Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DRITËFÍKUR mb., edhe fig. Që është pa ndriçim, pa jetë; që i ka ikur drita; dritëshuar; kund. dritëfortë. Shtëpi dritëfikur. Sy dritëfikur nga lodhja. Opozitë dritëfikur.
QORR,~E mb. bised. 1. edhe fig. I verbër. Plak qorr. Me një sy qorr. Vegël qorre.
2. Që ka pak dritë; që s’e zë dielli. Dhomë qorre. Xham qorr xham i marrtë, xham akulli.
3. Që është i mbyllur nga fundi, që nuk ka dalje; i mbyllur. Udhë qorre. Dritare qorre. Pus qorr pus që nuk sjell më ujë. Zorrë qorre (anat.) apendicit.
4. Që vjen nga një drejtim i papritur; që ecën pa një drejtim të caktuar. Plumb qorr. Kalë qorr.
✱Sin.: i verbët, i verbuar, i pasy, dritëshuar, i mbyllët, i zënë, i bllokuar.
♦ E bën qorr (dikë) keq. përpiqet t’ia hedhë dikujt; e sheh si budalla; ia vesh sytë (dikujt). E bën një sy qorr (të verbër) (dikush) nuk i kushton gjithë vëmendjen e duhur diçkaje, bën sikur nuk e sheh ose nuk i intereson për dikë a për diçka; bën lëshime; mbyll një sy; mbyll një sy e një vesh. *Dele qorre pas këmborëve. I ka hipur *kalit qorr (dikush). *Pulë qorre keq. *Rrugë (udhë) qorre (e verbër). *Vegël qorre (e verbër) (e dikujt) përb.
VÉRBËR (i, e) mb. 1. Që nuk sheh fare, që nuk e ka dritën e syve, qorr. Fëmijë të verbër. Me një sy të verbër. Ka lindur i verbër. Plak i verbër. Polli këlyshë të verbër.
2. fig. Që është i paaftë të kuptojë se ç'ndodh rreth tij, që nuk është në gjendje të shohë një të vërtetë që duket qartë. Njeri i verbër. Është i verbër me dy sytë në ballë nuk kupton, as nuk sheh se çfarë ndodh përreth tij.
3. fig. Që nuk vepron a nuk sillet duke u mbështetur në arsyetimet e në mendimet e veta, por bën si i thonë të tjerët; që nuk mbështetet tek arsyeja e te gjykimi i shëndoshë. Zbatues i verbër. Bindje e verbër. Dashuri e verbër. Vegël e verbër (keq.) njeri që vepron si shërbëtor i bindur i dikujt. Ka besim të verbër. Në mënyrë të verbër.
4. Që vepron vetvetiu e që nuk drejtohet nga njeriu; që del si diçka e rastit. Forcat e verbra të natyrës forcat e natyrës që veprojnë në mënyrë të papërmbajtur e shkatërruese. Plumb i verbër.
✱Sin.: i pasy, dritëshuar, i verbët.
♦ E bën një sytë verbër (*qorr) (dikush). *Rrugë (udhë) e verbër (qorre). *Vegël e verbër (qorre) (e dikujt) përb.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë