Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DËRSTÍLUR (i, e) mb. I dërstiluar. Velenxë e dërstilur.
PA lidh., bised. 1. Prandaj. Ka ndodhur, pa e rrëfejnë. Kishte rrugë të gjatë, pa u ngrit herët.
2. Përdoret në periudha me fjali të bashkërenditura kundërshtore me kuptimin “përndryshe, në rast të kundërt”. Nuk e dinte, pa s’do ta kishte bërë kurrë një gjë të tillë. Nuk e vuri re, pa do t’i kishte folur.
3. Përdoret në periudha me fjali të bashkërenditura kundërshtore me ngjyrime shtesore. Fliste me zë të lartë, pa se shqetësonte fqinjët nuk donte t’ia dinte. Ç’t’i bënte atij, pa për të tjerë nuk pyeste fare.
4. Përdoret në periudha me fjali të bashkërenditura me ngjyrime shtesore në kuptimin “sa për..., përsa i përket...”. Shko në ke punë, pa ta mbaj unë djalin. Qoftë kryet shëndoshë, pa kësula gjen sa të duash. (fj. u.).
5. Përdoret në periudha me fjali të bashkërenditura që shprehin marrëdhënie qëllimore; që, për të... Duhej të lanin dy napolona në muaj, pa të shpëtonin shtëpinë.
6. Përdoret me ngarkesë të veçantë modale, kur numërojmë disa veprime që ndjekin njëri-tjetrin. Velenxat kanë shumë punë - pa duhet larë leshi, pa duhet krehur, pa duhet punuar në avlëmend, pa duhet dërstilur etj.
7. si kallëzues., mat. Heqim, zbresim, minus (kur zbresim një numër nga një tjetër). Tetë pa tre.
✱Sin.: prandaj, që, se, minus.
PADËRSTÍLUR (i, e) mb. Që nuk është dërstilur; kund. i dërstilur. Shajak i padërstilur.
SHAJÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Stof leshi i trashë e zakonisht i ashpër, i punuar në vegjë me katër liq dhe zakonisht i dërstilur, që përdoret për të bërë pjesën e sipërme të veshjeve popullore, tradicionale (xhubletë); tirk, samaroskut, abë, cajkë. Rroba të punuara me shajak të zi (të bardhë). Kopsiti mirë pallton prej shajaku. Përparëse shajaku.
2. fig. Lë një punë në mes. Mos e lër punën shajak.
✱Sin.: tirk, samaroskut, abë, nemte, qazhnë, qashë, cajkë, zhgun.
♦ E lë shajak (dikush) (punën etj.) e lë në gjendje të keqe, jo mirë; e lë punën në mes, nuk e çon deri në fund një punë; e lë poçen pa vegël; bën vegshin e s’i vë vjegën (dikush). Me shajak e me dajak shih me kulaç e me kërbaç.
SHKÉLUR (i, e) mb. 1. Që është shkelur, që është ngjeshur a është shtypur me këmbë. Këpucë të shkelura. Bar i shkelur. Borë e shkelur. I shkelur me këmbë.
2. Që kanë kaluar mjaft herë njerëz e kafshë (mbi një vend, mbi një sipërfaqe etj.); i tillë, ku ka shkuar njeriu; kund. i pashkelur. Vend i shkelur. Krahina të shkelura.
3. fig. Që njihet nga njerëzit; i njohur. Nëpër udhë të shkelura.
3. Që është rrahur në dërstilë; i dërstilur. Shajak i shkelur.
4. fig. Që është pushtuar nga një ushtri e huaj, i vënë nën sundim nga një shtet tjetër. Tokat (vendet, trojet) e shkelura. Vatrat e shkelura.
5. Që i është mohuar një e drejtë. Barazi e shkelur. E drejtë e shkelur.
6. Që është i korruptuar. Politikan i shkelur. Zyrtare e shkelur.
7. Që është i fyer, që i është shkelur fjala në kuvend, që nuk është respektuar. Burrë i shkelur.
✱Sin.: i shtypur, i përdhunuar, i pushtuar, i shituar, i korruptuar.
♦ Rrugë (udhë) e shkelur (e rrahur). I shkelur në *dërstilë. *Shtigje të shkelura (të rrahura).
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë