Fjalori

Rezultate në përkufizime për “drobitur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DROBITUR

DROBÍTUR (i, e) mb. Shumë i lodhur e i munduar, si i shkelur në dërstilë; që i janë prerë fuqitë, i dobësuar shumë; i thyer nga pleqëria. Plak i drobitur. Me trup të drobitur. E ndiente veten të drobitur.
✱Sin.: i rraskapitur, i stërmunduar, i këputur, i kapitur, i topitur, i dërrmuar, i molisur.

GJERAQINË

GJERAQÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. (lat. Astur palumbaris) zool. Shpend i madh grabitqar, me pendë të larme, me krahë të gjatë dhe me kthetra; petrit. Fluturoj si si gjeraqinë.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje gjeraqinash. Gjeraqinë qafëbardhë. Gjeraqinë qafëkuqe. Gjeraqinë qafëzezë. Gjeraqinë bishtbardhë. Gjeraqinë bishtgjatë. Gjeraqinë bishtkuqe. Gjeraqinë bishtshkurtër. Gjeraqinë dyngjyrëshe. Gjeraqinë e gështenjtë. Gjeraqinë gjoksbardhë. Gjeraqinë e fushave. Gjeraqinë e lejlekut. Gjeraqinë këmbëhollë. Gjeraqinë këmbëshkurtër. Gjeraqinë krahështrirë. Gjeraqinë e përhime. Gjeraqinë pikaloshe. Gjeraqinë e plumbtë. Gjeraqinë e shkëmbit. Gjeraqinë e verëqitësit. Gjeraqinë e vogël. Gjeraqinë e zezë.
3. fig. Grua e shpejtë dhe e shkathët. E ka nusen gjeraqinë.
✱Sin.: petrit, skifter, sokol, fajkua, i shkathët.
♦ Sikur e ka lëshuar gjeraqina (dikë) iron. është shumë i lodhur e i drobitur, mezi qëndron në këmbë.

HANDAKOSUR

HANDAKÓSUR (i, e) mb., bised. 1. Që dëmtuar a vrarë keq. Punëtor i handakosur. Ishte i handakosur fizikisht.
2. fig. Shumë i vuajtur dhe i varfër. Në gjendje të handakosur. Plak i handakosur.
✱Sin.: i dërrmuar, i shkatërruar, i këputur, i mbaruar, i stërmunduar, i stërlodhur, i sfilitur, i capërluar, i kapitur, i shkallmuar, i drobitur, i shkalafitur, i telikosur, i vuajtur.

PADHËNË

PADHË́NË (i, e) mb. 1. Që nuk është dhënë; që nuk është paguar a që nuk është shlyer; kund. i dhënë. Penallti e padhënë. Çmim i padhënë. Fjalë e padhënë. Shuma (paga) e padhënë.
2. Që nuk ka përfunduar, që nuk ka dalë akoma. I drobitur, por me shpirt të padhënë.
3. fig., vet. f. Që nuk i jepet dikujt; që nuk i nënshtrohet. Vajzë e padhënë.

PLAGËSUAR

PLAGËSÚAR (i, e) mb. 1. I plagosur.
2. I lodhur; i drobitur; shumë i lodhur.

PLAKUC

PLAKÚC,~E mb., mospërf. 1. Që është plak i drobitur a i rrëgjuar, plakaruq. Plakuc kryebardhë
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të emrit.

PËRGJUNJUR

PËRGJÚNJUR (i, e) mb. 1. Që është ulur në gjunjë. Rrinin të përgjunjur.
2. Që mezi qëndron në këmbë nga pleqëria, që mezi mbahet gjallë. Plakë e përgjunjur.
3. fig. Që është nënshtruar pa luftë e pa kundërshtuar, i shtruar; i mundur, i mposhtur, i përulur. Më mirë i humbur se sa i përgjunjur.
✱Sin.: i gjunjëzuar, i nënshtruar, i shtruar, i mundur, i mposhtur, i përulur, i leqendisur, i shkrehur, i lëshuar, i drobitur, i rrëgjuar, i thyer.

STERNË

STÉRNË mb. Që është i drobitur; i thyer nga mosha. Plaku sternë ecte i heshtur rrugëve të qytetit.

TEJLODHUR

TEJLÓDHUR (i, e) mb. Që është tejlodhur, që është rraskapitur (dërrmuar); Lojtar (kalë) i tejlodhur. Sportiste e tejlodhur. Qe të tejlodhur së lëruari gjithë ditën.
✱Sin.: i rraskapitur, i dërrmuar, i stërmunduar, i stërlodhur, i robtuar, i telikosur, i drobitur.

TELEFOSUR

TELEFÓSUR (i, e) mb. Që është bërë telef, që është rraskapitur, që është drobitur. Vrapues i telefosur. Lëri qetë të çlodhen nja dy-tri orë të mira, se kanë lëruar gjithë ditën dhe janë të telefosur.

TEPËR

TÉPËR ndajf. 1. Në një shkallë, në një masë a në një sasi më të madhe nga ç’duhet, më shumë se zakonisht; më shumë nga ç’duhet; mbi masën, mbi shkallën a mbi sasinë e zakonshme, tejet, jashtë mase. Hëngri (piu) tepër. Foli (punoi) tepër. I mbeti një tepër i teproi një. Tepër i shqetësuar (i indinjuar). Tepër i lodhur i tejlodhur, i sfilitur, i drobitur. Mos fol shumë se bëhet tepër. (fj. u.).
2. Në një shkallë, në një masë a në një sasi të madhe, shumë. Ca më tepër. Mu merr vesh më tepër. Pse ngutesh kaq tepër? Kam mbaruar më tepër se gjysmën. Është më tepër se treqind metra. Gjithnjë e më tepër. Përditë e më tepër. Më tepër se asnjëherë tjetër. Më tepër pret fjala se palla. (fj. u.).
3. si kallëz. Është më se e mjaftueshme, shumë; mjaft edhe kaq, mjafton. Tepër edhe kaq. Tepër edhe kjo që bëre. Tepër që është gjallë.
4. Tregon një shkallë më të lartë e me më forcë në krahasim ose në kundërvënie me diçka tjetër. E ka më tepër për ty se për atë. Ishte më tepër kullë se shtëpi. Duhet parë më tepër si qortim sesa si këshillë.
✱Sin.: shumë, tejet.
♦ Di *një më tepër (dikush).

TOPITUR

TOPÍTUR (i, e) mb. 1. Që është topitur; që është çmprehur. Sëpatë (thikë, kosë) e topitur.
2. fig. I shtangur, i nguruar, i ndrydhur. Fëmijë i topitur. Mbeti i topitur.
3. fig. I lodhur, i këputur (nga një punë, nga një sëmundje etj.), i plogështuar. Duket plak i topitur. E ndiente veten shumë të topitur.
✱Sin.: i çuditur, i habitur, i ngrirë, i ngurosur; i ndrydhur, i lodhur, i këputur, i rraskapitur, i drobitur, i plogështuar.

TRUNJËZUAR

TRUNJËZÚAR (i, e) mb. I lodhur shumë, i drobitur, i rraskapitur. Kalë i trunjëzuar. Qe të trunjëzuar.

ÇRUKËT

ÇRÚKËT (i, e) mb. Që është dobësuar shumë; që është çrukur. U bë i çrukët. Burrë i çrukët.
2. Që është me lesh të ngatërruar (për delet). Dele e çrukët.
✱Sin.: i dobësuar, i ligështuar, i drobitur, i rraskapitur, i stërkequr.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë