Fjalori

Rezultate në përkufizime për “faraon”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FARAON

FARAÓN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT hist. Titull i mbretërve në Egjiptin e lashtë; mbreti në Egjiptin e lashtë. Faraonët e Egjiptit. Varret (piramidat) e faraonëve.

PIRAMIDË

PIRAMÍD/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. gjeom. Trup gjeometrik që ka për bazë një trekëndësh a një shumëkëndësh dhe për faqe anësore aq trekëndësha dybrinjënjëshëm sa brinjë ka baza, të cilët bashkohen lart në një kulm. Trung piramide. Faqet e piramidës. Baza e piramidës. Vëllimi i piramidës. Kulmi i piramidës. Ngrihet si një piramidë. Piramidë e rregullt piramidë që ka për bazë një trekëndësh ose një shumëkëndësh të rregullt. Piramidë trekëndëshe (trekëndore) piramidë që ka si bazë një trekëndësh.
2. hist. Ndërtesë e madhe me blloqe guri, me bazë katrore dhe me katër faqe anësore në trajtë trekëndëshi dybrinjënjëshëm e të bashkuara sipër në një kulm, që shërbente si varr për faraonët e Egjiptit të lashtë. Piramida e Keopsit.
3. Bllok a shtyllë e ulët prej guri, prej çimentoje etj., që vjen sipër më e ngushtë dhe që vihet si shenjë kufiri midis dy shteteve.
4. fig. Sistem organizimi që nis me një bazë të gjerë dhe ngrihet duke u ngushtuar. Piramida e pagave. Piramida e pushteteve (drejt.). Piramida e akteve normative (drejt.). Piramida e fajdeve. Sportistët bën piramidën.
♦ *Maja e piramidës libr.

SFINKS

SFINKS,~I m. sh. ~A, ~AT 1. mit. Qenie që, sipas mitologjisë së lashtë greke, përfytyrohej me krahë shpendi, me kokë e gji gruaje, me trup luani ose qeni e me bisht gjarpri dhe që u jepte udhëtarëve kalimtarë gjëza të vështira e i gëlltiste ngaqë nuk i zgjidhnin dot. Pyetjet e sfinksit. Ai çohej përpara nesh si sfinks.
2. Trupore e madhe prej guri, që paraqiste një luan të shtrirë me kokë gruaje ose me kokë të një faraoni për të simbolizuar fuqinë e faraonit. Sfinksi i famshëm përpara piramidës. Fliste për tempujt, sfinksat, piramidat.
3. fig. Njeri të cilit nuk i kuptohen mendimet, ndjenjat e qëllimet. Ai ishte një sfinks i vërtetë.

ZEMËRGUR

ZEMËRGÚR,~E mb. 1. Që s'i zbutet zemra nga asgjë, që e ka zemrën të ftohtë e të pandjeshme si gur; i pamëshirshëm, i pashpirt, sikur ka lindur prej gurit; kund. zemërbutë. Baba zemërgur. Faraoni zemërgur. Njerkë zemërgure. Është zemërgur e nuk i vjen keq për askënd e për asgjë.- Mos u bëj zemërgure! - Pse bëhesh kaq zemërgur edhe me pjellën tënde? Të jetë kaq zemërgur sa thonë?! - pyeste veten.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Ky rrëfim nuk është për zemërgurët. Më mirë ankoju drurit se zemërgurit. (fj. u.). - Fli, o zemërgure, i thirri pa zë.
✱Sin.: zemërakull, zemërashpër, zemërhekur, zemërshkëmb, i pamëshirshëm, i pashpirt, mizor.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë