Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dyllëçoj”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DYLLËÇIM

DYLLËÇÍM,~I m. 1. Veprimi kur dyllëçoj; zhytje, ngjyerje e diçkaje (e spangos, e fillit etj.) në dyllë.
2. Ngjeshje e tokës deri në atë masë sa zbutet e të bëhet si dyllë.
✱Sin.: zbrujtje, brumëzim, zbrumim, squllje, tutëlimj, sqaqje.

DYLLËÇIT

DYLLËÇÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Ngjyej a lyej me dyllë (spangon, fillin etj.).
2. E zbut, e bëj si dyllë diçka. Dyllëçoj tokën.
✱Sin.: dyllëçoj, zbut, butësoj, zbruj, brumëzoj, zbrumoj, brysh, squll, qulltoj, tutëloj, sqaq, katis.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë