Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BUJARÍ,~A f. 1. Të qenët bujar e i pritur, vetia e njeriut dorëdhënë e zemërbardhë; zemërgjerësi, shpirtmadhësi, fisnikëri shpirtërore. Bujaria e shqiptarit. Pres me bujari. Gjest i lartë bujarie. Me bujari të madhe. Dallohej për bujarinë dhe shpirtin e mirë. Bujaria s’matet me kuletë. (fj. u.).
2. Të qenët i ndershëm dhe i drejtë. E shprehte bujarinë në çdo gjë.
3. hist. Shtresa e bujarëve; përmb. tërësia e bujarëve, bujarët, fisnikëria; parësia, shtresa më e lartë në një fis. Bujaria feudale. Bujaria e lartë. Bujaria e fisit. Shtresa e bujarisë.
✱Sin.: dorëdhënie, dorëgjerësi, çiltëri, mirëpritje, fisnikëri, shpirtlartësi, shpirtmadhësi, zemërgjerësi, zemërbardhësi, oborrësi, parësi, pari, aristokraci, kalorësi.
BUKËDHËNI/E,~A f. Dorëdhënie; bujari. -Të qofshim falë për pritjen, bukëdhënien e bujarinë! (folk.).
DORËDHËNI/E,~A f. Bujari, zemërgjerësi. Ai njihet për dorëdhënie dhe mirësi.
DORËRRÚDHJ/E,~A f. Dorërrudhësi; kund. dorëdhënie.
DORËRRUDHËSÍ,~A f. Koprraci; kund. dorëdhënie.
LËMÓSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Para, ushqime a sende të ndryshme, që i jepen për mëshirë e si ndihmë një lypësi, një të varfri a një të papuni. Nuk marrim (nuk pranojmë) lëmoshë. I dha lëmoshë. Mblidhte lëmosha. Rronin me lëmoshat e botës. Ia dha si lëmoshë ia dha falas. Më mirë një kokërr me djersë se një thes lëmoshë. (fj. u.). Lëmosha e ka helmin brenda. (fj. u.).
2. vjet. Grurë i zier, meshë dhe ushqime të tjera, të cilat u ndaheshin të varfërve në raste përshpirtjesh. Jepnin (ndanin) lëmoshë për të varfrit.
✱Sin.: lypë, mëshirë, dorëdhënie.
SADAKÁ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. Ndihma që i jepet të varfrit si lëmoshë. Ai që jep sadaka është më i lumtur sesa ai që e pranon atë.
2. Ndihma që i jepet dikujt në nevojë në rast fatkeqësie. Ndajnë sadaka për njerëzit në nevojë për Bajram.
3. Dhënie e jetës për një qëllim të madh. Për besë jetën e bëj sadaka!
✱Sin.: dorëdhënie, fli.
ZEMËRBARDHËSÍ,~A f. Të qenët zemërbardhë, vetia e njeriut zemërbardhë; bujari, shpirtbardhësi. Zemërbardhësia e malësorëve. Tërë qenia e saj rrezatonte zemërbardhësi. Të pret me zemërbardhësi. Do t’i ketë pëlqyer zemërbardhësia që tregove. Duke ruajtur si trashëgim zemërbardhësinë e tyre. Unë e kam çmuar gjithnjë zemërbardhësinë tuaj.
✱Sin.: shpirtmadhësi, zemërmirësi, dorëdhënie, bujari, fisnikëri, oborrësi, mirësi, ndershmëri, gjerësi, çiltëri.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë