Fjalori

Rezultate në përkufizime për “drejt”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ABANOZ

ABANÓZ,~I m. 1. bot. (lat. Diospyros ebenum) Dru i vendevenxehta, i çmueshëm, i rëndë e i fortë, me strukturëlarmishme, zakonisht me ngjyrëzezë, por edhe me nuancakësaj ngjyre, me prejardhje nga Kina; shumica e llojeve të tij kanë lulebardha me erë të mirë; përdoret për orendi shtëpiake, sidomos për orendi luksoze, vegla muzikore e punime artistike. Abanoz i zi (i kuq). Abanoz cejlonez. Abanoz afrikan. Dru abanozi. Dekorime abanozi. Orendi abanozi. Vegla muzikore prej abanozi. Abanozi i malit. I fortë si abanozi. U abanoz rroi shumë kohë, jetoi gjatë.
2. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për disa lloje abanozi: Abanozi i malit (lat. Bauhinia variegata) dru gjetherënësstinët e thata, me lartësi mesatare prej 10-12 m, me gjethe kënddrejta, të gjata, të gjera dhe dyfishebazë dhemajë, me lulet shumëndritshmebardha dhe rozë dhe me disa farabishtaja. Abanozi i bardhë (lat. Bauhinia variegata alba) dru shtatshkurtër me gjelbërimpërhershëm, që rritet drejt deri në 6 m në toka pjellore me klimëngrohtë e me shumë diell, që çel në pranverë dhe herë pas here edheverë, me gjethet dylobëshe, që nxjerr lulebardha me erë të këndshmengjashme me orkidenë dhe me bishtajapërmbajnë fara ngjyrë kafeje. Park me abanozbardhë. Tryezë me abanozbardhë.

ABDIKIM

ABDIKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. 1. Veprimi kur abdikoj ose kur abdikohem.
2. Rrjedhimi kur abdikoj ose kur abdikohem, dorëheqje. Abdikim i detyruar. Akti i abdikimit. Bëri abdikimin.
Sin.: dorëheqje, largim, lënie, braktisje.

ABDIKOHEM

ABDÍK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR drejt., vetv. Dorëhiqem nga një pozitë e lartë a nga froni. Abdikohet mbreti. Abdikohet kryetari i shtetit. Perandori shprehu dëshirën të abdikohet nga froni.
Sin.: dorëhiqem, largohem, mënjanohem.

ABDIKUES

ABDIKÚES,~E mb., drejt. Që ka të bëjë me abdikimin, i abdikimit; që abdikon. Veprim abdikues. Akt abdikues. Dokument abdikues. Një lider abdikues.
Sin.: dorëheqës, largues, mënjanues, braktisës.

ABROGIM

ABROGÍM,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. 1. Veprimi kur abrogoj ose kur abrogohet një ligj etj.
2. Hedhje poshtë e një ligji (e një vendimi, e një marrëveshjeje, e një urdhri etj.). Diskutuan abrogimin e dy dispozitave ligjore. Abrogimi i ligjit zgjedhor. Abrogimi i vendimitmiratuar. Llojet e abrogimit.
Sin.: shfuqizim, prapësim, pezullim, anulim.

ABROGOHET

ABROG/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR drejt., pës., vet. v. III e ABROGÓJ. U abrogua ligji i punësimit. Abrogohet vendimi i fundit. U kërkuaabrogohet vendimi. U abrogua marrëveshja dypalëshe.
Sin.: shfuqizohet, prapësohet, asgjësohet, pezullohet, anulohet.

ABROGOJ
ABROGUAR
ABROGUES
ADJUDIKATË

ADJUDIKÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT drejt. Gjykatë.

ADJUDIKIM

ADJUDIKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET drejt. Gjykim.

ADJUDIKOHEM

ADJUDIK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR drejt., vetv. Gjykohem.

ADJUDIKOJ

ADJUDIK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR drejt., kal. Gjykoj.

ADJUDIKUAR

ADJUDIKÚAR (i, e) mb., drejt. I gjykuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.