Fjalori

Rezultate në përkufizime për “emërmadh”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUJËMADH

BUJËMÁDH,~E mb. 1. Që bën bujë të madhe, i bujshëm. Bëma (beteja) bujëmëdha. Pranverë bujëmadhe.
2. keq. Që bën zhurmë rreth vetes ose rreth veprimeve të tij për t’u dukur e për të bërë përshtypje tek të tjerët, zhurmëmadh.
3. fig. Që ka famë të madhe, që lë përshtypje te shumë njerëz. Shtëpia më bujëmadhe në qytet. Një mendje bujëmadhe.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Bujëmadh i pashoq.
✱Sin.: i bujshëm, i zhurmshëm, zhurmëmadh, zulmëmadh, gjëmëmadh, poteremadh, i famshëm, lavdimadh, emërmadh, zëmadh.

EMËRBARDHË

EMËRBÁRDHË mb. Që ka një emër shumë të nderuar; kund. emërkeq. Kujtojmë sot njeriun emërbardhë.
✱Sin.: emërmadh, emërmirë, emërndritur.

EMËRMADH

EMËRMÁDH,~E mb. Që është shumë i njohur; zulmëmadh; kund. emërharruar. Trim emërmadh. Kapedan emërmadh nga ata të maleve. Vejushë emërmadhe pasanike.
✱Sin.: zulmëmadh, i famshëm, famëmadh, emërbardhë, emërmirë, emërndritur.

EMËRMIRË

EMËRMÍRË mb. Që ka një emër të mirë, që njihet për punë të mira; kund. emërkeq. Familje emërmirë. Shqiptari emërmirë. Komandanti emërmirë. Ndërtuan Kaninën dhe e bënë emërmirë atë.
✱Sin.: emërbardhë, emërmadh, emërndritur.

EMËRNDRITUR

EMËRNDRÍTUR mb., lart. 1. Që ka emër të ndritur; emërmadh; kund. emërlig. Atdhetar emërndritur. Përvjetor emërndritur. Dy dëshmorë emërndritur. Krahina emërndritur.
2. si em. Ai që ka emër të ndritur. Të shkruash për emërndriturin Sami Frashëri, nuk është aspak e lehtë. Emërndriturit e historisë së krahinës.
✱Sin.: famëmadh, emërmadh, emërbardhë, emërmirë.

FAMSHËM

FÁMSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që ka fituar famë, që njihet botërisht, i përmendur; famëmadh. Artist i famshëm. Vepër e famshme. U bë i famshëm.
✱Sin.: famëmadh, i përmendur, famëmadh, emërmadh, i shquar, zëmadh, zulmëmadh, derëmadh.

FAMËMADH

FAMËMÁDH,~E mb. Që njihet nga të gjithë për vetitë e cilësitë e mira a që ka bërë vepra të shquara; që ka famë të madhe. Artist famëmadh. Reformë famëmadhe.
✱Sin.: i famshëm, lavdimadh, emërmadh, zëmadh, zulmëmadh, bujëmadh, derëmadh.

ZULMËMADH

ZULMËMÁDH,~E mb. 1. Që është i mbuluar me lavdi, që ka fituar famë; famëmadh, i ndritshëm, i lavdishëm. Luftëtar (kalorës) zulmëmadh. Qytet zulmëmadh. Emër zulmëmadh. Kohëra zulmëmëdha. E kaluara zulmëmadhe. Folkloristi zulmëmadh. Armata zulmëmadhe. Heronjtë zulmëmëdhenj.
2. I bujshëm1. Fjalim zulmëmadh. Histori zulmëmadhe.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Zulmëmëdhenj e trima. Figura e zulmëmadhit Skënderbe ishte burim frymëzimi për të gjithë.
✱Sin.: zëmadh, emërmadh, bujëmadh, famëmadh, i ndritshëm, i lavdishëm, i bujshëm, i famshëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë