Fjalori

Rezultate në përkufizime për “derëçelur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DERËFIKUR

DERËFÍKUR mb. 1. Që ka mbetur i vetëm, i shkretë e i mjerë; derëmbyllur; derëshuar; që s’ka lënë pasardhës; kund. derëçelur. Njeri derëfikur. Më mirë derëfikur se i koritur. (fj. u.).
2. fig. I varfër, i këputur. Plak derëfikur.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit. Ka mbetur vetëm derëfikuri.

DERËHAPUR

DERËHÁPUR mb. 1. Që e ka shtëpinë gjithnjëhapur për miqtë, mikpritës, i pritur, derëçelur; kund. derëmbyllur. Shqiptari është derëhapur për miqtë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit. Derëhapuri s’bëhet derëmbyllur. (fj. u.).

DERËTOR
PRITSHËM
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.