Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dritarez”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMBRAZURË

AMBRAZÚR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. arkit. Dritare, dritarezë. Çeli një ambrazurë. Ambrazuraçati. Abrazurë panoramike. Ambrazuratavan. Hap ambrazurëbodrum. Kishte çelur një ambrazurëdhomën e tavanit. Kullë me ambrazura.
2. hist., usht. Frëngji, dritarez qitjeje. Ambrazurë hekuri. Ambrazurë topi (mitralozi).
3. mjek. E çarë me operaciontrupin e njeriut ose të kafshëve. Ambrazurë në fyt. Ambrazurë torakale. Ambrazurë e kafazitkraharorit.
4. fot. Hapja rrethorekontrollon sasinë e dritëshynaparatin fotografik. Ambrazurë e gjerë për të krijuar sfondturbullt. Ambrazura e objektivit.
5. muz. Hapësira nga del zëri në një instrument muzikor. Ambrazurëkavall (fyell).
Sin.: frëngji, dritarez, hapje, aperturë.

DRITARE

DRITÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Pjesë e hapurmurin e një ndërtese, në automjete, në vagonët e trenit, në kabinat e anijeve etj., nga e cila hyn drita dhe ajri ose nëpërmjetcilës shohim jashtë; korniza me xhamembyll këtëhapur. Dritaremëdha (të vogla). Dritare katrore (katërkëndëshe, të rrumbullakëta). Dritaret e makinës (e trenit, e anijes). Dritarja e vendstrehimit. Xhamet e dritares. Kanatet (fletët) e dritares. Pezuli i dritares. Perdet e dritares. Dhomë me dy dritare. Hap (mbyll) dritaren. Rri (del) në dritare. Shikon nga dritarja. Nxori kokën nga dritarja. E hodhi (e flaku) jashtë nga dritarja.
2. Dritarez2. Dritarja e kuzhinës. Dritarja e biletarisë. Shkoidritare.
3. fig. Dalje në det, nëpërmjetcilës një vend mundlidhet drejtpërdrejt me një vend tjetër. Nuk ka dritare në det.
4. fig. Diçka që të lidh me botën e jashtme, që të hap e të zhvillon horizontin e dijes etj. Libri është një dritare për të parë botën. (fj. u.).
5. bised. Pak kohë e lirë në mes të oraritpunës; orë e lirë midis mësimeveshkollë; një orë pushimi në orarin e ditësmësimeve. Ka një dritarehënën.
Sin.: dritore, penxhere, dritarez, dollap.
E nxorën nga *dera e hyri nga dritarja (dikush a diçka). *Qeli pa dritare (e mbyllur).

FRËNGJI

FRËNGJÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. vjet. Një e çarë si dritare e vogël dhe e ngushtëmuret e kullave ose në bedenat e kështjellave, që shërbente për të qëlluar me armë. Kullë me frëngji. Qëlloi nga frëngjia.
2. usht. Dritare e vogël e tankut, e bunkerit ose e ndonjë mjeti tjetërfortifikuar, që shërben për të parë dhe për të qëlluar me armë. Frëngjia e tankut (e bunkerit).
Sin.: dritarez, mazgallë, baxhë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.