Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cilido”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AR

AR,~II m. 1. kim. Metal i rrallë e i çmuar, me ngjyrëverdhë, që është i butë e punohet mirë dhepërdoret për të bërë sende zbukurimi, monedha etj. ose si masë vlere; flori (simboli Au). Ar i pastër (i kulluar). Shufër ari. Monedhë ari. Medalje (unazë, kupë, dhëmbë etj.) ari. Fill ari. Minierë ari. Ngjyrë ari. I larë me ar. Vesh me ar.
2. Fill i praruarpërdoret për qëndisje; bised. veshje e qëndisur me këtë fill. Jelek ari. Qëndis me ar. I veshur në ar.
3. Pjesë e parë e emërtimevepathjeshta për llojendryshme ari ose sendetjera: Ar i bardhë kim. metal fisnik krijon lidhjen ar, nikel e platin dhe përdoret për bizhuteri dhe si shtresë në emetimin e të hollave. Ar 12-karatësh ar me pastërti pesëdhjetë për qind. Ar 18-karatësh ar me pastërti shtatëdhjetë e pesë për qind. Ar 24-karatësh ar me pastërti mbi nëntëdhjetë e nëntë për qind.
Ar i bardhë libr. pambuk. Ari i gjelbër libr. drurët e pyjeve si lëndë shumë e vlefshme për ndërtim, për orendi etj.; pyjet si pasuri e madhe. Ari i zi libr. nafta ose qymyri si pasurimëdha për njerëzimin. I ra ari në *ujë (dikujt). *Fjalë ari (e artë). Merr ar pa kapar (dikush) mëson e fiton mençuri nga cilido, është i hapur për të përfituar kurdoherë e nga kushdo. peshon me ar (me *flori). Ta shet bakrin për ar (dikush) shih ta shet sapunin për djathë (dikush).

BOJALI

BOJALÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË etnogr. Cilido prej njerëzve (tre, pesë ose shtatë) që i çojnë nuses bojë, këna e zbukurimendryshme. Daja ishtekrye të bojalinjve.

CILIDO

CILIDÓ, CILADÓ pacak., sh. CILËTDÓ, CILATDÓ 1. Secili nga një grup frymorësh ose sendeshnjëjtë, çdo njeri ose çdo send i një grupinjëjtë pa dallim; njëri, kushdo qoftë, i marrë veças nga ata që bën pjesëkëtë grup. Cilido qoftë. Cilido që të jetë. Nga cilido vend. Flet me cilindo.
2. Secili (secila).
Sin.: kushdo, gjithkush, çdokush, çdo, çdonjëri, dokushdo, çfarëdo, secili (secila).

KUSH

KUSH përem. (gjin. i,e kujt; dhan. kujt; kallëz.) 1. pyet. Përdoret për të pyetur për cilin njerimënyrëdrejtpërdrejtë a të tërthortë; cili a cila. Kush është ai? Me kë po flet?
2. pacak. Përdoret për një njeri e shoqëruar me pjesëzën jamënyrë retorike, gjë që nënkupton një përgjigje mohuese dhepacaktuar. S’e di se kush është (ka ardhur). Ja, kush qenka (qenka)!
3. pacak. Përdoret për të treguar një frymor me kuptimin «ai njeri që, kushdo që, cilido që». Kush punon, ha (fj. u.); kush kërkon, gjen (fj. u.).
4. pacak. Askush; kurrkush. Atë s’e donte kush.
5. si lidh. Lidh dy fjali kryefjalore. Kush kërkon, gjen (fj. u.).
Sin.: cili, cila, askush, kurrkush.
Nuk i çon kujt *pluhur (dikush). S’është *e keqja e kujt (dikush). S’e ka kush (dikë) është shumë i mirë, i sjellshëm e i gjendshëm; nuk e ka shokun (dikush); S’i gjendet *shoku (dikujt). S’ia sheh kush *keqtë (dikujt).

KUSHDO

KUSHDÓ pacak. (gjin. i, e kujtdo, dhan. kujtdo, kallëz. këdo). Çdo njeri pa dallim; cilido; secili. Levijë kushdo. Kushdo e di vetë.

PESHOHEM

►PESH/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Mat peshën e trupit tim në një peshore, mat sa i rëndë jam. Peshohemkandar. U peshua para se të nisej. Cilido peshohet me kandar të vet. (fj. u.).
2. pës. e PESHÓJ.
Sin.: mendohem, matem, terezitem.

SAKUSH

SAKÚSH përem. Çdokush. Sakushbuzëqesh, nuk ta do të mirën. E di të vërtetënmirë se sakush.
Sin.: kushdo, secili, secilido, cilido qoftë.

SHQIPTUES

SHQIPTÚES,~I m. sh. ~I, ~ IT 1. Ai që shqipton. Cilido shqiptues. Shqiptues të ndikuar nga dialekti.

2. Shpallës i një mendimi, opinioni. Shqiptues i vendimit përfundimtar.

ÇDO

ÇDO pacak. 1. Përdoret përpara një emrinumrin njëjës për të shënuar secilin frymor a send ose secilën dukurijanë të një natyre dhemerren veçan nga tërësia; shënon një frymor, një send a një dukuri për të treguar tërësinë e vet pa asnjë përjashtim, duke i përmbledhurgjithë; cilido, çfarëdo. Çdo njeri. Çdo gjë gjithçka. Çdo vështirësi (pengesë). Në çdo fushë. Në çdo kohë (orë) kurdo. Në çdo vend kudo. Në çdo skaj. Në çdo rast. Për çdo njeri. Për çdo gjë. Për çdo fjalë. Nga çdo anë ngagjitha anët. Nga çdo pikëpamje. Me çdo mënyrë (mjet). Me çdo rrugë. Jashtë çdo rregulli. Të çdo shkalle (lloji). Më parë se çdo gjë paragjithash. Për çdo rast për të gjitha rrethanat a nevojatmunddalin. Pëlhura të çdo ngjyre. Përjashton çdo mundësi. Heq çdo shpresë. Ha çdo gjë. E gjithë klasa e përpinte çdo fjalëdilte nga goja e plakut. Qante çdo natështrat. Nuk bën mjaltë çdo mizë. (fj. u.).
2. Përdoret përpara një togupërbërë nga një numëror dhe një emër për të shënuar secilën nga periudhat e përsëriturakohës ose secilën nga pjesët e hapësirës në të cilat kryhet ose ndodh diçka; secila njësi kohe nga një varg njësishpërsëritura. Në çdo dy javë. Në çdo tri orë. Në çdo katër vjet. Çdo dy hapa. Çdo pesë metra. Çdo ditë. Çdo vit. Çdo orë. Çdo herë. Çdo javë (muaj). Çdo ditë e më shumë.
3. Përdoret me parafjalën “për” përpara një togupërbërë nga një numëror dhe një emër, kur frymorët, sendet a dukuritëshënon ky tog merren si një tërësivete. Për çdo tre veta. Për çdo katër metra. Për çdo dhjetë banorë.
Sin.: cilido, çfarëdo, secili.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.