Fjalori

Rezultate në përkufizime për “dërrmake”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUKËVALE

BUKËVÁL/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. gjell. Bukë e thërrmuar, e përvëluar me ujë valë, me vaj ose me gjalpë dhe e përzier zakonisht me djathë; gatesë me miell misripërzier me djathëpërvëlohet me gjalpë; valë, papare. Bukëvale me djathënjomë. E ushqente (e rriti) me bukëvale. Një çanak me bukëvale. Shkërmoqet si bukëvale. Të voglën ta marr për fare, / Ta gjezdis malemale, / Ta ushqej me bukëvale. (folk.).
2. etnogr. Ëmbëlsirë me kulaçthërrmuar në ujë valë, me gjalpë dhe me sheqer, që bëhet zakonishtditët e para pas lindjesfëmijës. Vajti me bukëvale. Aromë bukëvaleje.
3. fig. Dhe i shkrifët e i butë. E bëri tokën si bukëvale.
Sin.: valë, valëbukë, papare, përvëlorë, paçamur, kryelanë, dërrmake.

DËRRMAK

DËRRMÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Dërrmake1. U plisi si dërrmak.

DËRRMAKE

DËRRMÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Diçka e thërrmuar, thërrime, drudhe. Dërrmaket e djathit. I dha ca dërrmake. E bëri dërrmake e thërrmoi, e shkoqi.
2. Lloj bukëvaleje që piqetfurrë ose në saç.
Sin.: thërrime, drudhe, kokrrizë, copëza, bukëvale.

DËRRMI

DËRRMÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Copëz e një sendidërrmuar a të thyer, thërrmijë; dërrmake. U ndanjëqind dërrmi.
2. Dhembje trupi nga lodhja e madhe; dërrmim5. Nuk e merrte veten nga dërrmia.

DËRRMILE

DËRRMÍL/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET Dërrmake1.

DËRRMOQE

DËRRMÓQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Dërrmake1.

DËRRUDHE

DËRRÚDH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Thërrime, grimcë, dërrmake.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.