Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cipull”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NAPË

NÁP/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Trastë prej leshi e endur rrallë, ku hidhet djathi ose gjiza që t'i kullojë hirra. Napë me djathë (me gjizë). Djathë nape. Kulloj gjizën me napë.
2. Copë pëlhure e hollë që përdoret për të kulluar qumështin a çfarëdo lëngu, për ta ndarë atë nga papastërtitë. Kulloj qumështin me napë.
3. Pëlhurë e bardhë dhe e hollë që përdoret nga gratë si shami koke. Hoqi (vuri) napën. Napa e bardhë si dëborë i ndriste mbi flokët e thinjur. Gjyshja mbante gjithmonë napë.
4. Mbulesë. Napë tryeze. Dyshek me napë të bardhë.
5. fig. Perde e hollë, cipë. Napë resh. Napa e mjegullës. Napa e natës. I hoqi (i grisi) napën. Një napë e dendur ngrihej aty për aty.
✱Sin.: mësallë, kullore, lëplungë, napëlungë, kullishte, faqëz, garzë, faqore, farkore, shami, pështjellak, tullupan, vel, mbulesë, perde, trastë, dylben, cipull, maramë, cipë.

PËRDHIKUL

PËRDHÍKUL mb. Cipull. Fik përdhikul.

VEL

VEL,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Pëlhurë e tejdukshme e endur me fije të holla. Vel i bardhë (i zi). Vel i hollë (i dendur).
2. etnogr. Shami e madhe prej pëlhure të hollë e të tejdukshme, me të cilën nuset ose gratë mbulonin fytyrën kur martoheshin; vello. Mbuloheshin me vel. Veli i nusërisë. Vel i bardhë.
3. Copë pëlhure e trashë dhe e fortë që lidhet në direk, e cila me anë të erës vë në lëvizje një mjet lundrimi, barkë ose anije; pëlhura e anijes. Anije me vela. Ngriti (uli) velat. Lundronte me vela.
4. fig. Diçka si perde e hollë, që pengon a që dobëson shikimin, tis. Vel avulli (mjegulle). Një vel i hollë mjegulle mbuloi fushën.
5. fig. Diçka që nuk na lë t'i shohim gjërat qartë, ashtu siç janë e t'i kuptojmë mirë; diçka që shërben si mjet për t'u maskuar a për të fshehur një gjë të papëlqyer. Ia ka mbështjellë (mbuluar) sytë veli.
✱Sin.: cipull, napë, duvak, pëlhurë, maskë.
♦ Ka hipur në *barkë pa vela (dikush).

VELLO

VÉLLO,~JAI f. sh. ~, ~T 1. etnogr. Pëlhurë e hollë dhe e tejdukshme, me të cilën mbulohet nusja ditën e dasmës kur nusëronte ose kur shkon te shtëpia e dhëndrit; vjet. duvak. Vello e bardhë. Velloja e nuses. Nuse pa vello. Vinin vello. Nuk hedhin më vello.
2. tekst. Një sasi pambuku, i mbledhur si shtëllungë kur del nga makina e krehjes; diçka e mbledhur në këtë mënyrë dhe jo e ngjeshur. Vello pambuku.
3. fig., keq. Diçka që shërben si mjet për t'u fshehur a maskuar; maskë. Vello demagogjike. Iu hoq velloja. I ra velloja. E demaskoi velloja.
4. fig. Mbulesë e hollë, e lehtë. Retë e zeza ia përcikën vellon e bardhë.
✱Sin.: vel, cipull, napë, harkate, maskë.
♦ Ia hoqi vellon nuses (dikush) e zbuloi dikë a diçka, e bëri të duket ashtu siç është në të vërtetë dhe si paraqitet nga jashtë; ia hoqi petën lakrorit (byrekut); ia nxori lakrat në shesh (dikujt).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë