Fjalori

Rezultate në përkufizime për “emërshuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

EMËRHARRUAR

EMËRHARRÚAR mb. 1. Që ka kohë që ka vdekur dhe i është harruar emri; që iu harroftë emri. Vendi ku gruaja është emërharruar. Për të na lënë emërharruartokën tonë.
2. Që i është harruar emri sa është gjallë. Jam njeri pa emër, jam emërharruar.
2. si em. Ai që ka aq shumë kohë që ka vdekur saqë i është harruar edhe emri. Por ju po na ndani si ai emërharruari qëmoti. Më shumë ngagjithë e thumbon atë, emërharruarin.
Sin.: emërshuar, emërfikur, emërhumbur, emërshqimur, emërshuar.

EMËRSHQIMUR
EMËRSHUAR

EMËRSHÚAR mb. 1. Që i është shuar emri; që iu shoftë emri. Shenjti përfundon emërshuardukje.
2. si em. Ai që ka kohë që ka vdekur. Ishte, si ishte, emërshuari e donte vendin e vet. Nuk e përmend emrin e atij emërshuarit.
Sin.: emërharruar, emërfikur, emërhumbur, emërshqimur, emërshuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.