Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ekskavator”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BAGER

BAGÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT tek. Makinë me pajisje speciale për hapjen e kanaleve; ekskavator; gërryes.

ECËS
EKSKAVATOR

EKSKAVATÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Makinë vetëlëvizëse me pajisjeposaçme për të gërmuar dheun, për ta zhvendosur ose për ta ngarkuar atë në mjetetjera transporti. Ekskavator i fuqishëm. Ekskavatori përparonte ngadalë. Punoj me ekskavator. Zhurma e ekskavatorit.

EKSKAVATORIST
KANALGËRMUES

KANALGËRMÚES,~I m. sh. ~, ~IT tek. 1. Makineri e posaçme, e ngjashme me buldozerin, që shërben për të hapur ose për të gërmuar kanale.
2. si mb.kryen punë a shërbimecaktuaratokë. Ekskavator (buldozer) kanalgërmues.

KARKALEC

KARKALÉC,~I m. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Lacusta viridis) Kandërr fluturuese me flatrangjyrë si të gjelbër dhe me këmbëgjata, që kërcen me shkathtësi, si dhe dëmton drithërat (kryesishtlashtat). Tufë karkalecash. Hidhet (kërcen) si karkaleci.
2. zool. Peshk deti që i ngjet kësaj kandrre me trup e luspangjyrëgjakut dhe me mishshijshëm. Gjuaj (ha) karkaleca.
3. tek., bised. Vinç a ekskavator i vogël, që ka një krahgjatë dhe shërben kryesisht për punimendërtesa shumëkatëshe, për hapje kanalesh etj.
4. fig., edhe si mb., kryes. iron. Njeri me truplartë, të hollë e të dobët, por që shquhet për lëvizjeshkathëta, si kjo kandërr. Kërcen karkaleci.
Sin.: çikërr, kaçikërr.

LEJLEK

LEJLÉK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. (lat. Ciconia ciconia) Shpend i madh shtegtar, me pendëbardha, me qafë e me sqepgjatë dhe me këmbëgjata, që jetonvendengrohta pranë brigjeveliqeneve, të lumenjve ose nëpër moçalishte, e bën folenë zakonisht nëpër drurëlartë dhe ushqehet sidomos me peshq, me bretkosa, me gjarpërinj, me krimba, me brejtësvegjël etj.
2. zool. Peshk deti me trupzgjatur, me barkbardhë, me shpinëkaltërreme e me bishtgjatë, të hollë e të mprehtë si sharrë.
3. tek. Lloj drapri i kthyer pak, me bishtgjatë e pa dhëmbëza, që përdoret kryesisht për të korrur misër. E korrin (e presin) misrin me lejlek.
4. tek. Lloj dare me bishtgjatë dhe me kokëkthyernjërën anë, që e përdorin hidraulikët.
5. tek., bised. Lloj vinçi, ekskavatori a mjeti tjetër, që ka një pjesëzgjatur, të kthyer e të lëvizshme.
6. fig., mospërf., shak. Njeri me truphollë, me shalëgjata e me qafëgjatë.
Sin.: kanushë, shtërg, darë, vinç, ekskavator, skelë, truphollë, shalëgjatë, qafëgjatë, skërfyell.
E hodhi lejlek (dikë) shih e hodhi (e nxori) në diell (dikë). I kanë zbritur lejlekët (dikujt) i ecin punët mbarë, nuk ka asnjë vështirësi e pengesë; po kryhet lehtë një punë, pa mundim e pa u penguar; (shkon) si në vaj (diçka).

MIHËS
TURI

TURÍ,~RI m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Pjesë e përparme e kokëskafshëve, që është zakonisht e zgjatur dhe ka gojën, nofullat e hundën. Turi i zgjatur (i shtypur). Me turikuq (të bardhë). Turiri i dhelprës. Turiri i deles (i kalit, i lopës, i gomarit). Turiri i qenit (i maces, i miut). Me pikaturi. Futi turinjtëkovë. I vuri viçit shportëz në turi. U vuri qeve shportëza në turinj.
2. Pjesë e zgjatur poshtë ose përpara e kokësdisa kafshëve, noçkë, feçkë. Turiri i derrit (i elefantit). Të gjithë derrat një turi kanë. (fj. u.) gjithëkëqijtë njësoj janë.
3. keq., shar. Fytyrë e njeriut; surrat. Zgjati turinjtë. E goditi turinjve. Ia përplasi derënturi. E ka turirin si të miut. S’ia sheh dot turirin. U edhe turiri i tij të shajë! I është bërë turiri si hoshaf është fishkur (rrudhur). Duket nga turiri merret vesh, duket, kuptohetështë njeri i keq. I ka mbetur turiri sa një dylekëshe është dobësuar shumë.
4. Pjesa e përparme dhe zakonisht e dalë e automobilit, e traktorit, e lokomotivës etj. Turiri i kamionit (i veturës). Ekskavator me turi çeliku.
5. Përdhec i parmendës, pllaz.
Ra mbi turinj (dikush) e pësoi keq, mori atë që meritonte; theu turinjtë. Fut turinjtë (dikush) keq. shih fut hundët (hundën) (dikush) keq. Me *hundë e me turinj keq. Nuk ka turi (dikush) mospërf. shih nuk ka hundë (dikush) mospërf. E ka turirin dy *tulla e një plithar (dikush) përçm. Nuk m’i ktheu turinjtë (dikush) keq. nuk kishte guxim për t’u ballafaquar me mua, ishte fajtor. Mbledh (tharton, rrudh, përdredh, shtrembëron) turinjtë (dikush) shih mbledh (tharton, rrudh, përdredh, shtrembëron) buzët (dikush). Ia përplasituri (dikujt) mospërf. shih ia përplasifytyrë (dikujt) mospërf. Ia përsheshi turinjtë (*hundët) (dikujt) përb. Shikoji turinë dhe vëri kusinë (dikujt) përçm. është shpirtkeq, siç ka fytyrën ka dhe shpirtin; jepi atë që i takon. Me turinj varur shih me hundë varur (të varura). Theu turinjtë (dikush). 1. shih theu hundët (dikush). 2. Pësoi dështimplotë, e pësoi keq, u dëmtua rëndëvend që të kishte ndonjë përfitim. I theu turinjtë (dikujt) përçm. 1. E rrahu mirë dikë, e shqepi, e zhdëpi; ia përsheshi turinjtë përb.; i theu dhëmbët; i theu hundët; i përsheshi hundët përb. 2. E kundërshtoi me forcë e me të egër një mendjemadh dhe e detyroiheshtë, të tërhiqet a të pranojë diçka, e detyroi me zor të ulë kokën i mundur, i shtruar e i bindur; i theu dhëmbët; i theu hundët. I vari (i lëshoi) turinjtë (një pëllëmbë) (dikush) shih i vari (i lëshoi) hundët (një pëllëmbë) (dikush).

VETËLËVIZËS
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.