Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cungim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CALLIM

CALLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur calloj ose kur callohet diçka, cungim.
✱Sin.: prerje, gjymtim, sakatim, këputje.

CUBELIM

CUBELÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur cubeloj ose kur cubelohet diçka, të cubeluarit e diçkaje.
✱Sin.: prerje, shkurtim, cungim, trungim.

CUNGËLLIM

CUNGËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Cungim, gjymtim.
✱Sin.: shkurtim, gjymtim.

GJYMTIM

GJYMTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur gjymtoj a gjymtohem. Gjymtim shpirtëror. Gjymtimi i njeriut. Gjymtimi i veprës.
2. Cen në gjymtyrët ose e metë trupore, që shkaktohet nga ndonjë fatkeqësi, sëmundje etj. Pësoi gjymtim. I shkaktoi gjymtime.
✱Sin.: cungim, gandim, sakatim, cenim, cungim, masakrim, gjymti, sakatllëk.

QETHJE

QÉTHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Prerja e flokëve të dikujt; prerje, heqje e leshit të bagëtive me gërshërë a me makinë; prerja a shkurtimi i pushit të sixhadesë, të stofit etj.; krasitje; shkurtim; shfarosje në masë; kositje. Qethja e parë (e dytë). Qethja e flokëve (e kokës). Qethja e dhenve. Qethja e sixhadeve. Dita e qethjes. Qethja e shkurreve. Qethja e artikullit. Qethje elektrike proces i qethjes së bagëtive të imëta me qethëse elektrike. Qethje me dorë proces i qethjes së bagëtive të imëta (dele e dhi) me gërshërë qethëse dore.
✱Sin.: shkadhitje, harrje, tëharrje, rrallim, të krasiturit, cungim, zvogëlim, pakësim.

SAKATIM

SAKATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Veprimi kur sakatoj a sakatohem. Sakatimi i trupit. Sakatim i dorës. I këshilloi të luanin pa sakatime.
2. fig. Dëmtim i keq i një vepre, një ideje, një teorie, duke i hequr pjesë të rëndësishme e thelbësore; paraqitje në mënyrë të cunguar e të mangët e diçkaje. Sakatimi i gjuhës shqipe. Redaksia nuk mund ta lejonte këtë sakatim. Sakatimi i idesë së autorit. Kritika për pasaktësi dhe sakatim.
3. fig. Cenim i rëndë i vetive të mira shpirtërore e morale, dëmtim i rëndë. Sakatim shpirtëror. Sakatimi i marrëdhënieve njerëzore.
4. Lënie pa diçka të nevojshme për punë. Sulmi kibernetik solli sakatim të procesit.
✱Sin.: gjymtim, cungim.

SAKATLLËK

SAKATLLË/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET bised. Gjymtim, cen në gjymtyrë, e metë trupore a mendore. Ka një sakatllëk të theksuar. Në punë ka pësuar një sakatllëk.
✱Sin.: cenim, cungim.

SAKATOSJE

SAKATÓSJ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bised. Sakatim. Premtuan se do të luanin pa sakatosje. Nuk kishte pasur asnjë sakatosje.
✱Sin.: gjymtim, cungim.

SHARMIM

SHARMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Lehtësimi i hardhisë nga degët e thara ose të tepërta, proces që bëhet një herë në vit; tëharrje, krasitje. Sharmimi i hardhisë kërkon mjeshtëri. Ishte koha për sharmimin e hardhive. Ia kishte marrë dorën sharmimit.
✱Sin.: kiemje, cungim, tëharrje, krasitje, shkadhitje, krahitje, rrallim, zhveshje, shytim, zvilim, dëlirje.

SHARRITJE

SHARRÍT/JE,~JA f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur presim apo ndajmë në pjesë diçka me sharrë, sharrim, shkurtim. Sharritja e drurëve për dimër do bërë që në behar. Sharritja ose shkurtimi i drurëve. Sharritja e përpunimi i lëndës drusore.
✱Sin.: sharrim, shkurtim, cungim, prerje.

SHKURTIM

SHKURTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur ia zvogëloj diçkaje gjatësinë Shkurtimi i afateve. Shkurtimi i ditës (i natës). Ka vend për shkurtime.
2. Heqja e një pjese nga një tekst i shkruar; pjesa që hiqet. Botohet me disa shkurtime.
3. vjet. Përmbledhje e një shkrimi a e një fjalimi. U botua një shkurtim i fjalimit.
4. gjuh. Paraqitja e një fjale a e një grupi fjalësh në trajtë të shkurtuar, që bëhet për ta shkruar atë më shpejt dhe në më pak vend (p.sh. km «kilometër», d.m.th. «domethënë», p.sh. «për shembull», etj. «e të tjera»). Pasqyra e shkurtimeve. Përdorimi i shkurtimeve.
✱Sin.: cungim, cungullim; zvogëlim; pakësim, ulje, kufizim; paracukël (emri); heqje; qethje, prerje, marrje,përmbledhje; pakësim, ulje; krasitje.

TRUNGIM

TRUNGÍM,~I m. Prerje a sharrim i degëve të një druri për ta kthyer në trung; cungim. Trungim i drurëve.

TRUPIM

TRUPÍM,~I m. 1. Prerje e degëve dhe e rrënjëve të një druri duke i lënë vetëm trupin, trobzim; ndarje e trungut të drurit në kërcunj; cungim, trupëzim. Trupim i bredhave. Trupimi i ahut në kërcunj. Trupimi i drurëve. Bën trupimin me sharrë.
2. Kalim mes për mes një vendi. Trupim i lumit.
3. Shkurtim. Trupim i një kumtese.
4. Zënie, bllokim, pengim; ndërprerje.. Trupimi i udhës. Trupimi i fjalimit.
✱Sin.: cungim, trupëzim, shkurtim, zënie, bllokim, pengim, ndërprerje.

TRUPËZIM

TRUPËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Trupim, trungim, trobzim, cungim. Trupëzimi i drurëve.
2. kim. Shkrije e bashkim në një trup të vetëm dy ose më shumë lëndë të ngurta, të lëngëta etj. Trupëzimi i metaleve.
3. Materializim; mishërim, sendërtim, vënie në jetë. Trupëzimi i ideve (i projekteve).

ÇUPIM

ÇUPÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Cungim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë