Fjalori

Rezultate në përkufizime për “cegëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ACAR

ACÁR ndajf. 1. Ftohtë, ngricë, akull. Atë janar ishte acar. Bën acar.
2. Egër, me egërsi, ashpër, me ashpërsi, vrazhdë, me vrazhdësi, rreptë, rreptas. U soll acar. Foli acar.
3. Pastër, kthjellët, dritë, akull. Dukej acar. I veshur acar. I rrinte këmisha acar.
4. fig. Që e ka punën keq, që është pisk, që është zënë ngushtë, që është në vështirësi, pa rrugëdalje. E ka punën acar. U zu acar.
✱Sin.: ftohtë, ngricë, akull, akullimë, akullirë, rreptë, rreptësisht, rreptas, fraq, cingërimë, thëllim, cegëm.

ACAR

ACÁR,~I m. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj. Të ftohtë i madh, i thatë e me ngricë. Acar i ashpër (i egër). Acari i fillimdimrit (i fundshkurtit). Filloi acari. Na zu acari.

2. kryes. sh. Të ftohtët e dimrit, ngricat. I përballuam acaret. Kungujt ruhen për acare.

3. fig., vet. nj. Ashpërsi, zemërim, egërsi, vrazhdësi, zemërim, pezmatim, irritim, tendosje. Sillet me acar. Foli me acar. Fjalët me acar.

4. fig., vet. nj. Frikë që të ngrin zemrën, drojë, tutë, trembje, shqetësim. I hyri acari në shpirt. Nuk i hiqej acari nga koka. Rrinte me acar në zemër.

✱Sin.: acari, acarim, acarimë, të ftohtë, akull, akullimë, akullirë, ngricë, fraq, cegëm, cingërimë, thëllim, athëtimë, fërfëllizë, cakërri, cikne, cikë, cingor, avër, ftigë, babaraqe.

BABARAQE

BABARÁQ/E,~JA f., krahin. 1. Të ftohtë i madh; erë e ftohtë, fërfëllizë. Grykës së malit frynte babaraqja. I shtiu babaraqen. Mora babaraqen më hynë të dridhurat nga të ftohtit.
2. fig. Frikë e madhe, datë, lemeri, tmerr. I dha babaraqen fëmijës. Mori babaraqen. Më shtiu (më futi) babaraqen më trembi, më tmerroi. Fishkëllima e plumbit i kalli babaraqen.
✱Sin.: acari, ciknë cingërimë, thëllim, akullimë, fraq, athëtimë, cakërri, cingor, cegëm, fërfëllizë, frulli, fryjë, avër, datë, lemeri, lebeti, llahtar, tmerr, të keq, të lig, hata.

CETINË

CETÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Mot me ngrica; cegëm.

JAGALLËK

JAGALLË́K,~U m. Mot me lagështirë; shirok; kund. cegëm.
✱Sin.: shirok, jugë.

NGRI

NGRI,~A f. Borë e ngrirë, akull; cegëm. Gjithë Veriun e kaploi ngria. Ecën për ngri gjithë ditën.

SHUK

SHUK,~U m. sh. ~A, ~AT 1. Top i vogël që bëhet duke mbledhur e duke ngjeshur një leckë, një rrobë, një letër, një grusht dëborë ose diçka tjetër; lëmsh. Shuk i madh (i vogël). Shuk letrash (leckash, parash). Shuk leshi (pambuku). Shuk dëborë. Shuk brumi (hallve, balte). Shuka gjeli toptha brumi për të ushqyer gjelat e detit që të majmen. Shuka buke. I shëndoshë si shuk topolak, buçko (për fëmijët). Një shuk me lekë një grumbull me lekë.
2. kryes. nj. Kulmi i të ftohtit; cegëm. Shuku i të ftohtit.
3. Bletë e re që largohet nga zgjoi në pranverë, shemë, luzmë. Shuku i bletës.
✱Sin.: topth, lëmsh, sukull, përboç, shemë, luzmë, cegëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë