Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ekstrem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CAJTNOT

CAJTNÓT,~I m. 1. Gjendja e një lojtari shahu, në të cilën ai nuk ka kohë të mendohet për lëvizjet, sepse e ka shpenzuar pjesën më të madhe të kohës.
2. fig. Gjendja kur mungojnë mundësitë për t’i dhënë zgjidhje një pune a detyre. (Qeveria) është në cajtnot. Cajtnot ekstrem (i skajshëm).

DRASTIK

DRASTÍK,~E mb., libr. I ashpër e i rreptë në mënyrën a në shkallën më të skajshme; ekstrem. Ndryshim drastik. Masa drastike. Shndërrime drastike. Mori një vendim drastik. Bënë shkurtime drastike të shpenzimeve.
✱Sin.: i ashpër, i rëndë, i rreptë, i thellë, i skajshëm.

EKSTREM

EKSTRÉM,~E mb., libr. 1. Skajor, i skajshëm; i tejmë. Kufiri (caku) ekstrem. Pika ekstreme.
2. Që kalon çdo masë, që s’ka ku të shkojë më tej. Veprim ekstrem. Dënim ekstrem.
3. Ekstremist. E majta (e djathta) ekstreme.
✱Sin.: skajor, i skajshëm, i tejmë, i jashtëzakonshëm, i rreptë, ekstremist.

EKSTREM

EKSTRÉM,~I m. sh. ~E, ~ET libr. 1. Pjesa më e fundit e diçkaje, skaji. E çoi në ekstrem. Kalon nga njëri ekstrem te tjetri. Ekstremet puqen (fig.). Në ekstremin veriperëndimor të vendit. Egoja në ekstremin e tij manifestohet si psikozë.
2. Lëvizje politike me qëndrime të skajshme; ekstremizëm. Partitë e ekstremit të majtë. Aleancë me ekstremin e djathtë. Do të vazhdojnë të ngrihen nga ekstremi i majtë.

EKSTREMITET

EKSTREMITÉT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Ekstrem. Ekstremiteti i përplasjeve. Në thelb i dënoj të dyja ekstremitetet. Thirrja për heqje dorë nga ekstremitetet. S’duhet kaluar në ekstremitete të asaj natyre.
2. mjek., biol. kryes. sh. Gjymtyrë. Sëmundje në ekstremitete. Paralizim i ekstremiteteve.

EKSTREMIZOHEM

►EKSTREMIZ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Mbaj qëndrim ekstrem, sillem në mënyrë ekstreme. - A po ekstremizohet Evropa? Opinioni publik ekstremizohet. Pasojat sociale po ekstremizohen.
2. pës. e EKSTREMIZÓJ. Ekstremizohet aksioni politik.

EKSTREMIZOJ

EKSTREMIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal., libr. E çoj një qëndrim, veprim, pikëpamje etj. deri në ekstrem, përskajoj. Të mos i ekstremizojmë masat. Partia ekstremizon qëndrimin. Opozita po e ekstremizon situatën. Ka ekstremizuar qëndrimin ndaj parlamentit.

EKSTREMIZUAR

EKSTREMIZÚAR (i, e) mb. Që kanë çuar në ekstrem veprimet e tyre, që janë ekstremizuar. Të rinj të ekstremizuar. Lufta politike e ekstremizuar për pushtet. Opozita është e ekstremizuar. Palë të ekstremizuara.

ETIKETUAR

ETIKETÚAR (i, e) mb. Që i është vënë një etiketë, që është etiketuar. Kuti e mbushur me stilolapsa të etiketuar. Aleanca e etiketuar si oportuniste. Parti e etiketuar gjerësisht si ekstrem i djathtë. Do të jenë të etiketuar në çdo kohë.

JOEKSTREM

JOEKSTRÉM,~E mb. Që nuk është ekstrem, që nuk është i skajshëm; kund. ekstrem.

MODERUAR

MODERÚAR (i, e) mb. 1. Që është i zbutur, që nuk kalon në ekstrem, i përmbajtur. U fut një dënim më i moderuar. Është kandidati më i moderuar presidencial. Përbën krahun më të moderuar të lëvizjes kombëtare.
2. si em. m. e f. Ai ose ajo që mban qëndrim të moderuar. Këta të moderuarit ishin ata që kundërshtonin.
✱Sin.: i butë, i matur, i përmbajtur, i kontrolluar, moderues.

MODERUES

MODERÚES,~E mb. 1. Që nuk kalon në ekstrem, i butë, i kontrolluar, i përmbajtur. Ka luajtur rol moderues në rajon. Në një moment moderues të bisedës. Frymë moderuese. Politikë moderuese.
2. Që drejton a menaxhon një emision, debat etj.
✱Sin.: i butë, i matur, i përmbajtur, i zbutur, i moderuar.

MONOMANI

MONOMANÍ,~A f., mjek. Çrregullim psikik që ka të bëjë me fiksimin në ekstrem pas një ideje a një teme të vetme.

NACIONALIZËM

NACIONALÍZ/ËM,~MI m. 1. Parim politik, i shfaqur në fund të shekullit të 18-të, që tenton të legjitimojë ekzistencën e një shteti-komb për çdo popull, të përcaktuar nga karakteristikat specifike dhe të përbashkëta për anëtarët e tij, si gjuha, traditat historike dhe kulturore ose vlerat politike.
2. Lëvizje politike e atyre që deklarojnë se duan të lartësojnë një komb në të gjitha format e tij (shteti, kultura, feja, etnia, gjuha, historia, traditat, preferenca kombëtare për punësim, etj.), në krahasim me kombet dhe popullsitë e tjera. Nacionalizëm i flaktë (i zjarrtë). Nacionalizëm ekstrem. Karta e nacionalizmit.

NARCIZËM

NARCÍZ/ËM,~MI m., psikol. Çrregullim që ka të bëjë me adhurim ekstrem të vetvetes për pamjen fizike, për rëndësinë, për cilësitë morale, si dhe që karakterizohet nga nevoja e tepruar për admirim dhe nga mungesa e empatisë për të tjerët. Vuan nga narcizmi.

PËRKREJTËM

PËRKRÉJT/ËM (i), ~ME (e) mb., vjet. 1. I përkrejtë.
2. I skajshëm; ekstrem.

SEKSUALIZËM

SEKSUALÍZ/ËM,~MI m. Përqendrim i tepruar i vëmendjes te çështjet e seksit; nxitje artificiale dhe e sëmurë e ndjenjave seksuale. Seksualizmi i filmave pornografikë. Situata të një seksualizmi ekstrem.

SEPSIS

SEPSÍS,~I m., mjek. Helmim gjaku me mikroorganizma që dalin nga një vatër infeksioni. Sepsisi shkaktohet nga reagimi ekstrem i trupit ndaj një infeksioni bakterial ose viral. Sepsisi është një përgjigje e rëndë sistemike.

SKAJ

SKÁJ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vija fundore që kufizon një sipërfaqe nga çdo anë; pjesa ku përfundon diçka. Po vinin nga skaji më i largët i fshatit. Në skaj të rrugës ndodhej një dyqan i vogël. Në skajet e pyllit gjendeshin pemë të larta.
2. Cep, kënd. Në një skaj të dhomës (të oborrit). Skajet e tryezës. Në skaj të buzëve. Me skaj të syrit.
3. Vend në pjesën më të largët nga një qendër, vend i veçuar e i shkëputur; cep. Edhe në skajet më të largëta të vendit mund të gjeje njerëz të mirë. Në skajin tjetër të botës në një vend shumë të largët. Anë e skaj anekënd.
4. Pjesë e mprehtë dhe e dalë përjashta e diçkaje, majë, thep. Gur me skaje. I rrumbullakosi skajet.
5. fig. Caku më i tejmë i shfaqjes së një dukurie, shkalla e fundit, ekstrem. E çoi deri në skajin e tejmë.
6. vjet. Term. Skajet teknike.
✱Sin.: degë, skutë, anë, buzë, qoshe, qoshk, pikë, kind, cak, zgrip, mëngë, kufi, brinjë, humbëtirë.
♦ I dal në skaj (diçkaje) shih ia dal në krye (diçkaje). Nuk ia di skajin (diçkaje) është shumë i pasur, ka aq shumë sa nuk e di as vetë. Skaj më skaj shih cep më cep.

ULTRANACIOLIZËM

ULTRANACIOLÍZ/ËM,~MI m. Besnikëri dhe përkushtim i madh ndaj një kombi; nacionalizëm ekstrem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë