Fjalori

Rezultate në përkufizime për “durimshumë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DURIMPLOTË
DURIMSOSUR

DURIMSÓSUR mb. 1. Që nuk ka më durim, që i ka sosur durimi, i paduruar; kund. durimshumë, durimmadh, durimplotë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

DURUESHËM

DURÚESH/ËM (i),~ME (e) mb. 1. Që ka aftësinëdurojë e të përballojë vështirësitë, shqetësimet, vuajtjet, fatkeqësitë etj. i qetë e gjakftohtë, pa u ankuar dhe pa u ligështuar; kund. i padurueshëm. Është njeri i durueshëm. U tregua i durueshëm.
2. Që ka durim, që është i përmbajtur e që nuk ngutet, që vepron e sillet me durim e pa u rrëmbyer me të tjerët; kund. i padurueshëm. I durueshëm me të tjerët. - Bëhu i durueshëm me fëmijët!
3. Që ka vullnet e aftësimerret me diçka për një kohëgjatë e pa u mërzitur, këmbëngulës në një punë, që ka durim; që mundpresë dikë a diçka i qetë për një kohëgjatë. Nxënës (punëtor) i durueshëm. I durueshëmpunë.
4. Që i bën ballë a i qëndron një veprimijashtëm pa u dëmtuar, pa u prishur, pa humbur vetitë a cilësitë e mira; që duron. Bimë e durueshme ndaj ngricave. Dru i durueshëm.
5. mundkalohet me durim; që mundpërballohet; që munddurohet nga organizmi; kund. i padurueshëm. Gjendje e durueshme. Vapë e durueshme. Të ftohtë i durueshëm. Dhembje e durueshme.
Sin.: i duruar, durimtar, durimfortë, durimmadh, durimshumë, durimplotë, i fortë, i qëndrueshëm, qëndrestar, i gajretshëm, i përmbajtur, zemërgjerë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.