Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dorashkë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISHTËZ
DORAKE

DORÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Dorezë, dorashkë. Dorake lëkure (pambuku, leshi).
2. Enë prej balte, prej bakri, prej qelqi etj. me një dorezë. E mbushi doraken.
3. Copë e vogël pëlhurembahetdorë, që përdoret për të fshirë duart, djersën, apo për t’u mbajtur si aksesor.; shami dore. Dorake mëndafshi. Dorake e bardhë. Fshiu duart me dorake dhe u ul pranë sofrës.
4. Pjesa e poshtme e mëngëve të një fanelle, zakonisht e zbukuruar me qëndisma. Dorakeqëndisura.

DORASHKË

DORÁSHK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dorezë1. Dorashkatrasha (të holla). Dorashkaleshta. Vë (heq) dorashkat. Dorashkë sateni me dantellë.
2. Dorak2. Dorashka e bastunit.
3. Dorashtë. Një dorashkë pambuk (lesh).
I hedh dorashkën (dorezën) (dikujt) libr. i tregoj se jam gatindeshem me të, i jap shkak si shenjë për t’u kapur me të, e ftoj dikëballafaqohet me mua, e sfidoj. dorashka kadifeje (dikush) libr. përpiqettregohet i butë e i mirë për të mashtruartjerët; i mbulon veprimet e veta me sjelljebutë.

DOREZË

DORÉZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Veshje si këllëf prej leshi, prej lëkure, prej mëndafshi etj., zakonisht me pjesëndara për çdo gisht, në të cilën futim duart për t'u mbrojtur ngaftohtët etj. Dorezaleshta. Doreza lëkure (mëndafshi). Doreza me një gisht. Doreza me push. Doreza boksi (sport.) dorezaposaçme prej lëkure për të bërë boks. Një palë doreza. Vë (heq) dorezat. Punon me doreza. Vepron me doreza (fig.) vepron fshehurazi, jo hapur, jo drejtpërdrejt e me kujdes.
2. Pjesa e një sendi, e një vegle a e përdorëseje, e një mjeti, e një aparati etj., që kapet ose mbahet me dorë për ta lëvizur, për ta vënëpunë etj.; vegja e një ene. Dorezë e drunjtë (e hekurt). Dorezë e argjendtë (e fildishtë). Dorezë e zbukuruar. Doreza e kanës (e shtambës, e filxhanit, e tenxheres). Doreza e thikës (e shpatës, e limës). Doreza e parmendës. Doreza e telefonit pjesa e aparatit telefonikmarrimdorë kur bisedojmë. Doreza e derës (e dritares, e dollapit, e sirtarit). Kali me doreza. sport. Lëviz dorezën. Zë (e mban) nga doreza. Drejton (vë në lëvizje) diçka me një dorezë.
3. Dorëz3. Dorezat e këmishës.
Sin.: dorëz, dorashkë, gishtore, gishtëz, dorak, dorake, dorë, vjegë, vesh, kapëz, verigë, manivelë, receptor.
Me dorezabardha libr. me të butë e me të mirë, me kujdesmadh për të mos krijuar pakënaqësi a shqetësime. I hedh dorezën (*dorashkën) (dikujt) libr. I hoqi dorezat (dikush) libr. filloiveprojë hapur, nuk i fshehqëllimet e veta; doli sheshit.

GISHTEZ

GÍSHTEZ,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Dorezë, dorashkë.
Sin.: dorezë, dorashkë.

GISHTORE

GISHTÓR/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET Dorezë, dorashkë. Vesh gishtoret.
Sin.: dorezë, dorashkë, gishtez.

NJËGISHTËSHE
NJËGISHTËSHE

NJËGÍSHTËSH/E,~JA f., vjet. Dorashkë që ka vetëm një gisht, dorashkë që ka të veçantë vetëm gishtin e madh ndërsa katërtjerët i ka të bashkuar. Gjyshja i thuri njëgishtëshe, çorape dhe shall.

PALLAMAR

PALLAMÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT det. 1. Litar i trashë për të lidhur anijet e lundratbreg; litari i spirancës. Pallamar kërpi (çeliku). Lidh me pallamar.
2. Vithatore, palldëm. Pallamari i kalit (i gomarit).
3. Dorashkë për të mbrojtur duart nga punabujqësi, në ndërtim etj.
4. bot. Bar i dëmshëm, me kërcelltrashë e të gjatë si të kulprës.
Sin.: litar, vithatore palldëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.