Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
MËLÇÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. anat. Organ i brendshëm i njeriut dhe i disa kafshëve, me ngjyrë të kuqe të mbyllët, që gjendet në anën e djathtë të pjesës së sipërme të hapësirës së barkut, nën diafragmë dhe që kryen funksione të rëndësishme për formimin e gjakut, për prodhimin e lëngut të tëmblit etj., mëlçia e zezë. I dhimbte mëlçia. Vuan nga mëlçia. Ka probleme me mëlçinë.
2. Ky organ i disa kafshëve, i cili përdoret si ushqim. Mëlçi qengji (viçi). Mëlçi të pjekura (të skuqura). Për mëlçi ther kaun. (fj. u.) për një punë a gjë të vogël, prish një punë a gjë të madhe. Të ngrënça mëlçinë! (mallk.)
3. bised. Mushkëri. Mëlçia e bardhë. Ia nxori qengjit mëlçitë.
♦ Më hëngri mëlçinë (mushkëritë) (dikush) më lodhi e më mërziti shumë, nuk e duroj dot më, më breu; më plasi shpirtin. Më këputi mëlçinë (dikush) shih rashë në shpinë (në kurriz). Të pëlcet mëlçinë (dikush) është njeri shumë i lig, nuk durohet; është për t’i qitur (për t’i nxjerrë) sytë; mos e gjeç në dynja! (dikë); mos e gjettë kali në udhë (dikë) keq.; mos e pafsha me sy (dikë); mos e gjetsh në rrugë (dikë). I poqi mëlçinë (dikujt) e lodhi a e mundoi tej mase, e sfiliti, e këputi; i nxori jargët; ia mori shpirtin; i nxori qumështin e nënës; e bëri gjysmë njeriu (dikë). Ia var ujkut mëlçinë në qafë iron. ia besoj me mendjelehtësi një njeriu të pandershëm e të pabesë që të ruajë pikërisht atë gjë, që ai e lakmon më shumë; pres të mbrohem nga ai që dëshiron të më bëjë të keqen; besoj e shpresoj tek i ligu; ia lë në dorë fatin të keqit; vë ujkun bari; vë ujkun të ruajë delet (dhentë). Më erdhi mëlçia në *grykë.
TËRTHÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Anë a vijë e jashtme e një zone të banuar; rreth, perimetër i një zone të banuar. Hynë në tërthoren e qytetit.
2. Rrugë, që shkon me dredha nëpër një kodër a mal dhe që ngjitet drejt majës, rrugë e tërthortë; dhiare, monopat. Tërthore e ngushtë (e gjerë). U ngjit në tërthore. I ra tërthores poshtë. Një tërthore çon drejt te burimi. Zbriste tërthoren.
3. libr. Fushë, lëmë, rreth, sferë, qerthull. Në tërthoren e filozofisë trajtohet edhe morali.
4. bised. Vijë e lakuar e kupës së qiellit, kupë e qiellit. U nxi tërthorja. Dielli u ngjit në tërthore.
5. anat. Diafragmë.
6. hek. Tërthorëse.
✱Sin.: rrugë, dhiare, monopat, shulore lakinë, lakore, fushë, lëmë, disiplinë, rreth, sferë, qerthull, kupë, diafragmë, tërthorëse.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë