Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dallkauk”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DALLKAUK

DALLKAÚK,~E mb., bised., keq. Lajkatar e i pabesë; që është me dy faqe, hipokrit. Njeri dallkauk.

DALLKAUKÇE

DALLKAÚKÇE ndajf., bised., keq. Si dallkauk. Ta punon dallkaukçe. Ajo punë do kujdes, nuk bëhet dallkaukçe.

DALLKAUKËSI

DALLKAUKËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË keq. Të qenët dallkauk; veprim a sjellje prej dallkauku. Dallkaukësitë e oborrit mbretëror . Mes kësaj batërdie hileqarësh e dallkaukësie që e paguan xhepi ynë.
✱Sin.: dallkaukllëk, dyfytyrësi, dyfaqësi, hipokrizi, poshtërsi, maskarallëk, pafytyrësi.

HIPOKRIT

HIPOKRÍT,~E mb. 1. Që shtiret sikur është i mirë, i virtytshëm e i dashur, që mban qëndrim me dy fytyra, që nuk e zbulon fytyrën e vërtetë; kund. i çiltër, i sinqertë. Buzëqeshje hipokrite. Fjalë hipokrite.
2. fig., mospërf. Që nuk i shpreh haptas ndjenjat, bindjet e veta ose qëllimet e vërteta; që bëhet për të mbuluar qëndrimin e qëllimin e vërtetë, për të mashtruar dhe për të gënjyer të tjerët; mashtrues, gënjeshtar. Qëndrim hipokrit. Sjellje hipokrite. Njeri hipokrit.
✱Sin.: mashtrues, gënjeshtar, dredharak, shtirak, shtinjak, shtiracak, dyfytyrësh, dallkauk, i pasinqertë.

POSHTËR

PÓSHTËR (i, e) mb. 1. Shumë i ulët nga morali e nga karakteri, i pandershëm, shumë i keq; i ulët, i keq. Njeri (burrë) i poshtër. Qëndrim (veprim) i poshtër. Sjellje e poshtër. Qëllime të poshtra. Në mënyrë të poshtër. Është i poshtër. S’bëhem i poshtër.
2. bised., shar. Shumë i dëmshëm; shumë i keq (zakonisht për diçka). Grip i poshtër. Vapë e poshtër. Dimër i poshtër.
3. krahin. Që ndodhet poshtë diçkaje tjetër, i poshtëm. Lagjja e poshtër. Bregdeti i poshtër.
✱Sin.: i ulët, i pandershëm, i paturp, i pacipë, i pafytyrë, i pistë, i ndotë, i ndyrë, i fëlliqur, faqezi, maskara, rezil, edepsëz, shpirtshitur, i poshtëm, batakçi, shpirtfëlliqur, shpirtkëllirë, shpirtndyrë, shpirtulët, i kobshëm, lapangjoz, zemërlig, rezil, rrufjan, rrugaç, kolerë, qen, delenxhi, surrat, zgjebarak, zuzar, krimb, bajgë, mut, i dobët, dallkauk, i keq, zhugan.

TARTUF

TARTÚF,~III m. sh. ~Ë, ~ËT let. 1. Njeri që shtiret, njeri me dy fytyra, hipokrit.
2. Burrë me trup të madh, por jo i zgjuar.
✱Sin.: dallkauk, mashtrues, hipokrit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë