, fatlum. Familje fatlumtur.
✱Sin.: fatbardhë, fatlum, i lumtur, fatmirë, fatmadh, fatmbarë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, punëbardhë, lumëbardhë, ogurmirë, ogurbardhë, i bardhë, i bekuar.

FATLUMTUR

FATLÚMTUR,~I m. sh. ~, ~IT Fatbardhë, fatlum. Po bisedonte me fatlumturin e klasës.
✱Sin.: fatlum, i lumtur, fatmirë, ditëbardhë, orëbardhë.

FATLUMTUR

FATLÚMTUR,~A f. sh. ~A, ~AT Fatbardhë, fatlume. I shkroi mesazh urimi fatlumturës.
✱Sin.: fatlum, e lumtur, fatmirë, ditëbardhë, orëbardhë.

FATMADH

FATMÁDH,~E mb. Që ka fat të madh, që i ecën shumë fati, që është me fat. E quanin të gjithë njeri fatmadh.
✱Sin.: fatbardhë, fatlum, fatmirë, fatmbarë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, i bekuar.

FATMBARË

FATMBÁRË mb. Që i ecën fati mbarë; fatbardhë. Ishin punëtorë fatmbarë.
✱Sin.: fatbardhë, fatlum, fatmirë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, i bekuar.

FATMIROSH

FATMIRÓSH,~E mb. Fatmirë. Vajzë fatmiroshe.

FATMIROSH

FATMIRÓSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Fatmirë. Fatmiroshit iu hapën rrugët.

FATMIROSHE

FATMIRÓSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Fatmirë. Mundësitë e fatmiroshes.

FATMIRË

FATMÍRË mb. Që ka fat të mirë, që i ecën fati, me fat; fatbardhë, fatlum (për njerëzit); kund. fatkeq. E kishte rrugën me udhëtarë fatmirë.
✱Sin.: fatbardhë, fatlum, fatmbarë, ditëbardhë, orëmirë, orëbardhë, jetëbardhë, i bekuar.

JETËBARDHË

JETËBÁRDHË mb. Që ka fat në jetë, që shkon një jetë të lumtur e të gëzuar; kund. jetëzi; si ur. që e pastë jetën të bardhë, me fat e pa brenga!
✱Sin.: fatbardhë, fatlum, fatmirë.

LUMBARDHË

LUMBÁRDHË,~AII mb. Fatbardhë, fatlumtur, fatmirë. Fëmijë lumbardhë.
✱Sin.: fatbardhë, fatlumtur, fatmirë.

LUMTUR

LÚMTUR (i, e) mb. 1. Që i ka të gjitha të mirat, që është shumë i kënaqur e i gëzuar në jetë e në punë, që jeton në luturi; fatbardhë; kund. i mjerë. Njeri i lumtur. Vajzë (nënë) e lumtur. Fëmijë (prindër) të lumtur. Rini (fëmijëri) e lumtur. I lumtur si fëmijë. E bëri të lumtur dikë. Rronte i lumtur. Qofsh i lumtur! ur.
2. Që është i mbushur me lumturi; që të jep lumturi; kund. i mjerë. Jetë e lumtur. Vite (ditë, çaste) të lumtura. E ardhmja e lumtur. Kam fatin e lumtur që jam midis jush.
✱Sin.: fatbardhë, fatlumtur, fatmirë, derëbardhë, fatlum, i bardhë, i mbarë, i uruar, i shkëlqyer, i kënaqur, i gëzuar, ditëbardhë, i trëndafilt, jetëbardhë, dritëmadh.

LUMËBARDHË

LUMËBÁRDHË mb. 1. Fatbardhë, fatlumtur, fatmirë. Njeri lumëbardhë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ORËMIRË

ORËMÍRË mb., bised.; Fatmirë; që besohet se të sjell fat; kund. orëkeq. Shpend orëmirë. Shenjë orëmirë. U lind në ditë orëmirë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. E pagëzuan si orëmira e shtëpisë, që çdo hap t’i bëhej dritë.

PUNËBARDHË

PUNËBÁRDHË mb., bised. I lumtur, fatbardhë, fatmirë, i uruar; kund. punëzi. Njeri punëbardhë.

SHKRONJËBARDHË

SHKRONJËBÁRDHË mb., bised. Fatbardhë, punëbardhë, fatmirë; kund. shkronjëzi. Prind shkronjëbardhë. Vajzë shkronjëbardhë.

SHKRONJËBARDHË

SHKRONJËBÁRDHË,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka fatin e bardhë; kund. shkronjëzi. Shkronjëbardhit i ndriti fati.

✱Sin.: fatmirë, fatbardhë, ditëbardhë.

SHKRONJËBARDHË

SHKRONJËBÁRDHË,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që e ka fatin e bardhë. Cila është kjo shkronjëbardha?

✱ Sin.: fatmirë, fatbardhë, ditëbardhë.

URUAR

URÚAR (i, e) mb., bised. 1. Që ka sjellje të mirë, që është i mbarë dhe i dëgjueshëm. Fëmijë i uruar.
2. Që ka marrë uratën; që paste uratën, i bekuar. -Paç të mira, moj bijë e uruar! -Qofsh i uruar!
3. Që i ka të gjitha të mirat, i begatë. Vend i uruar! (euf.)
4. Që nuk është i mbarë e i pëlqyeshëm, që nuk e duam; që të mundon; që dëshirojmë të jetë i mirë e i mbarë; i bekuar. Ky i uruar shi e prishi fare. Ajo raki e uruar e mori më qafë.
✱Sin.: i lumtur, fatmirë, punëbardhë, i mbarë, i dëgjueshëm, i bekuar, i begatë, i begatshëm.

VITOREBARDHË

VITOREBÁRDHË mb. Që ka shumë fat, fatbardhë, fatlumtur; kund. vitoreligë. Ajo është vitorebardhë, i prin fati.
✱Sin.: fatmirë, fatbardhë, fatlum, fatlumtur, fatmadh.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë