Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
FARK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Farkëtoj. Farkoj vegla pune.
2. Punoj me smilar (një pllakë guri); kep (gurin e mullirit). Farkoj gurët.
3. Shtroj a mbuloj me pllaka guri të skalitur a me pllaka çimentoje; vesh me gurë a me një shtresë çimentoje etj. Farkoi oborrin e shtëpisë. Farkoi hauzin me gurë.
4. Mbërthej, shtrëngoj a lidh fort diçka. Farkoj dërrasat.
5. Mbath (kalin, mushkën etj.). Farkoi kalin e bardhë.
6. fig. Ia zë gojën dikujt, ia mbyll gojën, s'e lë të flasë. E farkoi e nuk e la të bënte zë.
✱Sin.: farkëtoj, kep, kalit, shtroj, mbuloj, mbath, mbërthej, shtrëngoj, lidh.
♦ (Edhe sikur) të ma farkojnë (të ma shtrojnë) me *flori.
FARKËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Përpunoj një metal e i jap një formë të caktuar, duke e nxehur në farkë, duke e rrahur me çekiç etj.; bëj një vegël a diçka tjetër në farkëtari. Farkëtoj hekurin. Farkëtoj plugje. Farkëtoj armë.
2. fig. E bëj të qëndrueshme e të pathyeshme; kalit. Farkëtoj durimin. Farkëtoj miqësinë.
✱Sin.: farkoj, kalit.
♦Farkëton vargonjtë (zinxhirët) përgatit robërimin; robëron.
KALÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. tek. Forcoj përbërjen e një metali, e një detali a një vegle, duke e nxehur në zjarr dhe duke e futur menjëherë në ujë të ftohtë; farkëtoj. Kalit hekurin.
2. Mpreh thikën, kosën, sqeparin etj. duke e farkëtuar ose me gur mprehës. Kalit kosën (sqeparin, kazmën).
3. Cokas me çekiç a me daltë gurin e mullirit për të bluar më mirë. Kalit gurin e mullirit.
4. fig. E bëj dikë më të fortë fizikisht e moralisht; ia forcoj vullnetin a e edukoj, duke e stërvitur në kushte të vështira pune, klimaterike etj.; e përgatit, e stërvit dikë për të rezistuar ose për t’u profesionalizuar; e regj; e çelikos. Kaliti ushtarët (brezin e ri) për luftë. Kalit vullnetin (ndërgjegjen).
✱Sin.: farkëtoj, farkoj, mpreh, cokat, regj, çelikos.
VESHI vep., ~A, ~UR 1. kal. Vë një petk në trup, fut krahët, këmbët e shtatin në një rrobë të qepur dhe mbështillem a mbulohem me të; i vë dikujt në trup petkat e tij; kund. zhvesh. Vesh këmishën (pallton, xhaketën, pantallonat, jelekun). Vesh rrobat (uniformën). Veshi fëmijën. Veshi nusen (dhëndrin). I veshi këmishën (trikon). E veshi si për dimër (si për festë, si për dasmë). E veshi trashë (hollë).
2. bised., kal. E pajis dikë me rroba, i plotësoj dikujt nevojat me veshje. Ai e vesh, e mbath dhe e ushqen. Vesh familjen. E vesh dhe e ngjesh e mban mirë me rroba.
3. bised., kal. I jap dikujt një detyrë a e fut në një punë, e cila ka një veshje karakteristike; bëj; kund. zhvesh. E veshën ushtar e morën ushtar. E veshën prift. E veshën oficer.
4. kal. Vë diçka në kokë a në trup, e mbërthej a e ngjesh; kund. heq; zgjesh. Vesh kundërgazin. Vesh maskën. Veshi armët.
5. kal. E mbështjell një send me diçka për ta ruajtur, për ta zbukuruar etj., i vë një mbulesë të hollë, i hedh një shtresë ose e lyej me diçka për këtë qëllim. Vesh muret me letër. Vesh dollapin me llamarinë. Vesh derën me kadife. Vesh kolltukët. Vesh murin me mermer (me pllaka). Vesh me gome. Vesh me ar (me argjend). E vesh nga jashtë (nga brenda).
6. kal., vet. v. III E mbulon a e mbështjell me një shtresë që nuk lë të duket ç'është nën të; bën që të mbulohet me bar, me gjethe, me gjelbërim etj.; mbuloj, mbush. Avulli e veshi xhamin. E veshi mjegulla vendin. Lotët ia veshën sytë. Pranvera i veshi drurët e pemët me gjethe. E veshi tokën me bar. Të rinjtë i veshën kodrat me pemë.
7. fig., kal. I jap dikujt fuqinë e të drejtat që ka një detyrë e caktuar. E veshën me pushtet.
8. fig., keq., kal. I mbuloj përmbajtjen me fjalë e me fraza, e zbukuroj dhe e stolis me shprehje të ndryshme. E veshi me fraza të tepruara. E veshin me formula të zbrazëta (me frazeologji).
9. fig., bised., kal. Ia ngarkoj dikujt një punë a një detyrë pa e pyetur për të mos e pasur vetë si barrë, ia lë a ia hedh një tjetri, ia përplas atij. Ma veshën mua këtë punë.
10. fig., bised., kal. E quaj dikë si autor a si krijues të diçkaje që s'dihet se kush e ka bërë; e quaj diçka pa të drejtë si veti, si cilësi a si meritë të dikujt; ia ngjit ose ia ngarkoj dikujt një gabim a një faj. Atë vjershë ia veshën një shkrimtarit të panjohur. Ia veshën atij meritat (fajin). Ia veshi vetes të gjitha gabimet për të shpëtuar të tjerët. Ia veshën fajin më të voglit.
11. bised., kal. (me trajtë të shkurtër përemërore) Them diçka pa gjykuar shumë a pa menduar thellë, ia këput; ia them copë. Ia veshi në mbledhje atij. Ia veshi tjetër për tjetër foli kuturu, foli kot.
12. bised., kal. Bëj një punë shpejt e shpejt dhe shkel e shko; ia fut. Ia veshi shpejt e shpejt. Ia veshi dhe për një orë e mbaroi.
✱Sin.: mbështjell, ngjesh, farkoj, kaplladis, praroj, mbath, vishem, mbathem, mbulohet.
♦ E vesh me *cipë (dikë). U vesh me çelik(me *hekur) (dikush). Ia veshi *sytë (dikujt). Ia veshi (ia ndezi) *syve (dikujt).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë