Fjalori

Rezultate në përkufizime për “elefant”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ELEFANT

ELEFÁNT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. (lat. Elephas) Kafshë gjitare e visevengrohta të Afrikës e të Azisë, me trup shumëmadh, me veshëgjerë, me feçkëgjatë dhe me dhëmbëmëdhenj e të kthyer. Elefant i zi (i murrmë). Elefanti i Afrikës (i Azisë). Dhëmbë elefanti. Tufë elefantësh. Gjuetia e elefantëve.
2. Element i parë i emërtimevepathjeshta për lloje kafshësh. Elefant deti (zool.) lloj foke me feçkë si të elefantit.

FIL

FIL,~II m. sh. ~A, ~AT zool. Elefant. Fil i murrmë. Udhëtonte me fil.

FOKË

FÓK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Phoca) Gjitar i deteve polare, me trupmadh e me qafëshkurtër, me këmbë si lopatë, me lëkurëmbuluar me qimeshkurtra, që ushqehet me peshq dhegjuhet zakonisht për t’i marrë dhjamin e lëkurës. Mish (lëkurë) foke. Ushqimi i fokave.
2. zool. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshtatregojnë llojendryshme fokash. Fokë elefant (lat. Mirounga leonina). Foka e Kaspikut (lat. Pusa caspica). Foka e Mesdheut (lat. Monachus monachus). Foka e përhime (lat. Holichoerus grypus).
3. bised., mospërf. Njeri i trashë, i rëndë e i ngathët, që mezi lëviz. Ishte bërë si fokë.

MAMUTH

MAMÚTH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Elefant i madh i zhdukur, me kurrizpjerrët dhe dhëmbë të gjatë e të harkuar. Gjurmë mamuthi. Feçka e mamuthit. Epoka e mamuthëve. Në kohën e mamuthëve. Sulmi i një mamuthingathët.
2. Diçka që ka përmasamëdha. Kam drojë nga mamuthi i shpërfilljes.

MINUK

MINÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Mi i vogël, miush. Një minuk i vogël trembi një elefantmadh.
2. Qen i vogël. Lehte minuku.
3. fig., bised. Fëmijë i vogël, vocërrak. Minuku pëlqente filmat vizatimorë.
4. fig., bised., mospërf. Burrë ose djalë i shkurtër, shkurtabiq. Minuku kërkonshtiret si div.
Sin.: miush, vocërrak, shkurtabiq.

TAHTERIVAN

TAHTERIVÁN,~III m. sh. ~Ë, ~ËT vjet. 1. Vig i mbuluarpërdorej për të mbartur me deve, me elefant a me kalë mbretin, mbretëreshën etj. ose për të transportuarsëmurë; baldakin.
2. Shregull, kolovajzë.
Sin.: vig, baldakin, kolovajzë.

VIÇARRON

VIÇARRÓN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Viç i njomë. Viçarroni i lopës (i drerit).
2. Pjella, i vogli i disa gjitarëve (balenë, elefant etj.). Viçarroni i elefantit (balenës).
3. anat. Pulpë, pulpa e këmbës. Viçarroni i këmbës. E mori plumbiviçarronkëmbës.
Sin.: viçoke, pulpë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.