Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dunë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BËZ

BËZ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Breg a kodër e vogël rëre e mbështetur mbi deltinë, zakonishtbregdetit, që është formuar prej dallgëve a prej erës; dunë. U fsheh pas bëzit. Hipi mbi bëz. Luanin me rërë në bëz.
2. Copë e vogël toke me bimësidendur, që duket si ishull në një kënetë; grumbull kashturinash e gjetheshduket si ishull i vogël e lëviz nëpër kënetë; rrënok. Ishte fshehur në një bëz. Nën bëzin e kënetës flenë zambakët.
3. Plis i madh dheu, bucë. Në mes të bëzeve të dheut.
4. Gropë me borë.
Sin.: plis, bucë, kllogër, dok, gorgë, cabok.

DUNË

DÚN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT gjeogr. Kodër a stom rëre, që formohet nga erashkretëtira ose brigjevedetit dhe që me kohë mundzhvendoset dalëngadalë nga një vend në një tjetër; bëz. Dunë e vogël (e madhe). Dunalarta. Duna rëre. Dunat e shkretëtirave (e bregdetit). Formimi i dunave. Lëvizja e dunave.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.