Fjalori

Rezultate në përkufizime për “fëlliqash”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FËLLIQAN

FËLLIQÁN,~E mb. Që nuk e mban pastër veten, shtëpinë, veshjen etj., ndyracak; kund. pastërtor. Fëmijë fëlliqan.
✱Sin.: fëlliqash, ndyracak.

FËLLIQAN

FËLLIQÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që nuk e mban pastër veten, shtëpinë, veshjen etj., ndyracak; kund. pastërtor. Era e fëlliqanëve.
✱Sin.: fëlliqash, ndyracak.

FËLLIQASH

FËLLIQÁSH,~E mb. Fëlliqan. Njeri fëlliqash.
✱Sin.: fëlliqan, ndyracak.

NDYRACAK

NDYRACÁK,~E mb. 1. Që e ka zakon të rrijë i ndyrë, që nuk lahet e nuk pastrohet; kund. pastërtor. Njeri (fëmijë) ndyracak. Grua (vajzë) ndyracake.
2. fig. Që nuk është i pastër nga shpirti, që ka dëshira, mendime e synime të ulëta e të pandershme, i fëlliqur.
✱Sin.: i fëlliqur, fëlliqash, ndyranak, ndyraman, ndyraq, i ndyrë, purthanik, qelbanik, skuriq, i pistë, palavos.

PALARË

PALÁRË (i, e) mb. 1. Që nuk është larë me ujë e sapun a me ndonjë lëndë tjetër; i ndotur, i fëlliqur; kund. i larë. Me duar të palara. Me fytyrë të palarë. Rroba të palara. Enë (pjata) të palara.
2. Që nuk është larë me lëndë kimike (për filmat). Film i palarë.
3. fig. Që nuk i është kthyer të zotit ose atij të cilit i takon; i pashlyer. Borxh i palarë. Detyrimi palarë. Gabim (faj) i palarë.
✱Sin.: i ndotur, i fëlliqur, fëlliqash, i papastër, pis, i pistë, palavan, palavaq, palavojkë, morrash, i pashlyer, i pandërruar, i pazhvilluar, i pakallajisur, i papaguar.

PALAVOS

PALAVÓS,~E mb. 1. Që nuk mbahet i pastër, që nuk lahet e nuk pastrohet, fëlliqash. Njeri palavos.
2. Që flet fjalë të ndyra, gojëndyrë. Grua palavose.
✱Sin.: ndyracak, gojëndyrë, i fëlliqur, fëlliqash, ndyracak, ndyraman, ndyranak.

PALAVUAR

PALAVUAR (i, e) mb., edhe fig. Që është ndotur, që është fëlliqur a është ndyrë.
✱Sin.: i palavosur, i ndyrë, i fëlliqur, fëlliqash, i ndotur, i baltosur, i qelbur, gojështhurur, gojëndyrë.

PALLAZDRUQ

PALLAZDRÚQ,~E mb. 1. Fëlliqash, xhanavar. Djalë pallazdruq.
2. I trashë nga trutë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

PAPASTËR

PAPÁSTËR (i, e) mb. 1. Që ka papastërti, që nuk është i pastër; që nuk është pastruar, i ndyrë, i fëlliqur; kund. i pastër. Dhomë (klasë) e papastër. Me fytyrë (qafë) të papastër. Me duar të papastra.
2. Që nuk e mban veten pastër; që nuk mban pastërti aty ku jeton a punon; kund. i pastër. Shitës i papastër.
3. Që ka mbeturina e gjëra të tjera, të cilat e zënë, e prishin etj.; kund. i pastër. Pus i papastër. Depozitë e papastër uji.
4. Që ka grimca pluhuri, erë të keqe etj., i ndotur, i qelbur (për ajrin); kund. i pastër. Ajër i papastër.
5. Që ka lëndë të huaja të tretura a të përziera në të; jo i kulluar; i përzier; kund. i pastër. Ujë i papastër. Farë e papastër. Mineral i papastër.
6. Që të ndot, që të fëlliq; kund. i pastër.
7. fig. Që nuk është i pastër nga morali, nga sjellja etj.; kund. i pastër. E ka ndërgjegjen të papastër.
8. Që është bërë pa kujdes dhe me cilësi të dobët; që është me ndreqje e gabime; kund. i pastër. Punë e papastër. Kopje e papastër.
✱Sin.: i ndotur, i ndotë, i pistë, i fëlliqur, fëlliqash, i ndyrë, i ndytë, ndyracak, ndyraman, ndyranak, i përlyer, i qelbur, i qelbët, qelbanik, qelbac, qelbash, i laturisur, i njollosur, i zhyer, i zgjyrosur, pis, skuriq, molar, i përzier, i paqëruar, i lyer, i pafshirë, i palarë, këllirë, skuriq, derr, bërllok, zhulanjos, i akulluar, i turbullt, i turpëruar, i pakujdesshëm, i shtrembëruar.

PISTË

PÍSTË (i, e) mb., bised. 1. I bërë me zhul, me njolla, me pluhur etj.; që nuk mban pastërti, i fëlliqur, i ndyrë, ndyranak; kund. i pastër. Fëmijë i pistë. Me duar të pista. Me fytyrë të pistë.
2. fig. Që bën punë të ndyra, i ndyrë, i ulët, i poshtër. Njeri i pistë.
✱Sin.: pis, i ndotur, i ndotë, i ndyrë, i ndytë, i fëlliqur, i papastër, i palarë, i helaq, pisanjos, pisanik, ndyracak, ndyraman, ndyranak, fëlliqash, i qelbët, i qelbur, i qelbanik, qelbac, qelbash, zhulanjos, skuriq, molar, i ulët, i poshtër, i lyrosur, i pluhurosur, sypalarë, hundëpalarë, kokëpalarë, bythëpalarë, skrop.

VJUSHAN

VJUSHÁN,~III m. sh. ~A, ~AT fig. Njeri që ndotet me pluhur dhe baltë, që përlloçet; që nuk e mban pastër veten, fëlliqash; kund. pastërtor. Ai vjushani nuk pastrohet njëherë. Vjushani nuk e ka problem pluhurin as baltën.

ZGJYRAN

ZGJYRÁN,~E mb., shar. 1. I papastër, i pistë, fëlliqash.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

ZHLYER

ZHLÝER (i, e) mb. 1. Që është përlyer me baltë, me lyrë, me bojë a me diçka tjetër, i ndotur, i zhyer, fëlliqash. Burrë i zhlyer. Plakë e zhlyer.
2. fig. Që është ndotur nën vete (kryesisht për fëmijët e pleqtë). Fëmijë (plak) i zhlyer.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë