Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AKTGJYKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. 1. Vendimi gjyqësor për zgjidhjen e një çështjeje të caktuar penale, që ka formë të prerë e fuqi ligjore e detyruese për të gjitha palët.
2. Dokument zyrtar, që përmban vendimin e dhënë nga gjyqi, akt i gjykimit; vendim gjyqi. Shpall aktgjykimin. Arriti aktgjykimi. Aktgjykim vërtetues. Aktgjykim detyrues. Aktgjykim dënues. Aktgjykim fajësues. Aktgjykim lirues. Aktgjykim formal. Aktgjykim penal. Aktgjykim në mungesë. Aktgjykim i plotë. Aktgjykim i ankimuar. Aktgjykim përfundimtar. Ekzekutim i aktgjykimit. Aktgjykim mediatik. Mora aktgjykimin.
AKUZÚES,~E mb. 1. drejt. Që ngre akuzë kundër dikujt para organeve gjyqësore, paditës; që shpreh ose përmban akuzë; që kritikon, që qorton, që padit. Akti akuzues. Pala akuzuese. Zyrtari akuzues.
2. Që përmban a që shpreh një akuzë; paditës, fajësues. Fjalor akuzues. Debat akuzues. Dokumentar akuzues. Vështrim akuzues. Ton akuzues.
✱Sin.: paditës, fajësues, pretendues, kritikues, qortues.
AKUZÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. drejt. Ai që bën akuzë kundër dikujt para organeve gjyqësore, paditës. Akuzuesi i parë. Kthehet nga i akuzuar në akuzues. Akuzuesi ligjor.
2. Ai që fajëson dikë, që ngre akuza kundër një tjetri. I njëjti akuzues. Akuzues i hershëm.
✱Sin.: paditës, fajësues, pretendues, kritikues, qortues.
INKRIMINÚES,~E mb. Që inkriminon. Deklarim inkriminues.
✱Sin.: akuzues, fajësues.
KRITÍK,~E mb. 1. Që vë në dukje kryesisht të metat e dikujt a të diçkaje; që priret të gjejë gabimet, fajet dhe mangësitë e dikujt a diçkaje; negativ. E pa (e analizoi, e vlerësoi) me sy kritik. Mbajti qëndrim kritik ndaj sjelljes së saj. Fjalimi i tij qe kritik. Shokët e njihnin si njeri kritik.
2. Që ka aftësi të analizojë, të vlerësojë dhe të gjykojë vlerat, të vërtetat, të metat dhe mangësitë e diçkaje. Përpiqemi për zhvillimin e mendimit kritik të nxënësve në klasë.
3. Shumë i rëndësishëm, thelbësor, jetik, delikat. Adoleshenca është moshë kritike. Foli për një çështje (problem, pikë) kritike. Ishte në këtë moment kritik që ai dha ndihmesën e vet të rëndësishme.
4. Që merret me hetimin, vlerësimin dhe gjykimin e veprave të artit, të letërsisë, të teatrit, të historisë, të filozofisë etj., zakonisht si profesion. Shkrimtar (poet) kritik.
5. fil. Që synon të rindërtojë tekstin origjinal sipas vullnetit të autorit që e ka shkruar atë. Një botim kritik i Mesharit të Gjon Buzukut. Botime kritike të shkrimtarëve të letërsisë arbëreshe.
6. fiz., kim. Që ka të bëjë me pikën (vlerën e saktë) në të cilën ndodh një ndryshim i menjëhershëm i një vetie a gjendjeje të lëndës (për temperaturën, për trysninë etj.). Me arritjen e temperaturës kritike të një lëngu, zhduket dallimi midis gjendjes së lëngët dhe të gaztë.
✱Sin.: qortues, fajësues, negativ, i rëndësishëm, thelbësor, jetik, delikat.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë