Fjalori

Rezultate në përkufizime për “farashkë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FARASHKË

FARASHK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Farashë. Farashkë e vjetër.
2. Farashë me fundtrajtën e një krehri ose me vrima, që shërben për të mbjellë farë rasati. Futi farat e misritfarashkë.
Sin.: farashë, lugës, farashan.

FARASHË

FARÁSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kuti prej druri a prej teneqeje, me grykëhapur e me fundngushtë, që shërben për të mbledhur të fshirat. Farashat e plehrave.
2. Kuti e ngushtë prej druri, me grykëhapur, që varet në mur e shërben për të mbajtur lugët, kripën etj. Vari farashën në mur.
3. Këllëf ku viheshin shigjetat. Rregulloi farashën e shigjetave.
Sin.: kuti, farashkë, farashan, këllëf, koçele, lugës, kripës.

KOSH

KÓSH,~I m. sh. ~A, ~AT dhe ~E, ~ET 1. bujq. Thurimë e madhe dhe e hapurshërben për të mbartur pleh, fruta, perime etj.; kofin. Kosh me fiq (me rrush).
2. Pjesë e mullirit si një govatë druritrajtë hinke, ku hidhet drithi për t’u bluar. Hedh drithinkosh për ta bluar.
3. Dishta e mullirit, ku bie mielli i bluar. U mbush koshi me miell.
4. Thurimë me purteka, ku mbahen orenditë e kuzhinës (lugët, thikat etj.); farashkë. thikat (lugët) në kosh.
5. Arkë a thurimëmbahet afër tryezëspunës, në zyrë, në dhomë etj. për të hedhur mbeturina etj.; kovë e madhe dhe e mbuluar, që vendoset buzë rrugëve për plehrat e banorëve. Kosh mbeturinash (letrash). Zbrazja e koshave të plehravemakinë.
6. sport. Secila nga dy rrjetatfushën e basketbollit, ku lojtarët e dy skuadrave kundërshtare përpiqenfutin topin për të fituar sa më shumë pikë; pikët e fituara sa herëtopi futetkëto rrjeta. Bëri dhjetë kosha dhe fitoi njëzet pikë.
Sin.: kofin, dishtë, farashkë, kovë.
I ra koshi në *fund (dikujt). I ka rënë *miukosh shaka. Gjeti *rrushi koshin. Kemi ngrënë një kosh me kripë (bashkë) kemi punuar e kemi jetuar bashkë për një kohëgjatë, njihemi prej kohësh; kemi ngrënë një furrë bukë (bashkë); kemi ngrënë një hambar miell (bashkë). E hodhikosh (koshin e plehrave) mospërf. 1. (dikë a diçka) E nxori jashtë përdorimit, nuk e përdori më; e bëripavlefshëm; e hodhi diku tutje me përbuzje, nuk e do më, e flaku. 2. (diçka) Nuk e morishqyrtim, nuk i kushtoi vëmendje; nuk e pranoi, nuk e mori parasysh, e quajti pa asnjë vlerë, e flaku tutje; e hodhishportë; e hodhi poshtë; e futi (e vuri) në sirtar; e futiarkiv libr. Kosh plehrash keq. vend i fëlliqur me grumbuj mbeturinash e papastërtitjera, me njerëzkëqij etj. Si koshi (si *kofini) pas së vjeli (pas të vjelave). I merr koshi ujë (dikujt). 1. edhe moh. I vijnëmirat edhe andej nga nuk e pret; i pjell edhe gjeli. 2. tall. Ka shumë punë, s’di ç’të bëjëparë; s’e ka kokënvend (dikush); i vjen festja vërdallë. *Preshkosh e farë ndarë iron. Sa të thuash *rrush, ai ka ngrënë një kosh shaka.

KOÇELE

KOÇÉL/E, ~JA 1. Farashkë me enë kuzhine (zakonisht me lugë, thika etj.).
2. Shportë; kaçile.
Sin.: farashkë, shportë, kaçile.

LUGARE

LUGÁR/E,~JA II f. sh. ~E, ~ET 1. Mbajtëse lugësh, lugës.
2. Lug prej druri, si govatë, që vihet poshtë çezmës për të mbledhur ujin, ku mundpinë ujë bagëtia, të lahen rroba etj.
Sin.: lugës, farashë, farashkë, postaf.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.