Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fëstëk”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARAKIDH
ARRËZ
FISTIK

FISTÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bot. Fëstëk. Rritja e fistikëve.
2. kryes. sh. Farat e këtyre kokrrave; fëstëk, stikë. Fistikët e pishësbutë.
Sin.: fëstëk, stikë.

FËSTËK

FËSTËK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT bot. (lat. Pistacia vera) Dru i ulët a shkurre e visevengrohta, me gjethegjera e me lulevogla si vilebën kokrra me thelbshijshëm në një guaskëthyeshme; fistik, stikë. Fara fëstëkësh. Mori një akullore me fëstëkë.
Sin.: fistik, stikë.

MARULE

MARÚL/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET 1. Boçe e pishësbutë.
2. Farat e boçes së pishësbutë, fëstëk.

PISHË

PÍSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Pinus) Dru pylli me trunglartë e të drejtë, me lëvoreplasaritur e me gjethe halore përherëblerta, që e ka lëndënfortë, me rrëshirë e që digjet lehtë. Dru pishe. Hala pishe. Boçat e pishës. Rrëshira e pishës. Pyll me pisha. Mbjell pisha. Nuk pritet pisha për hala. (fj. u.).
2. bot. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje pishash: Pisha ballkanike arneni. Pisha e bardhë pishë e butë. Pisha boçehalë (lat. Pinus arislata). Pisha boçemadhe (lat. Pinus coulteri). Pisha e bregut (lat. Pinus contorta) fëstëku, hormoqi, vgjeri. Pisha e butë (lat. Pinus pinea) pishë e vendeve mesdhetare, me kurorë si ombrellë e me boçamëdha, të cilave u hahen farat, vgje. Pisha çadër (lat. Sciadopitys verticillata). Pisha degëhapur (lat. Pinus banksiana, Pinus divaricata, Pinus hudsonica). Pisha e detit (lat. Pinus maritima)) pishë e lartë e me kurorëhapur, që rritetvende bregdetare. Pisha dredhore (lat. Pandanus). Pisha e egër (lat. Pinus halepensis) pishë me trungshkurtër dhe me kurorëgjerë, që e ka lëkurën me plasagjata dherritetvendet mesdhetare, vgjeri. Pisha e ëmbël (lat. Pinus lambertiana). Pisha gjembake (lat. Pinus pungens). Pisha halëbutë (lat. Pinus leiophiylla). Pisha halëdredhur (lat. Pinus teocote). Pisha halëgjatë (lat. Pinus longifolia) pishë me halagjata e me degëdendura, që përdoren për fshesa. Pisha e kuqe (lat. Pinus heldreichii) artini i kuq, rrobulli i kuq. Pisha halëshkurtër (lat. Pinus echinata). Pisha kalabreze (lat. Pinus brutia). Pisha e kënetës (lat. Pinus palustris). Pisha kineze (lat. Pinus tabulaeformis). Pisha lëvorebardhë (lat. Pinus albicaulis). Pisha lëvorehollë (lat. Pinus remota). Pisha lotuese (lat. Pinus wallichiana, Pinus chylla) pisha e Himalajës. Pisha e malit (lat. Pinus Heldreichi) dru halor i pyjeve malore, i ngjashëm me pishën e zezë, me trungtrashë, me degëdrejta e me pak gjethemajë dhe me lëndëfortë e të epshmepërdoret për fuçi, bucela, ndërtim etj.; rrobull, arti. Pisha e mbretit (lat. Athrotaxis selaginoides, A. gunneana, Cunninghamia selaginoides). Pisha përdhese (lat. Lycopodium complanatum, L. obscurum). Pisha e përkulshme (lat. Pinus flexibilis, Pinus strobiformis). Pisha qiparisore (lat. Callitris kalltrisi). Pisha rrëshinore (lat. Pinus resinosa). Pisha selinore (lat. Phyllocladus trichomanoides). Pisha e Siberisë (lat. Pinus cembra siberica, Pinus sibirica). Pisha e verdhë (lat. Pinus ponderosa, Pinus milis). Pisha e zezë (lat. Pinus nigra, Pinus heldreichii) pishë e viseve mesdhetare, me kurorëgjerë, me degë horizontale, me halaholla, me lëkurëzezë dhe me boçamëdha, që u hahen farat; halë, borigë, çetinë.
3. Cifël a copë e vogël nga ky dru, që përdoret për të ndezur zjarrin ose për të bërë dritë. Një tufë pishe. E ndezi me pishë.
4. fig., bised. Kulm; mes. pishëvapës. Në pishëdiellit në mes të diellit, kur ai djegshumë. pishëdjalërisë lulen e rinisë, në moshën më të mirë.
5. si mb. I kthjellët. Moti është pishë.
Sin.: halë, vgje, gdhe, arti, artin, harmoç, hartinë, kresht, borigë, çetinë, rrobull, kulm, arne, kresht, molikë, klekë, fëstëk, ashkël, zemër, mes.
Çan pishën me gjilpërë (dikush) përpiqetbëjë diçka pa mjetet e nevojshme, ia hyn kot e pa i kuptuar vështirësitë, futet kuturu në një punërëndë; kujton se mund ta bëjë fare lehtë një punë shumëvështirë. Çan pishën me kokë (me krye) (dikush) është zemëruar keq, sa nuk di ç’të bëjë; e urren shumë dikë a diçka, e ka shumë inat e ia bënkeqen. Iu fik (iu shkim) pisha (dikujt) mori fund, s’ka më jetë; nuk ka mundësi për të jetuar; s’ka më fuqiveprojë. S’është as për pishë e as për kandil (dikush) nuk ështëgjendjebëjë as diçkathjeshtë, s’është i aftë për asgjë; nuk mban dot as veten; s’di të mbathë (as) poturet bised.; aq e ka vrapin; s’bën as për dhe çerepi përçm. E ka syrin pishë (dikush). 1. Ka shikimmprehtë, sheh shumë mirë e shumë larg. 2. S’i shpëton gjë syrit të tij, është syhapët; e ka syrin kokërr. 3. Është guximtar, është krenar, është ballëhapur; i shkreptijnë sytë (dikujt); s’i trembet (s’i fiket) syri (dikujt). I ka marrë pisha nga të dy anët. 1. (dikujt). Ka filluarbjerë nga gjendja, nuk ka ku të mbahet më; moritatëpjetën (dikush). 2. (diçkaje). Ka ardhur e keqja ngagjitha anët; ka rënë fare; moritatëpjetën (diçka). S’i kam mbajtur pishën (dikujt) shih s’i kam mbajtur kandilin (dikujt). Iu ngjit si *vemja pishës (dikujt). I shtie pishat (dikujt) e futgrindje me dikë, e nxit kundër tij, e ndez; i fut fitat; i fut spicat. shuan (të fik) pishën (dikush) shih shuan (të fik) derën (dikush). I vuri pishën (diçkaje) shih i vuri flakën (diçkaje). (Vjen) me pishëdorë (dikush) shih (vjen) me urë në dorë (dikush).

STIKË

STÍK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Farë e bohçes së pishës; fëstëk. Fëmijëve u pëlqenin shumë stikat e pjekura. Në pyll mblodhi një boçe plot me stika.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.