Fjalori

Rezultate në përkufizime për “duqat”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DUQAT

DUQÁT (DUQÁS) vep., ~A, ~UR kal. 1. Zë me shtupa (fuçinërrjedh etj.), shtupos. Duqat fuçinë e verës.
2. jokal. Ha ushqimin gati pa e përtypur, duke gëlltitur copamëdha, ha e s’ka të ngopur, e ka barkun pa brez. Duqati deri sa i doli për hundësh.

DUQATEM

DUQÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Ha shumë, e mbush barkun me të ngrëna; zhulatem. U duqat vendçe, sa iu frynë brinjët.
2. pës. e DUQÁT2.

DUQATJE

DUQÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur duqat; zënie me shtupa e vrimës së fuçisë, të lëfytit etj.
2. Mbledhja shuk e diçkaje. Duqatja e letrës (e leckës, e shamisë etj.).
3. Tejngopje; mbushje e barkut me ushqimtepërt.
Sin.: shtuposje, shukatje, zhulatje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.