Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cijatje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CICËRIM

CICËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. kënduarit e zogjve. Zogu e filloj të bëj një cicërim shumëbukur.
2. Cicërimë.
Sin.: cicëritje, cijatje, pingërim, tuturitje, çuçuritje.

CICËRIMË

CICËRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kënga e disa zogjve (si dallëndyshja, trumcaku etj.); zëri i tyre i hollënxjerrin kur cicërojnë; zhurmë që i ngjan cicërimës së zogjve. Cicërima e zogjve (e dallëndyshes, e harabelit etj.). Cicërimë e ëmbël kanarine. Cicërima bulkthash. Nisidëgjohet cicërima.
2. fig. E folur e shpejtë dhe me zë të ulët (zakonisht për fëmijët). Cicërimat e të qeshurat e vashave të veshurahareshme. Cicërimat e fëmijëve.
3. fig., keq. Shumë fjalëmezi dëgjohen ose mezi kuptohen; thashethéme. Bën politikë me cicërima. Vazhdonmerret me cicërima.
Sin.: cijatje, cicëritje, çuçurimë.

CIJAMË

CIJÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Cijatje; pingërimë.

CIJATJE

CIJÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur disa kafshë e zogj nxjerrin një zë të hollë e të zgjatur; zëri i tyre; hungërimë; të cijaturit; pingërimë. Cijatjet shumëzërëshekorit të mëllenjave e bilbilave. Cijasjet e pulëbardhave. Cijatje qensh. Hungurimë qensh.
2. Veprimi kur diçka lëshon një kërcëllimë a një zhurmëçjerrë; kërcëllimë e zgjatur. Dëgjova një cijatje dere. Fishekzjarrët lëshonin tek binin ca cijatje ngjethëse.
3. Të folurngjason me cicërimën e zogjve; cicërim; cicërimë. kufjet e hequra, i vinin cijatjet e zërave, të dobëta e mjerane.
Sin.: cijamë, cijim, pingërim; pingërimë, hungërimë, cijaturit, vërshëllimë, kuisje, cicërimë.

CIJATUR

CIJÁTUR,~IT () as. Cijatje.

CIJIM

CIJÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Cijatje.

CIJZË

CÍJZ,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Cijamë, cijatje.

GLLUGURIMË

GLLUGURÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zë i trashë e si i mbyturdel kur kapërdijmë shpejt një gllënjkë uji ose ndonjë lëng tjetër.
2. Zëri i trashë e si i mbyturnxjerrin gjelat e detit e pulat e detit; cijatje. Gllugurima e gjelave të detit.

KEKLLISHJE

KEKLLÍSHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Nxjerrja e zërit therësgjinkallës; cijatje.
2. Zëri therës i gjinkallës. Dëgjohen kekllishje.

PINGËRIMË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.