Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cubel”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CUB

CUB,~II m. sh. ~A, ~AT 1. vjet. Ai që del malit dhe dëshironrrojë i vetëm dhe i lirë; kaçak. Doli cub. Cub i cubit. Cub e trim i çartur. E njihnin si burrë trim dhe cub të përmendur. Cub malesh. Trembëdhjetë cuba të Cetinës.
2. fig. Ai që përvetëson pa të drejtë diçkadikujt tjetër. Hájni e cubi janëposte qeveritare. Vjen me mendësinë e cubit. Do të jenë sërishrolin e cubit.
3. fig., keq. Ai që ka sjelljepamoralshme (si gangster). Bëjnë cubin me ligjin e shtetit. Bën cubin në Parlament.
Sin.: kusar, hajdut, hajn, cubel, kaçak, vjedhës, bandit.

CUBEL

CUBÉL,~E mb. 1. Që e ka bishtinprerë ose të shkurtër, bishtshkurtër, cub. Qen cubel. Dhelpër cubele. Dele (lopë) cubele.
2. Që është i prerë ose i shkurtuar. Mëngë cubele.
3. fig. Që nuk është i zoti, i paaftë. Burrë cubel.

CUBELOHET

CUBEL/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR pës., vet. v. III e CUBELÓJ.
Sin.: pritet, shkurtohet, cungohet, trungohet.

CUBELOJ

CUBEL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Shkurtoj. E ka cubeluar fustanin. Cubeloj lisin. I cubeloi flokët vajzës.
Sin.: pres, shkurtoj, cungoj, trungoj.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.