Fjalori

Rezultate në përkufizime për “derëzi”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARKANJAR

BARKANJÁR,~E mb. 1. Barkjashtë.
2. Barkfryrë1. - Ë, mor derëzi, u bëre barkanjar!
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

DERËBARDHË

DERËBÁRDHË mb. 1. Që është a që qoftë i lumtur e i gëzuar së bashku me njerëzit e shtëpisë; kund. derëzi, derëzezë. Baba derëbardhë. - Qofsh derëbardhë! (ur.).
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. - Mos u mendo shumë, o derëbardhë! - Ç’erdhe kaq shpejt, moj derëbardhë!

DERËKATRAN

DERËKATRÁN,~E mb. Derëzi; kund. derëbardhë.

DERËTERRË

DERËTÉRRË mb. 1. I pafat; derëshuar; derëzi. Qenka thënë të mbetet njeri derëterrë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

DERËZI

DERË/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që ka pasur shumë fatkeqësi të mëdha, që i ka rënë zia në shtëpi; kund. derëbardhë.
2. Që është i mjerë, i shkretë; edhe mallk. që qoftë fatkeq e i mjerë, që iu nxiftë jeta; kund. derëbardhë. Baba derëziu! Nënat derëzeza! Derëzestë ata, ç’i gjeti!
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit; kund. derëbardhë. - Ç’bëre kështu, moj derëzezë? - S’kishin faj, derëzestë! Kishte një vatër fëmijë, derëziu. - Ik, o derëzi, ç’të duhet! - T’u nxiftë jeta, o derëzi! (mallk.). Të më duash derëzinë, / Se për ty prisha shtëpinë. (folk.).

DITËZI

DITË/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që ka pësuar një fatkeqësi të madhe, që i kanë vdekur të afërmit dhe ka mbetur i shkretë; që s’e ka gëzuar jetën, që s’ka parë një ditë të bardhë; derëzi, fatzi; mallk. që e pastë jetën të zezë; kund. ditëbardhë. Grua (nënë) ditëzezë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit; kund. ditëbardhë. – Ç’e gjeti, ditëziun!

FATZI

FATZÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Ai që ka fat shumë të keq, ai që nuk i ecën fare fati; fatkeq; kund. fatbardhë. Ç'e gjeti, fatzinë!
✱Sin.: fatkeq, fatkob, fatkorb, fatshkretë, bjerrafat, fathumbur, fatmjerë, i mjerë, fatgremisur, fatpërmbysur, jetëzi, jetënxirë, ditëzi, diterrët, lumëzi, buzëzi, rrezikzi, derëzi, shkronjëzi, punëzi, vulëzi, nxirak, i mynxyrosur, orëprerë, orëzi, orëvrarë, orëvdekur, katran.

FATZI

FAT/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që ka fat shumë të keq, që nuk i ecën fare fati; fatkeq; kund. fatbardhë. Djalë fatzi.
2. Që ka pësuar një fatkeqësi të madhe. Grua fatzezë.
✱Sin.: fatkeq, fatkob, fatkorb, fatshkretë, bjerrafat, fathumbur, fatmjerë, i mjerë, fatgremisur, fatpërmbysur, jetëzi, jetënxirë, ditëzi, diterrët, lumëzi, buzëzi, rrezikzi, derëzi, shkronjëzi, punëzi, vulëzi, nxirak, i mynxyrosur, orëprerë, orëzi, orëvrarë, orëvdekur, katran.

SHKRONJËZI

SHKRONJË/ZÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Ai që e ka fatin e zi; kund. shkronjëbardhë. Ai shkronjëzi jetonte vetëm.

✱ Sin.: fatzi, fatkeq, fatmjerë, ditëzi, derëzi, orëzi, orëvdekur.

ZJARRSHUAR

ZJARRSHÚAR mb., bised. 1. Që i kanë vdekur të gjithë të shtëpisë, që ka mbetur vetëm, i panjeri; i shkretë; pragshuar, derëshuar; si mallk. që iu shoftë shtëpia, që iu shoftë pragu. Mbeti zjarrshuar. Ferra e nisi e ferra e grisi atë zjarrshuar. (folk.).
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. - Ç’e gjeti zjarrshuarën!
✱Sin.: i panjeri, i shkretë, i mjerë, pragshuar, derëmbyllur, derëshuar, derëzi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë